Our Daily Bleed...
http://www.bcpl.lib.md.us/~cbladey/guy/html/main.html FAWKES http://www.kidlink.org/KIDPROJ/MCC/11.5.1.html
-- SUBTERVISE “They’re all just a load of alcoholic anarchists.”
— Christopher Chope (Roads Minister 1990-1992)
http://www.subvertise.org/
http://www.eco-action.org/dod/
-- JAN KRZYWICKI (b.1948): String Quartet, Starscape for Solo Harp, Trumpet Sonata, 4 Songs after Rexroth for
Mezzo-Soprano, Harp, Piano & Percussion. Krzywicki's music is overtly emotionally expressive, & the composer seems
to have a predilection for shadowy, tense & mysterious themes. The quartet has something of the nature of an in memoriam
work, having been written shortly after Krzywicki's father's death. Harmonically rich, it is nevertheless a tense, edgy work,
with little sense of repose, even when the music is slow. The nocturnal & mysterious atmosphere of Starscape is also
present in the Rexroth songs which combine a profound sense of atmospheric stillness with a feeling of uneasy calm. The
trumpet sonata focuses on the instrument's lyrical capabilities, eschewing its fanfare-sounding capabilities in favour of a
more somber mood. Unusually moving & involving music. Colorado Quartet, Mary Ann Coppa (harp), Terry Everson
(trumpet), Susan Nowicki (piano), Emily Golden (mezzo). Albany TROY 337 (U.S.A.) 09B085 $16.98
http://www.recordsinternational.com/RICatalogSep99.html
-- J. William Lloyd was an anarchist, a poet, writer, doctor, editor of Free Comrade, & wrote for Benjamin Tucker's "Liberty". He was known as the "drugless physician."
The natural man; a romance of the golden age. by Lloyd, J. William Benedict Prith, publisher Newark, N.J. 1902 140p., first edition, spine darkened, signed by Lloyd, printed at the Alwil Shop, Ridgewood, New Jersey. Anarchist utopian novel.
By 1900, however, the taboo had been challenged by a generation of sex reformers, & communities both directly & indirectly devoted themselves to social & sexual liberation. In the forefront were anarchist colonies that de-emphasized the traditional family unit. J. William Lloyd, the anarchist editor of Free Comrade & author of the utopian romances The Dwellers in Vale Sunrise & The Natural Man, organized a group in California's San Fernando Valley in 1904. Though not formally a community, Freedom Hill (named for Lloyd's estate) served as a center for literature about "homogenic love" & nature.
Anarchists' March. Tune: Bjorneborganes Marsch (Finnish War Song). Words by J. Wm. Lloyd. Price, 10 cents.
Heroes of the Revolution of '71. A souvenis picture of the Paris Commune, presenting Fifty-One Portraits of the men whose names are most prominently connected with that great uprising of the people, & adorned with mottoes from Danton, Blanqui, Pyat, Proudhon, J.Wm Lloyd, Tridon, & August Spies. Of all the Commune souvenirs that have ever been issued this picture stands easily first. It is executed by the phototype process from a veryrare colleciton of photographs, measures 15 inches by 24, & is printed on heavy paper for framing. Over 50 portraits for 25 cents.
Wind-Harp Songs. By J.Wm. Lloyd. Poems of life, love, nature, liberty, & death. An appropriate gift book. icely bound. Price $1.00.
Lloyd, John William, 1857-1940. Manuscripts, 1888-1934. 6 items. Lloyd, The collection contains typed manuscripts of his unpublished writings, including Harold Brey, a Romance of Sincerity (1931); The Island of Delgar, an Iridescent Mystery [n.d.]; "A Brief Definition of the Larger Love" (1929); "Woman & the Larger Love" (1933); & "New Ideals in Love" (1926), a lecture delivered before the Workers' Forum of Los Angeles, California. Also included is Chatting with J. William Lloyd, a 1934 biography by Robert P. Beck that discusses Lloyd's medical work, writings, association with a spiritualist commune in Florida, & friends & acquaintances. It also contains photos & a bibliography of Lloyd's writings. http://www.lib.umich.edu/spec-coll/types.htm#irisheart,/a>
http://are.as.wvu.edu/scribners/commurel.htm
http://flag.blackened.net/daver/anarchism/tucker/wendy3.html
--
|
"I had a happy life. I was once a Yankee batboy." Scott Nappi, 18, abducted along with a friend in a Nyack, NY carjacking in which both Nappi & the friend were shot. Nappi survived by playing dead, saying he was prepared for death. USA Today |



http://www.zpub.com/notes/aan-art.html
-- alan moore http://www.alanmoorefansite.com/news/news_content.html
http://www.aint-it-cool-news.com/ http://www.salon.com/people/feature/2000/10/18/moore/index.html
-- REMF
-- EHRHART
--
[Send your additions, disagreements, & suggestions to george@landow.com. Please provide complete bibliographical information for each item.]
Blotner, Joseph. The Modern American Political Novel, 1900-1960. Austin: University of Texas Press, 1966.
It attempts to recuperate the non-relativist sense of the genre that has become difficult if not impossible when approaching postwar American texts: "In order to keep the study from extending to all outdoors, `political' is here defined in a very literal & functional sense. The subject of these works, apart from a few on the fringe noted as such but illustrating particular themes, is also primarily political" (8). By this standard the political novel has a disadvantage as art. Blotner's "functional" definition actually excludes a number of interesting novels -- such as Sinclair's The Jungle (1906) & proletarian novels such as Steinbeck's The Grapes of Wrath (1939 --that are about politics & that function politically. . . . Like many students of the political novel who attempt an exact & exclusive definition, Blotner asks, "Why are there so few modern American political novels of any excellence? Why are there so many bad ones?" This sense of almost unavoidable disappointment is the natural consequence of any attempt to describe the American political novel from an apolitical vantage point.
Foley, Barbara. Radical Representations: Politics & Form in U.S. Proletarian Fiction, 1929-1941. Durham: Duke University Press, 1993.
A polemical, revisionist attempt to rescue the proletarian novel from the charges that political commitment on the part of writers affiliated with the Communist Party yielded only programmatic rhetoric rather than "literature" as the New Critics understood it. In this inclusive, remarkably well researched & argued study, Foley fights the remnants of New Critical faith tooth, nail, & footnote. Furthermore, Foley argues that literature is inherently political without discussing the Wall Street Crash as a "text." Radical Representations is skeptical about the radical skepticism of much postmodern literary theory, though it employs contemporary modes of interpretation judiciously, such as when Foley engages the complexities of narratology to show that the roman à thesis novel should not be regarded as "inadmissible evidence" in the court of literature. Foley's study defends categories such as "proletarian novel," thereby throwing the gauntlet down before today's literary fashions, especially when she argues that the neglect of proletarian fiction in postwar criticism directly parallels the disregard of proletarian realities in contemporary America.
Howe, Irving. Politics & the Novel. Rev. ed. New York: New American Library, 1987.
[Howe] envisioned the political novel in a more purely literary way (as it were) than did Rideout. Howe waved away the problem of precise definition as something for rigid scholastics to quibble over, opting, instead, to define the political novel in this way: "By a political novel I mean a novel in which political ideas play a dominant role or in which a political milieu is the dominant setting. . . . Perhaps it would be better to say: a novel in which we take to be dominant political ideas or the political milieu" (17). . . . Still, he provided no particular insight about why the political novel should be harder to define than other genres. . . . Perhaps as a strategy for avoiding the bias that political literature is by nature inferior, Howe consistently aestheticized politics, thus transforming the object of his criticism slightly.
Milne, Gordon. The American Political Novel. Norman: University of Oklahoma Press, 1966.
Milne attempts to redeem the political novel from the limitation implied by Speare's emphasis on ideas alone. The political novel, according to Milne, is an emotion-laden form. . . . Perhaps to exonerate the genre from charges of inherent dullness, later critics such as Milne question the difference between the political novel & the non-political novel. This is done through an approach that is in some ways similar to Howe's: the political novel is aestheticized completely. The political novel can be emotional & exciting without seducing readers into actual political activity if we regard it as a kind of opera rather than as a form of activism. Milne's political novel is purely a spectator sport.
Reed, T. V. Fifteen Jugglers, Five Believers: Literary Politics & the Poetics of American Social Movements. Berekley: University of California Press, 1992.
Reed integrates "high theory" (which I take to mean post-structuralist, feminist, new historicist, & neo-Marxist writing that is very, very abstract) with close readings of a selection of socially engaged texts to "assist the project of convincing literary critics that their work is unavoidably political & needs to become more attuned to radically democratic social movements" (xi). . . . Reed's is unlike the kinds of studies that "say" politics while merely doing literature: he claims he cannot distinguish between the two--and then proceeds to illuminate political novels (and other "texts") in very interesting ways. While I am never convinced that a march on the Pentagon or other sort of public theater should be confused with the text of an actual writer, his approach is fruitful & interesting.
Rideout, Walter. The Radical Novel in the United States, 1900-1954. Cambride: Harvard University Press, 1956.
Rideout discerned that there were differences between the literary & political uses of language, but he refused to cooperate with any sort of categorical apartheid. The Cold War climate did not prevent Rideout from completing & publishing his study, but he had to work against the anti-political prejudice constantly to fashion his book: the radical element in fiction is "extrinsic" to the pure matter of literature & perhaps ought to be "contained" elsewhere. Since "strict" literary history would effectually gerrymander the political novel out of existence, the study of political fiction itself became a kind of impurity.
Schaub, Thomas. American Fiction in the Cold War. Madison: University of Wisconsin Press, 1991.
A good example of the way in which a focus on the politics of criticism displaces the reading of political literature. Schaub presents his donné with admirable clarity: "This book is about the discourse of revisionist liberalism--what was then called `the new liberalism'--as it appears within the discussion & practice of fiction in the United States during the forties & fifties." In its unmasking of this liberalism, the book leaves us with a Foucauldian sense that the Revisionist Liberal discourse was somehow inescapable. Each chapter develops the political consequences of innovations supposedly following the `end of ideology,' but Schaub's critique of the post-war "anti-ideology" does not really operate from outside of that ideology. We can see this in a general way in the preferential treatment he gives to supposedly apolitical or anti-liberal writers such as John Barth & Flannery O'Connor, & his way of reading becomes especially cramped when he discusses an unrepentantly political novelist such as Norman Mailer.
Speare, Morris Edmund. The Political Novel: Its Development in England & in America. New York: Oxford University Press, 1924.
The academic study of the political novel begins . . .with [this] founding study. He wrote about both English & American political novels but was concerned to show the differences between these traditions as well as their similarities. . . . Speare never apologizes for exploring the political novel, a form that soon becomes inherently questionable. . . .Speare's recognition of the partisan nature of political fiction is presented in a disarmingly direct fashion. Contemporary readers who are so quick to find in Speare quaint signs of class privilege overlook the ways in which this reader from 1924 is ahead of today's culture contests, wherein it must be continually reasserted that political struggle is an appropriate end of art. . . .Speare's study is . . . the last one published in the United States to speak of the political novel without apology.
Siebers, Tobin. Politics of Skepticism. New York: Oxford University Press, 1993.
The best book on the interrelations between politics & literary criticism as they interrelate in the Cold War era. . . . Siebers is refreshingly direct about the interrelations between politics & literature: "Politics demands that we risk taking a position, that we stand somewhere, that we decide, & that we accept as part of the political process the possibility that our positions, stances, & positions may go horribly wrong, nowhere, or miraculously right. This is the only form of arbitrariness, a favorite term of skeptical criticism, worth talking about & with which it is important to live. The possibility of arbitrariness & risk in the political process is the only good rationale for binding ourselves to skepticism (viii)." In discussing such critics & theorists as W. K. Wimsatt, Monroe Beardsley, Stephen Greenblatt, Paul de Man, Jane Tompkins, & Barbara Herrnstein Smith, Siebers demonstrates the intricate & manifold ways in which Cold War criticism (some of which refers to political struggle & claims to struggle politically) flees from genuine political risk. Politics depends on a sort of belief that has been ruled inadmissible by New Critics & post-structuralists of various stripe, critics who have all avoided the defining risks of political activity. . . . He also claims that "literary criticism needs to take account of what politics really is," that it must not resort to "reinventing politics as a trope of negative freedom," & that literary criticism involves life-affirming principles and, therefore, must respect our inner lives. This last recommendation is, for Siebers, very much part of making a home in the world: "Literary critics who abandon their fondness for storytelling, beauty, aesthetic pleasure, language, & human talk about them willfully estrange themselves from a large part of the world in which they live" (156-57).
Trivedi, Haris. "Defining the Political Novel" in The American Political Novel: Critical Essays. New Delhi: Allied, 1984. 3-15.
Both thorough & witty.
Whalen-Bridge, John. Political Fiction & the American Self. Urbana & Chicago: University of Illinois Press, 1998.
[Would anyone like to provide a capsule review? GPL.]
Wilding, Michael. Political Fictions. Boston: Routledge & Kegan Paul, 1980.
http://einsys.einpgh.org:8881/MARION?S=POLITICAL+POETRYWilding's own study is valuable for its willingness to question overly-certain boundaries between political & supposedly non-political fiction (he discusses Huck Finn alongside conventionally recognized political novels such as The Iron Heel & Nineteen Eighty-Four), but the need to present himself as a literary-liberator has distorted his reading of previous critics.
O'Neil, George, Anarchist Mountain, Farmer, YE
Osgood, Charles, Anarchist Mountain, Farmer, YE
B.C. VOTERS LIST 1898 - O from the Sessional Papers of the British Columbia Government, 1899
Yale, East Riding YE 1,229
http://www.rootsweb.com/~canbc/vote1898/voteo.htm
From: "Research on Anarchism"
Reply-To: To: "RA-L post" From: Jamie
Anarchist Mountain is the tallest peak in the Osoyoos/Rock Creek area of southern British Columbia, also known as Anarchist Summit (there is even a rest area on the highway called "Anarchist Summit rest area").
I always thought it would be a great place for an anarchist gathering. According to the book, 1001 Place Names in British Columbia, it is named after an Irish man who lived in the area & at one time was the local Justice of the Peace!
Apparently, he wasn't good at following orders.
--Anarchist Mountain Writing Contest
A one page story, essay, poem, &/or drawing, or whatever, explaining how the mountain came to be an anarchist. Drawings must depict what an anarchist mountain looks like & must include one black flag. Written submissions must include the following words/phrases (in any disorder):
wine, hermit, telescope, landing zone, renegade, justice, bed & breakfast, Osoyoos, Long Joe
Adult entry (18 years or older) get the satisfaction of their craft.
Winning entry from anyone 17 years old or younger receives a $25 gift certificate for used books from Recollection Books
-- Moses Harmon 1830-1910.Edited Lucifer the Light Bearer 1886-1907,then became the American Journal of Eugenics(ed 1907-1910).Arrested many times for obscenity under the Comstock Law of 1873.Author of many pamphlets. Bit more for your bio,if you want it Best wishes
-- back credits
julia warner, singer, songwriter, born in vienna (aut), grew up in new jersey (usa), vps-student (nick cave, anne waldman, ruth weiss, steven taylor) camilo antonio, poet, performer, born in isabella (the philippines), vps-student (jackson mac low, h.c. artmann, allen ginsberg, jerome rothenberg, anne waldman, ruth weiss) renee gadsden, writer, historian, radio-moderator, born in new york (usa), vps-teacher & -student (allen ginsberg, jackson mac low) ide, born in vienna (aut), poet, performer, vps-co-founder, -director, -teacher & -student sample-voice franz fuchs, racist terrorist, born in gralla (aut), killed 4 members of the roma-community, injured 17 people by sending out 28 letter bombs, committed suicide while in prison, february 2000 lyrics & voice score austria, austria, austria, austria austria accepts her responsibility arising out of the tragic history & the horrendous crimes of the national socialist regime the singularity of the crimes of the holocaust are an exhortation to permanent alertness against all forms of dictatorship & totalitarianism. austria, austria, austria, austria airtsua, airtsua, österreich we condemn & actively combat any form of discrimination, xenophobia, anti-semitism, racism & demagoguery austria stands for respect artistic freedom & understanding for all human beings, irrespective of their origin, religion or weltanschauung. austria, austria, austria, austria es lebe die deutsche volksgruppe, es lebe österreich es lebe die deutsche volksgruppe, es lebe österreich we will ensure unreserved clarification exposure of the structures of injustice & the transmission of this knowledge to coming generations as a warning for the future. austria, austria, austria, austria airtsua, airtsua austria, austria, österreich, austria, austria, österreich austria, austria, österreich, austria, austria, österreich ... standard: voices: students of the vienna poetry school (vps) italics: sample-voice: austrian racist terrorist underline: voices: people representing different cultures ______________________________________________ "airtsua" (pronounced "airtso") is the audio-reverse version of "austria" corresponding with the politically-reversed version of the same. ______________________________________________ words ide, quoting & paraphrasing the "declaration", published 2000 02 04, on the occasion of the inauguration of the new austrian government, signed by wolfgang schüssel, chancellor & head of the people's party & jörg haider, governor of carinthia & then head of the freedom party http://www.sfd.at/politics/
-- CHARLES BERNSTEIN"Verse is born free but everywhere in chains. It has been my project to rattle the chains." http://epc.buffalo.edu/authors/bernstein/TLS.htm
--
--
CONTINUAR LA OBRA DE CAPPELLETTYSAlud y @Compañeros el Colectivo libertario ALAS DE XUE ha querido continuar la obra del compañero Cappelletty, para tal fin nos hemos dado a al tarea de ampliar y correguir el gronograma del Anarquismo en Latinoamerica que realizo en compañia del Pr. Rama y que fue editado y distribuido en Venezuela. Basicamente lo que hemos incluido son los momentos de presencia Anarquista y Anarcosindicalista en Colombia y algunos datos de Peru y Bolivia. Les recordamos que para aquellos compañer@s que esten interesados en conocer mas a fondo el Anarquismo en Colombia, la Fundacion de Estudios LIbertarios Anselmo Lorenzo ha puesto a la venta el libro de Biofilo Panclasta; El eterno prisionero, editado por el Colectivo Libertario Alas de Xue.
La idea es que tod@s l@s compañer@s de todos los paises aporten datos a este cronograma, la historia es una construccion social. La presentacion del cronograma sera realizada durante las JORNADAS LIBERTARIAS MAYO DEL 98 em Colombia.
SALUD Y A TEJER LA HISTORIA!!!! ALAS DE XUE
From: luis fajardo
, 1998
To:anarqlat@majordomo.ucv.edu.ve Cc:a-infos-d@tao.caEl anarquismo en América Latina
A continuacion la version html del cronograma aumentado y corregido por el colectivo libertario Alas de Xue.CONTINUAR LA OBRA DE CAPPELLETTY I
1847. Constitución de las "Sociedades democráticas" en Colombia, con influencia
de las ideas de Proudhon, matizadas por pensadores liberales. La frase que se
escuchaba al iniciar las reuniones era: "La propiedad es un robo. Estas
Sociedades funcionan hasta 1854.1861 Plotinio C. Rhodakanaty llega a méxico y publica su Cartilla Socialista,
Bakunin pasa dos semanas en Panamá.Páez, presidente de Vanazuela; Juárez, de México; García Moreno, de Ecuador,
Buenos Aires vence a la Confederación Argentina en Pavón. España vuelve a
ocupar la República Dominicana. F. Varela: Nocturnas, Bernabé Demaría: La
América Libre.1862 Rhodakanaty inicia su tarea de organizador entre trabajadores y estudiantes de la ciudad de México.
Mitre, oresidente de Argentina; San Ronán de Perú; F. Solano López de
Paraguay. Blest Gana: Martín Rivas; Antonio Díaz: Los treinta y tres orientales
libertadores.1863 Rhodakanaty funda en la ciudad de México el <<Grupo de Estudiantes
Socialistas>>.Maximiliano, emperador de México. Triunfo de los federales en Venezuela:
Convenio de Coche y presidencia de Falcón. Nuevamente se indeoendiza la
República Dominicana. La flota española frente a El Callao. José Hernandez: Vida
del Chacho; Arona: Ruinas.1864 Rodhakanaty publica su Neopanteismo y prosigue su labor de organización
y propaganda.Melgarejo, presidente de Bolivia. Los españoles toman las islas Chincha al Perú.
En Lima se reune un Congreso de Estados Americanos. Constitución Federal en
Venezuela. Los republicanos luchan en México contra Maximiliano de Austria y
las tropas francesas de ocupación. Tropas brasileñas sitian la ciudad uruguaya de
Paysandú. Machado de Assis: Crisálidas. Se adopta el nombre de Estados Unidos
de Venezuela.1865 Surge en México <<La Social>>. Una Sección de la Internacional funciona
en Martinica. Rodhakanaty funda en Chalco la <<Escuela del Rayo y del
Socialismo>>, de dónde salen Zlacosta y Chávez.Guerra de la Triple Alianza (Brasil, Uruguay y Argentina) contra Paraguay. Perú
firma un tratado con España. J. Carrión, presidente de Ecuador; José María
Cabral, de República Dominicana. Juana Manuela Gorriti: Sueños y Realidades.1866 En la isla de Guadalupe funciona una sección de la Internacional.
Saturnino Martínez funda en La Habana el periódico La Aurora, con alguna
influencia proudhoniana.Guerra hispano-peruana. Solano López es vencido en Tuyutí. Estanislao del
Campo: Fausto; Francisco X. de Acha: La unión se va a las nubes.1867 Rodhakanaty deja Chalco y regresa a la ciudad de México.
Maximiliano ajusticiado en Querétaro. Juárez entra en la caopital de México.
Santos Acosta, presidente de Colombia; Prado, de Perú. En Haití, Sanalve
derroca a Geffrad. Jorge Isaacs: María; José H. Uriarte: El ángel de los pobres.1868 Los anarquistas promueven una huelga en las fábricas textiles de Tlalpan.
Juárez otra vez presidente de México; Guzmán, de Nicaragua; sarmiento, de
Argentina; Balta, de Perú. Revolución Azul en Venezuela. Se inicia en Cuba la
guerra de diez añoscontra toda España. Asunción cae en poder de las tropas de
la Triple Alianza. En Puerto Rico, grito de Lares y gobierno de F. Ramírez. Pedro
Echagüe: Amor y virtud; Juan María Gutierrez: Noticias históricas sobre el origen y
desarrollo de la enseñanza pública y superior en Buenos Aires..1869 Los anrquista mexicanos fundan el <<Circulo Proletario>>. Julio Chávez
publica su Manifiesto a todos los oprimidos y pobresde México y del Universo, y
cuatro meses después es fusilado.García Moreno, dictador de Ecuador. Juárez enfrenta una insurrección. I.M.
Altamirano: Clemencia. Se inicia la publicación de La prensa en Buenos Aires.1870 Los anarquistas crean en México el <<Gran Circulo de Obreros>>.
Muere Solano López y concluye la guerra de la Triple Alianza. Nissage Saget
presidente de Haití; Guzmán Blanco, de Venezuela. Instrucción gratuita y
obligatoria en ese país. Fin de la dictadura de Melgarejo en Bolivia. En Brasil
surge el partido Republicano. Lucio V. Mansilla: Una excursión a los indios
ranqueles. Se publica en Buenos Aires el diario La Nación, en Río de Janeiro, La
República.1871 Los anarquistas de <<La Social>> fundan en México el periódico El
Socialista. Llegan a Buenos Aires algunos exiliados que habían actuado en la
Comuna de París y entre ellos el anarquista Gobley. La banderarojinegra pasa a
ser símbolo del movimiento obrero mexicano.Se fund en Montevideo la Asociación Rural. Se suprime en Chile el fuero
eclesiástico. Pesta amarilla en Buenos Aires. Libertad de vientre en Brasil.
errázuriz Zañartu, presidente de Chile; Cuadra, de Nicaragua; Juárez, otra vez, de
México. Aparce la Revista del Río de Plata, de Andrés Lamas, Vicente Fidel
López y Juan María Gutiérrez. Este último publica Juan Cruz Varela.1872 Se funda la sección Uruguaya de la Asociación Intrnacional de
Trabajadores, donde predominan los anarquistas. También la Sección Argentina,
en la cual el grupo francés es marxista; el italiano y el español , anarquistas.Pardo, presidente de Perú; Lerdo de Tejada, de México. Se unen Honduras, El
Salvador, Guatemala y Costa Rica para constituir la Unión Centroamericana. José
Hernández: Martín Fierro; Hilario Ascásubi: Santos Vega; Ricardo Palma:
Tradiciones peruanas; José María Estrada: La política liberal bajo la tiranía de
Rosas.1873 El obrero español Francisco Tomás informa que la <<Federación Regional
española>> no tiene noticias de las Secciones de Cuba. El botánico
proudhoniano. José Ernesto Gebert publica su Ennumeratio plantarum sponte
nascentium agro montevidensi.Dictadura jacobina d Barrios en Guatemala. Abolición dela esclavitud en Puerto
Rico. José Martí publica en México la Revista Universal y su libro La República
española ante la Revolución cubana.1874 Aparecen México los periódicos anarquistas El Obrero Internacional y La
Comuna.Nicolás Avellaneda, presidente de Argentina; Domingue de Haití. Nueva
Contitución en Venezuela. En México se edita El craneoscopio- Periódico
frenológico y científico. J.P. Varela: La educación del pueblo.1875 La Sección Uruguaya de la AIT organiza su primer mítin y un grupo de
afiliados emcabezados por Francisco Galcerán publica su primer manifiesto
anarquista.Estrada Palma, presidente de Ciba, Pedro J. Chamorro, de Guatemala. Piérola
fracas en su intento de deponer a Pardo. Tobías Barreto: Estudios de filosofía e
crítica, Antonio Díaz: El frac y el chiripá.1876 Se constituye la <<Federación Regional de la República Oriental del
Uruguay>> (más tarde Federación Obrera Regional Uruguaya). Se reúne en
México un Congreso General Obrero en el que participan muchos anarquista. Los
Bakuninistas predominan en la sección argentina de la AIT. En México comienzan
a editarse El Hijo del Trabajo y La Internacional.Guerra civil tripartita en México. Porfirio Díaz toma el poder. Latorre, dictador de
Uruguay; daza, de Bolivia; Pinto, presidnte de Chile; Boisrond-Canal, de Haití. B.
Mitre: Historia de Belgrano; J.C. Bustamante: El veterano oriental; Montalvo: El
Regenerador; J.P. Varela: De la Legislación escolar.1877 Zalacosta inicia una revolución campesina bajo el signo libertario.
Nuevamente los anarquistas promueven huelgas an las fábricas textiles de
Tlalpan. aparece en México la traducción de Idea general de la revolución en el
siglo XIX de Proudhon, hecha por Rhodakanaty.Linares Alcántara, presidente de Venezuela. Ley de educación laica y gratuita en
Uruguay. Se funda el Colegio Nacional del Paraguay. Olegario Andrade: Nido de
Cóndores; Martín Coronado: La rosa blanca; O. Moratori: Una mujer con
pantalones; R. Barbosa: El Papa y el concilio.1878 La Sección Uruguaya de la AIT publica el periódico El Interncional.
Zalacosta presenta un plan para expropiar los latifundios y suprimir el gobierno
central. Se publica La Ley del Pueblo de Alberto Santa Fe. En Puebla sale La
Revolución Social.Fin de la guerra de los diez años en Cuba. J. Trujillo gobirna en Colombia;
Veintemilla en Ecuador; Barreiro en Paraguay. Eduardo Wilde: Tiempo Perdido;
Ricardo Gutiérrez: Poesia; J.B. Alberdi: Peregrinación de Luz del Día; E. Godon:
El lujo de la miseria; Galván: Enriquillo.1879 El coronel Alberto Santa Fe es encarcelado al fracasar el levantamiento del
Valle de San Martín. Aparece en Buenos Aires El Descamisado, primer periódico
anarquista argentino.Octubre 26 de 1879
Vicente R. Lizcano, conocido en los circulos anarquistas como "Biofilo Panclasta"
nace en Chinácota (N. De Santander -Colombia)
Padres: Bernardo Rojas y Simona Lizcano.Se inicia en Venezuela el <<quinquenio>> de Guzmán Blanco. Roca emprende la
campaña del Desiero. <<Guerra chiquita>> en cuba; guerra grande en el Pacífico:
Chile lucha contra Bolivia y Perú. Piérola, presidente del Perú; Zabala, de
Nicaragua; Salomón, en Haití.Eduardo Gutiérrez: Juan Moreira; Ferreira y Artigas:
Donde las den las toman; José Hernández: La vuelta de Martín Fierro; Zorrilla de
san Martín: La leyenda patria; J.L. Mera: Cumandá.1880 Llega a Buenos Aires el periodista libertario italiano Héctor Mattei.
Rhodanakaty publica Garantismo Social. Empieza a publicarse en Cuba El
Obrero, periódico de tendencia anarquista.Roca, presidente de Argentina; Barrios, de Guatemala; Caballero, de Paraguay;
Núñez, de Colombia. Ley de Instrucción pública en este último país. <<Guerra del
vinten>> en Río de Janeiro. Buenos Aires es declarada capital federal de la
República Argentina. Florentino Ameghino: La Antigüedad del hombre en el Plata;
Varona: Conferencias filosófica; Montalvo: Las Catilinarias.1881 Zalacosta es derrotado en Querétaro por tropas federales.
Constitución <<helvética>> en Venezuela. El ejército chileno ocupa Lima y el
presidente Calderón, hecho prisionero, es mandado a Chile.D. Santa María,
presiente de Chile. A. Azevedo: O Mulato; Machado de Assis: Memorias
póstumas de Brás Cubas; W. Bermúdez: Una Broma de César; Vázquez y Vega:
Críticas de la moral evolucionista; Cambaceres: Potpourri.1882 En Montevideo empieza a editarse el semanario La Revolución Social.
Máximo Santos, presidente de Uruguay; Heureaux, de Santo Domingo; Fernández
Oreamuno, de Costa Rica. Fundación de La Plata, capital de la provincia de
Buenos Aires. Montalvo: Siete tratados; Martí: Ismaelillo; Medina: Los aborígenes
de Chile; Paul groussac: Ensayo histórico sobre Tucumán.1883 Un grupo anarquista celebra en Montevideo, el 18 de marzo, el aniversario
dela Comuna de París.Otalora, presidente de Colombia. Se aprueba la ley de matrimonio civil en
Uruguay. Chile se anexa Tacna, Arica y Tarapacá por el tratado de Ancón.
Capistrano de Abreu: El descubrimiento de Brasil y su desarrollo en el siglo XVI;
D.F. Sarmiento: Conflicto y armonía de las razas en América; R. Siva: Artículos de
costumbres; Gutiérrez Nájera: Cuentos frágiles; J. Calcaño: Cuentos fantásticos;
Varona : Estudios literarios y filosóficos.Aparecen en Chile los Panfletos titulados "Anarquismo y rojismo en Nueva
Granada" de autor anónimo1884 Aparece La Lucha Obrera, órgano de la federación Internacional de
Trabajadores del Uruguay. Un grupo intaliano funda en Buenos Aires el <<
Circulo comunista anrquista>>.Joaquín Crespo,presidente de Venezuela; Porfirio Díaz, de nuevo, presidente de
México; R. Núñez, de nuevo, en Colombia. Chile se anexa Atacama y su costa
maritima. C.M. Ramírez: Artigas; Gavidia: Versos; Barros Arana: Historia gneral de
Chile; O. Bilac: Poesías; Lucio. V. López: La gran aldea; Antonio Argerich: Los
dos primores; Miguel Cané: Juvenilia; A. de Oliveira: Meridionales.1885 En Montevideo sale el semanario anarco-colectivista La Federación de
Trabajadores. Llega a buenos Aires Enriqu Malatesta, quién comienza a publicar
La Cuestión Social (en castellano e italiano). En La Habana se funda el Circulo de
Trabajadores.La infantería de marina yanqui oupa la ciudad de Colón (Panamá). Uruguay
devuelve a Paraguay trofeos de guerra. Iglesias presenta su renuncia en Perú.
Guerra en américa Central: El Salvador, Nicaragua y Costa Rica contra
Guatemala. Crisis fiscal en Venezuela: reducción de gastos presupuestarios. R.
Darío: Epístolas y poemas; J. Martí: Amistad funesta; Eugenio Cambaceres: Sin
rumbo; Diógenes Decoud: La Atlantida; Miguel Cané: Charlas literarias; Calixto
Oyuela: Teoría literaria; Rafael Obligado: Poesías; Arona: Sonetos y chispazos;
Lastarria: Antaño y hogaño; W.H. Hudson: La tierra purpúrea.Viaje de Elíseo Reclus a la Nueva Granada, fruto de esta visita, Reclus publica su
obra "Colombia" estudio exhaustivo de la geografía de dicho país, Posteriormente
esta obra fue traducida del francés por F. J. Vergara y Velasco. Reclus Propuso al
gobierno Colombiano un "Proyecto de explotación agrícola" en la Sierra Nevada
de Santa Marta, lugar que califica de "República Idílica"
1886 Malatesta busca oro en la Patagonia para financiarla revolución social.Biófilo Panclasta, Anarquista Colombiano, comienza sus estudios primarios.
Su rebeldía se hacia manifiesta en su sentido anticlerical.
Guzmán Blanco otra vez presidente de Venezuela: la Aclamación.Patricio
Escobar, presidente de Paraguay; Balmaceda, de Chile; Juárez Celman, de
argentina; Cáceres, de Perú. Núñez, de nuevo presidente de Colombia, proclama
la Constitución unitaria. Díaz Mirón: Poesías escogidas; Montalvo: El espectador;
Podestá estrena, en Buenos Aires, Juan Moreira. En Montevideo nace el diario El
Día.1887 Roig San Martín inicia en La Habana la publicación de El Productor. Allí
mismo se reúne el primer Congreso Obrero Local. Mattei edita en Buenos Aires El
Socialista,semanario anarco-comunista y Malatesta organiza la <<Sociedad
Cosmopolita de Obreros Panaderos>>.Fundación del Partido Colorado en Paraguay y del Partido Demócrata en Chile.
Educación gratuita y obligatoria en México. E. rabasa: La bola; R. Darío: Abrojos;
I. de María: Montevideo antiguo; B. Mitre: Historia de San Martín; R. Palma:
Poesía.1888 En Buenos aires funciona el <<Círculo Socialista Internacional>>, formado
por anarquistas italianos y españoles.J.P. Rojas Paúl, presidente de Venezuela. Abolición de la esclavitud en Brasil.
Sacasa, presidente de Nicaragua; Legitime, de Haití. Rubén Darío: Azul; Zorrilla
de San Martín: tabaré; Hostos: Moral social; Silvio Romero: História da literatura
brasileira; Acevedo Díaz: Ismael; belmiro de Almeida: Arrufos; Sanín Cano:
Colombia hace sesenta años; Altamirano: El Zarco; Leopoldo Díaz: Sonetos.1889 Malatesta regresa a Europa.
Pedro II es destronado en Brasil. Se funda la Universidad de Asunción. Se unen
Honduras, El salvador y Guatemala. Hyppolite, presidente de Haití. Ricardo
Jaimes Freyre: Castalia bárbara; Vicente F. López: História de la República
Argentina; Manuel T. Podestá: Irresponsable; C. Matto de Turner: Aves sin nido;
Picón Febres: El sargento Felipe; Justo Sierra: México social y político; J.S.
decoud: Sobre la literatura en el Paraguay; Martí: La edad de oro; J. Verissimo:
Estudios brasileiros.1890 Giovanni Rossi funda en la província de Paraná (Brasil) la colonia
anarquista Cecilia. En Buenos Aires comienza a editarse El Perseguido, órgano
comunista anárquico. P. Amilcare redacta en Montevideo La Voz del Trabajador.
En Iquique (Chile) se produce una huelga de lancheros, promovida por los
anarquistas, que concluye en una gran matanza.Biófilo Panclasta es considerado el mejor estudiante de Historia de un colegio de
Pamplona. Al respecto afirma: "Era como una intuición del eterno éxodo de mi
vida".Andueza Palacios, presidente de Venezuela; Juan G. González, de Paraguay. Se
fundan las universidades del Zulia y carabobo en Venezuela. Morales Bermúdez,
presidente de Perú; Herrera y Obes,de Uruguay; C. Pellegrini, de Argentina.
Surge en este país la Unión Cívica radical. M.V. Romerogarcía: Peonía; A.
Azevedo: O Cortic,o; L. López Méndez: Mosaico de política y literatura; azevedo
Díaz: Nativa; J. Calcaño: El héroe de Turbaco; Carlos Roxlo: En la sombra; Lucio
V. Mansilla: Entre nos.1891 En La Habana se publica como örgano libertario El Trabajo.
Suicidio de Balmaceda y presidencia de Mont en Chile. Constitución republicana
en Brasil. Revolución liberal en Paraguay.
J. Muñoz Tébar: El personalismo y el legalismo; M. García Merou: Recuerdos
literarios; Ocantos: Quilito; Julián Martell: La bolsa; Mchado de Assis: Quincas
Borba; J. Martí: Versos sencillos; A. Rojas: Orígenes venezolanos. Se edita El
Cojo Ilustrado en Caracas.1892 Se celebra en Río de Janeiro el Primer congreso obrero del Brasil, con
predominio de delegados anarquistas. En Paraguay, el grupo <<Los hijos del
Chaco>> publica un manifiesto libertario. En Sao Paulo, comienza a publicarse Gli
Schiavi Bianchi.Revolución federalista en Río Grande do Sul. revolución legalista en Venezuela:
Joaquín Crespo, presidente. Revolución liberal en Honduras: Bonilla presidente.
J. Gil Fortoul: ¿Idilio?; E. Blanco: José Félix Ribas; Adolfo Saldías: Historía de la
Confederación Argentina; Del Casal: Nieve. Martí funda el periódico Patria.1893 Giovanni Rossi publica su libro Cecilía, comunitá anarchica sperimentale.
Llega a Cuba el tipógrafo catalán Pedro Esteve, gran propagandista del
anarquismo. Los anarquistas cubanos fundan la Sociedad General de
Trabajadores. En Buenos Aires se publican los periódicos anarquistas La Liberté
(en francés) y La Riocossa (en italiano); en santiago de Chile, El Oprimido; en
Montevideo, El Derecho a la Vida; en Sao Paulo, L’Asino Umano (en italiano). Se
fund en Cuba el Partido Reformista. Bombardeo de Rio de Janeiro por el
almirante Melo, aliado de los federalistas de Rio Grande do Sul. Zelaya depone a
Sacasa y es proclamado presidente de Nicaragua. Limantour, ministro de
Hacienda de México. Nueva constitución en Venezuela. La Nueva Australia en Paraguay.
R.J. Cuervo: Diccionario de construcción y régimen de la lengua castellana;
Joaquín V. González: Mis montañas; L. Level de Goda: Historía contemporánea
de Venezuela política y militar; Del Casal: Bustos y rimas; J.L. Flores: Horas; Elías
Regules: Las vivezas de Juancito; J. Da Cruz e Sousa: Broqueles; G. Picón
Febres: Fidelia; A. Audibert: Los límites de la antigua provincia de Paraguay.15 y 16 ENERO / JANUARY 15 de 1893. Levantamiento artesanal en Bogotá. La ciudad fue
durante dos días un foco de emancipación, el poder y la autoridad fueron
duramente cuestionados y la ciudad prácticamente estuvo en manos del Pueblo.
El informe del gobierno Francés se refería a esta rebelión como " Un movimiento
Anarquista" que predicaba "La propaganda por la acción". Los insurgentes
ondeaban banderas "Rojinegras" símbolo de los anarquistas Europeos y gritaban
consignas avivando "La Comuna" Y al anarquista "Rabachol" y mueras al
gobierno, la policía y la iglesia.
http://recollectionbooks.com/anow/world/la/argentina/
--
-- 1954- Phenix City, alabama Date: Fri, 29 Nov 2002 01:27:00 EST From: SFAH1970@aol.com To: BleedThe man that was shot had just won the State Attorney General race, & his name was Albert L. Patterson. The man accused of the shooting was Albert Fuller. Fuller was the chief deputy not the Sheriff. To update this new evidence has been brought forward to the District attorney showing that the witnesses to this murder at the trial in 1955 in Birmingham, Al had been bought by John Patterson the murder man's son who by the way was elected Attorney General in 1954 & was a resident of the state of Georgia. This was illegal by the Constitution of Alabama 1901, which reads that a man qualifying to run for Att. or Gov. must be a resident for not less than five years.
-- http://www.anarchy.orcon.net.nz/index.html CONTACT TO ADD LINKS![]()
-- to do:FINISH UP Manifeste des Seize ; CHECK & CLEAN UP LINKS & REUPLOAD
COMBINE & PUT ONLINE THE LUDDITE CRONOLOGY
FINISH UP THE BAKUNIN PAGE STUFF i DID NOT FINISH clear out
continue working on the SINNERS, on ESKIMO converting/redirects to server folder on SERVER, clearing out entries that are already in the ENCYCLOPEDIA vietnam buttons that are being resized & background changed to black, are being uploaded to server button foloder; mostly being converted from gifs to jpgs; need to replace in BB, some in 60s, & the gifs in BB will need to be removed
-- images RED STAR UNDER CONSTRUCTION![]()
-- El anarquismo en Chile Si bien el anarquismo hoy en día se aparece como un fenómeno político joven, y quizás por lo mismo, de alguna novedad para el movimiento revolucionario post-dictadura, nuestra presencia se remonta a los inicios mismos de las luchas sociales en este país. La historia del anarquismo es indisociable del planteamiento de la cuestión social en Chile y de la formación de las primeras asociaciones obreras, como fueron las sociedades en resistencia y las mancomúnales. Así mismo la historia del anarquismo en nuestro país no puede disociarse del escenario en el cual se desarrolló, es decir el Chile de la segunda mitad del siglo XIX: un escenario de profundas injusticias sociales, de un capitalismo en expansión alimentado principalmente por Capitales británicos aliados a la burguesía nacional, que propiciaba un desarrollo capitalista dependiente, con énfasis primordial en actividades mineras, como el salitre, la plata y el carbón, así como también en el cobre y en el área portuaria, la banca y el comercio. Los intereses de esta burguesía había llevado a la ocurrencia de dos hechos de profundo significado histórico y de gran dolor para nuestro pueblo: por un lado, a la brutal Guerra del Pacífico, y por otro, a la no menos brutal "pacificación" de la Araucanía, guerras en las cuales se mandó a morir al roto, sugestión patriotera mediante, para beneficiar los bolsillos patronales. Estas guerras de expansión capitalistas, dieron un impulso a la explotación salitrera en el norte, con la incorporación de tierras bolivianas y peruanas, así como dieron nuevos bríos a la agricultura con la incorporación de toda la zona de la Araucanía a la República. Como vemos, el carácter dependiente de nuestro desarrollo hacía que coexistieran áreas de un importante desarrollo urbano e industrial (recordemos que la primera central hidroeléctrica del país, Chivilingo, nace al calor de la explotación del carbón en Lota), a la par que otras zonas del país, que no presentaban interés para la burguesía inglesa y sus aliados chilenos, quedaran relegadas a la marginalidad y al atraso económico y de infraestructura, situación que será característica de nuestras repúblicas "bananeras" latinoamericanas. A la par que se da este proceso de expansión y acumulación de Capitales, se da el proceso de proletarización de la población, la cual se ve sometida a su condición fundamental de asalariada. Por un lado, se da el proceso de proletarización en los centros urbanos e industriales, en los cuales se aprecia el tránsito de los artesanos empobrecidos y desplazados a proletarios, vale decir, a trabajadores asalariados y apatronados. Por otro, en el campo, muchos campesinos comienzan a perder sus tierras por la creciente concentración de los latifundistas, lo que lleva al peonaje y al huaso a un constante proceso de "proletarización" campesino, así como a una sistemática emigración a la ciudad y a los centros productivos (minas, puertos, obras, etc....), donde engruesan las filas de el proletariado criollo. En el campo, proceso semejante se vive por los mapuche, arrinconados en sus reducciones y corridos por los colonos europeos; muchos de ellos terminan por ir a las ciudades donde terminarán muchos incorporados a la actividad panadera. En este marco nuevo que adopta la lucha de clases, las antiguas organizaciones surgidas principalmente bajo el influjo de artesanos, que eran las mutuales o sociedades de socorros mutuos comienzan a quedar obsoletas. Estas organizaciones tenían por eje central la actividad asistencialista. Las nuevas organizaciones que necesitaba la clase obrera, sin dejar de lado ciertas prácticas asistencialistas (ayuda, educación) y de apoyo mutuo, sanas y necesarias entre los oprimidos, cambiaban su eje principal del asistencialismo a la lucha y el enfrentamiento a la clase patronal, que les condenaba a condiciones de vida infrahumanas. Nacía así la conciencia del proletariado en este país; se hacía consciente de que sus intereses de bienestar y libertad se oponían a los intereses de quienes los explotaban para enriquecerse. Estas organizaciones nuevas, que representarán los intereses de esta clase obrera, serán las sociedades en resistencia y las mancomunales, precursoras de los sindicatos en el país. Las primeras, tendrán por base a gremios, industrias y áreas productivas; las segundas tendrán carácter similar, pero se asentarán en un espacio territorial dado. Cabe destacar que no se trataba de fronteras rígidas ni que estos tipos de organizaciones no se cruzaran en absoluto. Un hecho destacable de estas primeras experiencias de organización de la clase trabajadora, es que no se hacen sobre bases exclusivamente economicistas; se establecen sobre bases clasistas, estableciendo como labor principal el mejoramiento económico y moral de los trabajadores. No era raro, por tanto, que estas organizaciones no fueran concebidas como mera herramienta de lucha contra la patronal, sino también como auténticas universidades populares, en las cuales estudiaban, se practicaba la solidaridad y donde prefiguraban el mundo en el que querían vivir. En este contexto de organización y de agitación, nacen los primeros núcleos de actividad anarquista. A veces nacen como centros de estudios (el Centro de Estudios "Rebelión", donde participaba el notable activista y organizador Magno Espinosa, serán editores del primer periódico declaradamente anarquista del país, "El Rebelde", en 1898), otras veces como agrupaciones de carácter revolucionario (como la Unión Socialista de 1897, de cierta influencia ácrata), otras veces en torno a periódicos (a principios de siglo hay gran proliferación de prensa anarquista como son el Rebelde, el Ácrata, la Campaña, la Agitación, La Antorcha, el Alba, la Luz, etc....) y por último, aparecen decididamente como la orientación mayoritaria indeterminados gremios (habrán gremios que durante largo tiempo serán auténticos bastiones de las prácticas libertarias, como los estucadores, pintores de brocha, zapateros, obreros gráficos, panaderos, estibadores, etc....). Además, nacen en los principales centros industriales y productivos del país. Estos núcleos anarquistas recibieron un importante estímulo con la visita del notable anarquista italiano Pietro Gori al país el año 1900, donde aprovechó de dar unas charlas y conferencias. Las actividades de los anarquistas se desenvuelven en este entonces, casi exclusivamente en el campo de la organización de sociedades en resistencia y de las luchas en éstas, pasando a ser sector de punta en la lucha reivindicativa por dotar a la clase obrera de condiciones dignas de existencia, e intentando llevar esta acción reivindicativa al plano de las contradicciones de fondo que dieran paso al elevamiento de la conciencia revolucionaria. Los anarquistas propician el método de la acción directa, vale decir, la lucha frontal llevada adelante por los mismos trabajadores contra la parte patronal y tienen por principal arma de lucha la huelga, las cuales frecuentemente asumen un carácter violento, dado el hostigamiento del Estado y su aparato represivo y de la patronal y sus "guardias blancas" en contra de las justas demandas de los trabajadores. Por lo general, las demandas obreras encontraban por respuesta las balas policiales, militares o burguesas. Algunos ejemplos de esto, son las matanzas emblemáticas acaecidas durante la huelga del puerto de Valparaíso en 1903, en la que pierden en total la vida una cincuentena de obreros, la Semana Roja de Santiago, en 1905, donde el pueblo se movilizó en protesta por los precios de la carne, cayendo 250 compañeros, y la tristemente célebre masacre de la Escuela Santa María, en 1907, donde pierden la vida 3600 obreros. Por entonces, los anarquistas criollos no ven la necesidad de establecer una organización político-revolucionaria anarquista, y pretenden por el contrario, que las organizaciones sindicales asuman posiciones "partidarias" propias de la organización político-revolucionaria. Esta concepción anarco-sindicalista, que mezcla los roles de la organización de masas con los de la organización política (lo que no equivale a decir que a las organizaciones de masas no les corresponda asumir un rol revolucionario o posiciones tales), permanecerá por largo tiempo, casi hasta nuestros días, firmemente arraigada en el movimiento anarquista chileno. Otra de las luchas características del anarquismo en nuestro país, asumida también en gran medida desde las sociedades en resistencia, ha sido la lucha anti-militarista, de hecho una de las primeras actividades masivas convocadas por los anarquistas fue la protesta popular en contra del establecimiento del Servicio Militar Obligatorio (en 1900). Hacia 1905, se crea la primera tentativa de federar a distintas sociedades en resistencia: Se forma la FTCh (Federación de Trabajadores de Chile), la cual enfrenta una enconada agresión por parte del Estado y de los capitalistas, y no dura mucho por razones de inexperiencia y de agresión patronal. En esa tentativa, tiene un rol preponderante los anarquistas, puntal revolucionario del incipiente movimiento sindical. Este sello libertario y revolucionario impreso sobre las agrupaciones obreras será un mérito que corresponderá primordialmente a los ácratas. Nadie puede desmentir el inmenso y principal rol de los anarquistas en la labor constructiva, reivindicativa y organizativa de las primeras asociaciones de clase. Este rol sólo ha podido ser ocultado, forzando la historia de varias maneras, por la historia "oficial" y por historiadores comprometidos con ciertos proyectos partidarios lo cual les ha impedido ver con objetividad este hecho. A diferencia de otros rincones del continente en donde la propaganda anarquista llega principalmente bajo el influjo de inmigrantes de origen europeo (en EEUU con la inmigración alemana principalmente, y en Argentina principalmente por los italianos, como botón de muestra) en Chile, la propaganda anarquista de principios de siglo tiene por sujetos centrales a agitadores locales, de la talla de Magno Espinosa, Luis Olea, Víctor Soto Román, Esteban Cavieres, Carmen Herrera, Alejandro Escobar y Carvallo entre tantos otros, cuyos trabajos hasta el día de hoy presentan gran interés. Si bien esto no implica que no halla un Lombardozzi italiano organizando a los trabajadores en Chile o a un Antonio Ramón Ramón haciendo justicia apuñaladas (1914) en contra del general Silva Renard, quien había ordenado la matanza de la escuela Santa María siete años antes. Sin embargo, crucial resultará para el desarrollo de las ideas anarquistas en estas regiones, un intenso contacto con el movimiento en otros rincones del planeta, como era el constante envío de propaganda ácrata de Francia, España y Argentina (donde el movimiento se había desarrollado antes). (CONTINUARÁ) EL ANARQUISMO EN CHILE -2ª PARTE (1907-1927) Luego de la masacre de la Escuela Santa María de Iquique, en 1907, viene un lento período de recomposición del movimiento obrero y anarquista, que fue duramente golpeada y sufrió de este modo un fuerte revés. En 1908, en Antofagasta, en pleno corazón del norte, se agrupaba el Centro de Estudios Sociales "Luz y Vida", que editará su órgano del mismo nombre hasta 1917, tribuna desde donde irradiará el pensamiento libertario. Entonces, el anarquismo se recompondrá lentamente a partir de los gremios de su influencia, con la fundación de centros de estudios sociales. Más tarde aparecerá, en 1911, otro importante órgano anarquista en Valparaíso, esta vez, llamado "La Batalla". Más tarde aparecerá "La Verba Roja" (1918), y un sinnúmero de periódicos de gremios de influencia anarquista. Una vez más, será la prensa anarquista su principal punto de encuentro. Ya entrando en la década del ´10, se sostendrá un constante repunte de los anarquistas y de su actividad organizativa. Pero lo más notable, es que en esta época los anarquistas amplian su influencia más allá del sindicalismo revolucionario. En 1914 organizan la "Liga de los Arrendatarios", organización de carácter reivindicativo que llevará adelante las demandas de los arrendatarios de conventillos, respecto a cuestiones como los abusivos pagos de arriendo, las malas condiciones higiénicas, el hacinamiento, etc..... Incluso, se realizarán masivas negativas de pago de arriendos en protesta por las pésimas condiciones de vida. Por tanto, podemos considerar a los anarquistas como precursores no sólo de la organización sindical en nuestro país, sino que además, de las organizaciones "poblacionales". También aumentará la influencia de los anarquistas en las agrupaciones estudiantiles y hacia fines de esta década, la presencia anarquista se hará sentir muy fuerte en la FECh (Federación de Estudiantes de Chile, organización que agrupaba a los estudiantes universitarios y secundarios de la época, que posteriormente será sólo organización de los estudiantes de la U. de Chile), así como en la organización de una serie de grupos anarquistas estudiantiles, siendo quizás unos de los bastiones más importantes, la Facultad de Medicina de la Universidad de Chile, donde actuará el grupo Lux. A su vez, en esta época verán su aparición una serie de agrupaciones que plantearán de manera orgánica la emancipación de la mujer. Si bien este tema no era ajeno a los y las anarquistas de principios de siglo, es en esta época que se forman una serie de "Uniones Femeninas" que agruparán a las mujeres en la lucha por igualar sus derechos con los hombres. Pero la organización sindical seguirá siendo el lugar de acción predilecto de los ácratas. De este modo se seguirán organizando las sociedades en resistencia y comenzarán nuevamente a proliferar las huelgas por las justas demandas de los obreros. Cuando en 1909 se funda la Gran Federación, que luego será conocida como la FOCh (Federación Obrera de Chile) muchos gremios de influencia anarquista participan en ella, pero aquí se manifiestan las diferencias entre los trabajadores de influencia socialista de los libertarios. Este hecho, hace que muchos anarquistas tomen distancia de la FOCh y se alejen definitivamente cuando en 1912, con la formación del POS (Partido Obrero Socialista), la FOCh quede como la cara sindical de esta agrupación política. Las profundas diferencias entre las expresiones políticas de la clase trabajadora, repercutirán en sus organizaciones sindicales. Los anarquistas buscarían su camino propio para la unidad de las Sociedades en Resistencia. Ya en 1911 los trabajadores del área de Magallanes habían formado la FOM (Federación Obrera de Magallanes), donde coexistirán tendencias socialistas y anarquistas, pero en donde la influencia de éstos últimos será progresivamente mayor con el correr de la década, hasta llegar a ser una federación con características definidamente libertarias. En 1913 se forma la FORCh, para agrupar a las sociedades en resistencia de tendencia libertaria. Hacia fines de 1919, se llama a un gran Congreso Obrero en Santiago, donde asisten delegados de múltiples ciudades del país (Talca, Concepción, Valparaíso, Corral, Antofagasta, Iquique, etc....), aparte de los capitalinos, el que dará nacimiento a la sección chilena de los IWW (Trabajadores Industriales del Mundo- Industrial Workers of the World ), con sólidos principios clasistas y que prenderá muy fuerte en todo el movimiento popular de la época. Su declaración de principios comenzaba diciendo "Entre la clase trabajadora y la clase patronal no hay nada en común", para terminar declarando que con la organización industrial de los trabajadores se formaba la estructura de la nueva sociedad dentro del cascarón de la vieja. Entre sus fines explícitos, estaba la lucha en contra del Estado, del Capitalismo, del régimen del trabajo asalariado y por combatir los prejuicios religiosos en las masas populares. Sus métodos de lucha eran la acción directa, el boycott, la huelga y el sabotaje. Planteaban la necesidad de llevar la lucha frontalmente en contra del sistema capitalista. Entre sus órganos de difusión estarán "Acción Directa" (Santiago), "El Proletario" (Talca), "Mar y Tierra" (Valparaíso), entre otros menores o de gremios. Entre sus más destacados dirigentes estarán Armando Triviño, el "milico" , quien será su primer secretario general, Juan Onofre Chamorro, un destacado dirigente y activista portuario del gremio de los estibadores, Juan Demarchi, obrero carpintero de origen italiano que instruirá en la "cuestión social" al aún adolescente Salvador Allende, Augusto Pinto, y los estudiantes Domingo Gómez Rojas y Juan Gandulfo. No se puede pensar en ningún caso, que la creación de este ente sindical, respondió a una copia mecánica a la experiencia de lucha de los obreros en otros lugares del mundo; no, la creación de los IWW en Chile era fruto de la maduración de la experiencia organizativa y de lucha propia de la clase trabajadora en Chile desde fines del siglo pasado a través de las sociedades en resistencia. Venía a coronar el proceso de trabajo sindical comenzado por gente como Magno Espinoza y Luis Olea principiando el siglo. Además, esta organización en Chile, representaba la necesaria convergencia de los trabajadores en todo el mundo, sobre bases internacionalistas, para enfrentar a un sistema global, como es el capitalismo. Consecuente con el internacionalismo, esta organización participaba en 1925 en el segundo congreso, en Amsterdam, de la nueva Asociación Internacional de Trabajadores de corte anarcosindicalista, fundada en Berlín en 1922. Si bien las disputas entre la FOCh y la IWW y los anarquistas, muchas veces con fundamentos y otras por puro sectarismo (con el que históricamente el socialismo atacó al comunismo anarquista), podían entorpecer el avance del movimiento, en realidad en la práctica y en muchas huelgas, las necesidades impuestas por la propia acción facilitaban la coordinación efectiva entre las dos agrupaciones obreras. Del mismo modo, existían espacios sociales en que anarquistas y la FOCh habían podido trabajar, como la Asamblea Obrera de la Alimentación (1918), instancia en donde se planteaban cuestiones urgentes del movimiento popular, como la carestía de la vida. Los anarquistas también pusieron fuertemente en práctica la unidad obrero-estudiantil. Es así como el secretario de notas del Congreso de 1919 que originará la IWW, será el estudiante Domingo Gómez Rojas, y como durante las huelgas estudiantiles por la Reforma Universitaria en 1922, donde destacará el ácrata Moisés Cáceres, la IWW se pliega al movimiento. Podemos ver también constantemente votos de "simpatía" en las asambleas de la FECh, hacia los IWW y la FOM. En 1926, se produce una escisión en el movimiento libertario con la fundación de la FORCh, por iniciativa de los obreros gráficos y de un pequeño grupo de gremios no representados en la IWW. Ello, por mayor afinidad con el modelo de federación por gremios (modelo seguido por la FORA argentina), así como producto de discusiones sectarias desde un mínimo grupo de anarquistas "principistas" que sobreideologizaron la discusión y que se mantenían en posturas puras, las cuales con el paso del tiempo, producirán un alejamiento de los anarquistas de su base social de apoyo. Las huelgas se sucedieron durante este período, sin que la patronal se mostrará mucho más blanda que a comienzos de siglo en su trato a los obreros "sublevados": en 1913 se produce en el puerto de Valapraíso la "huelga del mono", en contra de la obligación a los trabajadores ferroviarios de fotografiarse, ya que con esto se perseguía reprimir a los activistas, en 1917 se declara huelga general de los protuarios, en 1919 comienzan una serie de movimientos huelguísticos por las ocho horas de trabajo, el mismo año en Puerto Natales durante la huelga de los trabajadores del frigorífico Bories, se abre fuego a los huelguistas ocasionando muertes ("la comuna de Puerto Natales"), en 1920 los IWW llaman a una Huelga General en la Capital por la jornada de ocho horas y en contra de la carestía de la vida, en 1921 mueren 130 trabajadores de la oficina salitrera "San Gregorio" víctimas de la represión a la huelga, en 1925 se produce la matanza de obreros huelguistas en La Coruña, al sur de Iquique. Pero como fruto de esta actividad huelguística, se consiguen importantes avances en las condiciones de vida de los trabajadores: se logra la jornada de ocho horas, se logra el descanso dominical, se logra la responsabilidad de la patronal por accidentes de trabajo, se reglamenta el trabajo nocturno, entre otros logros, pero por sobre todo se logra fortalecer la conciencia de los trabajadores, se logra demostrar que la unidad, la organización y la lucha son las claves para el triunfo y se logra poner en cuestión al mismísimo sistema capitalista en el mundo obrero. También hay dos hechos que en el anarquismo de esos años marcan el alza del espíritu de luchas: el primero, en 1914, es el atentado de Antonio Ramón R., quien ataca a puñaladas, sin darle muerte, al asesino de Iquique general Silva Renard, responsable de la matanza de más de tres mil obreros huelguistas en 1907. El otro hecho, es el asalto al Banco de Chile, sucursal Mataderos, en 1925, por parte del connotado revolucionario español Buenaventura Durruti, junto a un grupo de anarquistas chilenos, para financiar la causa revolucionaria tanto en Chile, como en España. Los anarquistas de este período también realizan dos campañas internacionalistas de hondas repercusiones en el campo popular de ese período: la campaña de defensa a la Revolución Rusa, la cual es entusiastamente saludada por los anarquistas chilenos. Incluso, un titular de la "Verba Roja" llega a decir que la dictadura del proletariado está en camino del comunismo anárquico. Lamentablemente el posterior curso de los acontecimientos, no tardará en disipar dudas sobre el carácter burocrático que adoptaba la revolución, y en como el poder de los soviets, de genuina expresión de la clase obrera y del campesinado ruso, pasaba a convertirse en el poder dictatorial del partido bolchevique por sobre las masas populares. Esta evolución en la pareciación de la revolución rusa, puede apreciarse claramente en el periódico "Verba Roja". La otra campaña, es por la liberación de los anarquistas italianos en EEUU, Sacco y Vanzetti, los cuales, pese a las grandes protestas y a las campañas por su liberación en todo el mundo, mueren en la silla eléctrica en 1927. A medida que crece la influencia anarquista, comienza también a crecer la represión hacia estos grupos revolucionarios que adquirían una creciente influencia en el mundo popular. Así vemos en 1918 redactada una ley de residencia que sirve como excusa para expulsar del país a múltiples agitadores anarquistas de origen extranjero, pero de larga residencia en el país, como Aquiles Lemire, Casimiro Barrios, etc. El mismo año se encarcela al redactor del periódico anarquista "La Verba Roja", Julio Rebosio, por negarse a hacer el Servicio Militar, el cual es sometido a terribles vejaciones y torturas propias de épocas de la Inquisición. Vemos también múltiples hallanamientos a locales obreros y acusaciones infundadas de "dinamiteros" hacia los anarquistas criollos. En 1911 se realiza un montaje policial en que, a fin de excusar la represión a los anarquistas, los policías ponen dinamita en un convento. También entre 1923 y 1924 habrá una ola de "hallazgos" fraudulentos de dinamita en las sedes de los IWW de Iquique y Santiago, principalmente, lo que servirá para saquear esos locales y reprimir a un movimiento por razones puramente políticas. Del mismo modo, en 1920, se realiza la famosa "Guerra de don Ladislao". Ladislao Errázuriz, entonces Ministro de Guerra, ordena la movilización de tropas al norte y monta un espectáculo de peligro de guerra con Bolivia y con Perú. Así se logra crear un clima de fiebre patriotera que sirve para distraer a las masas de la crítica situación social del país, y se utiliza el montaje para justificar la represión a los anarquistas y a los IWW, acusados de estar financiados comn el oro peruano. Se lleva entonces, adelante uno de los procesos más injustos y vergonzosos en la historia del país, en que se saquea y ataca el local de la FECh, de los IWW, se destruye la imprenta anarquista Númen, se encarcela y tortura por centenares a los más destacados anarquistas de la época (muchos compañeros tuvieron que pasar entonces a la clandestinidad). Como resultado de este proceso, muere víctima de las torturas el estudiante Domingo Gómez Rojas. También ese mismo año (1920) se produce el incendio del local de la FOM en Punta Arenas (como coletazo de las matanzas de obreros en la Patagonia Argentina) donde morirán 306 obreros. Esta ola represiva acabará con el establecimiento de la dictadura de Ibáñez del Campo en 1927, momento en que el anarquismo será duramente reprimido, desarticulado, muchos de sus activistas serán encarcelados, relegados, fusilados, torturados y exiliados. http://struggle.ws/inter/groups/cuac/anarquismo_chile.html
-- 1 El anarcosindicalismo en la calle MANY NAMES FOR REFERENCE PAGE 2 OF 2 (see previous record for first half)
-Tendría que ser un poco más preciso... -Negociar la independencia de Cataluña al sur de los Pirineos. Dar las máximas seguridades posibles de que Cataluña libre sería como una Bélgica del sur. -Ello supondría dar cuenta a Briand de lo que llevamos entre manos. -Francia es, desde la gran revolución, el Estado policíaco por excelencia. Es de suponer que no ignoran nada de lo que se está haciendo. -No dudo de que tenga razón. Pero no me es posible dar un paso atrás. Los compromisos con Moscú me lo impiden. Ni aun queriendo cancelarlos, podría hacerlo. La ayuda económica que me concedieron ya fue invertida en parte. Pero vayamos a cosas concretas: ¿acepta ser consejero de Guerra de nuestro gobierno y llevar adelante su concepto de lucha a la irlandesa? -No, no acepto. -Si llegase el momento de cruzar los Pirineos, ¿vendría con nosotros? -Francamente, sí. Si para entonces estuviese todavía en Francia. Yo también tengo mis proyectos. Tenía proyectos y, además, me era forzoso trabajar. La ocupación de barnizador era entonces de las mejor retribuidas. Había pasado ya por varias de las grandes fábricas de muebles: Smith, Smith et Merle, Maple, Lazarovich y otras muchas. Los viernes, sábados y domingos los dedicaba a la vida bohemia, yéndome a visitar museos y monumentos por las mañanas, para recalar por las tardes en el café La Rotonde de Montparnasse, que frecuentaban algunos políticos catalanes y españoles y era lugar de cita de pintores y de sus encantadoras modelos, que aceptaban buenamente una invitación a cenar, aunque fuese en un restaurante de la cadena «Chez Pierre». Por las noches, nos dejábamos ver por Montmartre, a oír música en el café Aux Noctambules. Y platicar, invariablemente los mismos: Julio Aguilar, Alfonso Miguel y yo. Los días de trabajo nos reuníamos algunos compañeros en el café Combat, de la place Combat: José Luis, Aurelio Arroyo, Alfonso Miguel, Carichi, Sandoval, Aurelio Fernández, Julio Aguilar y yo; a veces, algunos más. Los dueños de los cafés de París estaban molestos con las peñas de refugiados españoles. Consideraban que éramos muy habladores, que alzábamos mucho la voz y que con un café nos pasábamos horas sentados. En aquellos tiempos existían un centenar de peñas de éstas. . En la place Combat procurábamos hablar en voz baja y al camarero le dábamos buenas propinas. Habíamos logrado que se nos tolerase. Un atardecer apareció un personaje de aspecto raro. Era alto, llevaba una gorra negra, lentes de miope, bata larga de gris oscuro. Se acercó a la mesa y dio un toquecito en la espalda a José Luis, compañero vasco simpático e inteligente, que llevaba ya tiempo en Francia. José Luis se levantó y fue tras el personaje, a quien conocía al parecer. Se quedaron hablando en la puerta del café que daba al bulevar Ménilmontant. Regresó José Luis algo preocupado, quedando, al parecer, en espera el personaje de la larga bata. Aurelio Fernández se encontraba junto a mí. José Luis nos dijo: -Es un anarquista ucraniano. Buen compañero, culto y prudente. Algo le debe ocurrir, pues ha venido a pedirme prestada una pistola. Se llama Schwarz ¿Qué hago, se la presto? -¿No te dijo para qué la quería? -le pregunté. -No, no me lo dijo. -¿No pensará suicidarse? --comentó Aurelio Fernández. -¡Quién sabe! Esos judíos... ¿Se la presto? No creo que esté desesperado, pues se gana bien la vida componiendo relojes. -Si lo haces, dala por perdida -le dije-. ¿Es que te sobran las pistolas? -No me sobran. Tengo una belga y una Parabellum que compré en el Marché aux Puces. -Bueno, préstasela -le dijimos. No nos acordamos más del compañero judío. Pero, transcurridos unos quince días, supimos de él. Mató a tiros al general ucraniano Petliura, verdugo de Ucrania durante los primeros tiempos de la revolución rusa y que se había distinguido organizando progroms contra los judíos. . La acción de Schwarz fue la sensación de aquellos tiempos. Mató a Petliura y no se dio a la fuga. Fue detenido y se explicó: Petliura había, mandado asesinar a centenares de judíos, entre ellos a toda su familia. El había escapado a la matanza por encontrarse luchando con los guerrilleros de Makhno. Cuando el curso de la revolución rusa le disgustó, se refugió en Francia. Supo de la llegada a París de Petliura y decidió ejecutarlo, después de haberlo juzgado en su fuero interno y haberlo encontrado culpable de crímenes monstruosos de lesa humanidad. Pudo haberlo matado desde el primer día de verlo salir del hotel, pero iba acompañado por su hija ¿Podía Schwarz ejecutarlo en presencia de la hija? Se dijo que no. Y lo siguió varios días, hasta que, por fin, Petliura salió del hotel solo. Se le acercó y a bocajarro lo mató. En París funcionaba un Comité Internacional Anarquista. A decir verdad, la internacionalidad del Comité no era mundialista, puesto que solamente contaba con la participación de algunas naciones, entre ellas Italia, representada por Schavina, y España, por Pedro Orobón Fernández. En España no existía todavía organización nacional anarquista. Los esfuerzos del grupo «Los Solidarios» por darle una organización nacional no tuvieron éxito, salvo el haber logrado celebrar en 1923, en Madrid, un Congreso nacional anarquista, de escasa concurrencia, y del que salió la creación de un Comité nacional de relaciones con sede en Barcelona, del que quedaron encargados Aurelio Fernández y Durruti. Venía siendo una dependencia del grupo «Los Solidarios». Todo se hundió con la represión anterior y durante la dictadura primorriverista. Hasta dejó de existir el grupo «Los Solidarios»[12]. La representación española en el Comité Internacional Anarquista sólo tenía el respaldo de los grupos anarquistas españoles diseminados en Francia. Con todo, la delegación española y la italiana eran las que representaban núcleos más numerosos. La italiana también representaba grupos anarquistas organizados en Francia, integrados por huidos de las persecuciones fascistas. Pedro Orobón Femández era un buen compañero. Vallisoletano, no se había distinguido en las luchas sindicalistas. En Francia, se dedicó a trabajar mucho, pues tenía que sostener, a más de su familia, a su hermano menor, Valeriano Orobón Fernández, que estudiaba. El escaso tiempo que le quedaba a Pedro lo dedicaba a leer: era bastante culto, aunque autodidacta. Y si le quedaba algo más, asistía a las reuniones de su grupo y a las del Comité Internacional. Conocía yo a Pedro superficialmente, de cuando intentamos crear la Alianza Revolucionaria de Sindicalistas y Anarquistas, de la que él fue oponente encarnizado, por su prurito de aparecer como anarquista cien por cien. Vino a verme al café Combat. Me rogó que le acompañase a la calle, pues deseaba hablar conmigo en privado. En la calle, me presentó a Schavina. Tenía el pelo rubio, algo rizado y los rasgos faciales como tallados con hacha. En un taxi nos fuimos los tres al café Henri IV de la place Italie. Nos sentamos en la terraza. -Anoche se reunió el Comité Internacional Anarquista -dijo Pedro-. La delegación italiana, por boca del compañero Schavina, trajo un mensaje escrito del compañero Malatesta, llamándonos la atención sobre la gravedad que supone para el porvenir la pervivencia del fascismo italiano, el peligro de que, como ha ocurrido en España, se manifieste por contagio en otras naciones. Concluía el mensaje diciendo que corresponde al anarquismo, líder de la libertad humana, cortar la cabeza del fascismo italiano, empezando por eliminar a Mussolini. En la imposibilidad de realizar tal empresa los anarquistas italianos, sometían el problema al anarquismo internacional, en espera de que algún grupo anarquista se hiciese cargo de ella. Los delegados internacionales debatimos ampliamente el mensaje de Malatesta, terminando por aceptarlo. Lo que equivalía a que todos aceptábamos la necesidad ineludible de ejecutar a Mussolini. Pero, ¿quién se encargaría del compromiso? Los italianos dijeron que ellos solamente podrían aportar facilidades a quienes se encargasen de hacerla, como documentaciones para el paso de la frontera, transportes seguros para llegar a Roma, casas de refugio en Roma y otras partes de Italia; pero que, en aquellos momentos, carecían del grupo o del hombre que pudiera hacerla. Y como ninguna de las representaciones internacionales se ofreció, me ví en el caso de tener que suscribir el compromiso por parte de España, pero a reserva de que yo consultase con el único grupo que podía realizar tal empresa. Sabía por Severin Ferandel que habían llegado de América Ascaso, Durruti y Jover, y que, junto con Aurelio Fernández, Alfonso Miguel y tú, formáis el grupo «Los Solidarios». Y aquí me tienes. Te lo planteo a ti y espero que lo lleves a tu grupo. -Es asunto muy delicado. Debo ac1ararte que, si bien en París nos encontramos la mayoría de los que lo integrábamos, «Los Solidarios» dejó de existir cuando sus miembros fuimos dispersados. Sin embargo, puedo promover una reunión de sus antiguos miembros con residencia en París y tratar el asunto. -Ignoraba que «Los Solidarios» hubiesen dejado de existir. Claro, que me llamó la atención que nunca apareciese en la Federación Local de Grupos la petición de alta de «Los Solidarios». Supuse que era para pasar desapercibidos. -Querría hacer algunas preguntas al compañero Schavina. Debes comprender que cuando alguien desea suicidarse no necesita de la colaboración de nadie. Nosotros entendemos que la acción no debe ser un acto suicida, sino un acto inteligente y concienzudo. Por ello le concedemos una gran importancia a los preparativos que faciliten la fuga de los que participan en las acciones. ¿Tendrían los compañeros que lo hiciesen la salida asegurada? Por otra parte, la empresa sería costosa. Digamos que se necesitarían no menos de cincuenta mil francos. Si «Los Solidarios» aportasen la mitad, ¿podríais los italianos aportar los otros veinticinco mil francos, o más? Observé bien a Schavina. Daba la sensación de valor. Meditó y me dijo: -Me gusta cómo planteas el asunto. Espero que la resolución de «Los Solidarios» sea afirmativa. Por mi parte, tengo que consultar a mis representados sobre el aspecto económico de la empresa. Lo mejor sería que nos encontrásemos tú y yo aquí mismo, dentro de cuatro días. -¿El sábado que viene, a las cuatro de la tarde? -Convenido. En efecto, Ascaso, Durruti y Jover habían regresado de América. Con ellos, desde la Argentina, había llegado un compañero que decía haberse formado en Barcelona, de donde huyó por el año 1919. Se llamaba Joaquín Cortés y daba la impresión de conocer nuestra ideología. Sabiendo que huyó de Barcelona cuando las cosas se pusieron duras en 1919, se podía suponer que se trataba potencialmente de un reformista. Por mi parte, no había visto con buenos ojos que aquellos compañeros se marchasen a América. Suponía una fuga de las responsabilidades en España. Y con menos buenos ojos veía su comportamiento en algunas de aquellas repúblicas. Sabíamos que García Vivancos los había dejado, disconforme con su proceder; y que a Toto[13] lo habían dejado preso en Cuba. «Desde el punto de vista moral -les dije- fue una empresa descabellada». Después, se habían marchado a Bruselas, donde Francisco Ascaso tenía a su hermano Domingo; y al regreso, encontrándonos Durruti, Francisco Ascaso, Aurelio Fernández, Alfonso Miguel y yo en una mesa del café Le Thermomètre de la plaza de la República, visiblemente embarazado, Ascaso nos dijo: -En Bruselas, Durruti y yo hemos tenido ocasión de estudiar algunos negocios que se nos han presentado. Nos gustó especialmente la oferta de traspaso de una gasolinera. Creo que la aceptaremos y nos marcharemos a vivir a Bruselas. Sentí que la sangre me hervía. Desde pequeño había sentido asco por dos dichos populares: «Siempre ha sido así, así es y así será» y «el muerto al hoyo y el vivo al bollo». -La verdad, para terminar en burgueses, se me antojan ridículas vuestras andanzas por América. Me levanté y salí a la calle. Me fui andando hasta mi hotelucho del bulevar Ménilmontant. El encargo que recibí de parte del Comité Internacional Anarquista podía alterar las cosas y hacer que se desvanecieran las tentaciones de aburguesamiento de tan excelentes compañeros. Casi tres años de no haber pisado España y de haberlos pasado en los medios anarquistas franceses. y. en naciones hispanoamericanas pudieron haber ejercido una maléfica influencia y hacerles pensar con gusto en la muelle vida de los burgueses, y hasta, ¿por qué no?, de los algo millonarios, como los beatíficos anarquistas franceses de Le Semeur, que, ya viejos, se reunían periódicamente para decidir sus donativos a los rebeldes de la sociedad. Al día siguiente me hablaron de ello Alfonso Miguel y Aurelio Fernández: -Hiciste muy bien, tanto en lo que les dijiste como en plantarlos. Aurelio Fernández, muy diplomático siempre, me dijo: -Tu rapapolvo puede hacerles vacilar en sus propósitos y hasta, creo yo, hacerlos desistir. Esta es la impresión que tengo, pues anduve con ellos hasta muy avanzada la noche y al día siguiente los acompañé a comer. Quedamos en que si era necesaria su presencia en París les pondría un telegrama a Bruselas. Al separarme de Pedro Orobón y de Schavina me dirigí de nuevo al café Combat, donde esperaba encontrar a Aurelio Fernández. Pensé que no debía inmiscuir en el asunto a Alfonso Miguel, pues sabía que siempre había sido terco en sus apreciaciones y que no se avendría a actuar al lado de Durruti y de Ascaso. Si Aurelio no encontraba aceptable participar en asunto de tal envergadura, debería reconsiderar si procedía llevar el asunto adelante, pues que de los antiguos miembros de «Los Solidarios» dos estarían en contra y solamente quedarían por decidir los votos de los que estaban en Bruselas. Sería, en el mejor de los casos, un empate, que solamente podría deshacer con mi voto. Y mi voto no podría de ninguna forma ser decisivo. Solamente con gran mayoría o con la totalidad de los votos a favor me decidiría por la aceptación. Aurelio Fernández se pronunció por la aceptación, siempre que el factor económico fuese solucionado según mi propuesta y el asunto fuese también aceptado por Ascaso, Durruti y Jover, quienes, a fin de cuentas, eran los que disponían de medios económicos para afrontar nuestro compromiso. Aurelio puso un telegrama a Bruselas y rápidamente se presentaron en París Ascaso y Durruti. Celebramos una reunión en la parte alta de un café próximo a la plaza de la República. Asistía también Gregario Jover, que sin pertenecer a «Los Solidarios» era conceptuado como un agregado de valía. Estuvieron todos de acuerdo. Pesó mucho el nombre de Malatesta y también la parte de su mensaje a los anarquistas del mundo que preveía los peligros que correría la libertad humana si la influencia fascista de Mussolini se propagaba por el mundo. Hube de aclarar mi definición sobre la inutilidad de los actos terroristas: En todo proceso revolucionario planteado en una determinada nación, los actos llamados terroristas entorpecen la marcha de la revolución. Sin embargo, dado que en aquellos momentos la situación de Europa era tan calamitosa, y no podía oponer una argumentación válida a la de Malatesta, me creía en el caso de sumarme a la voluntad de la mayoría de nuestro grupo. El acuerdo recaído fue contestar a Schavina que aceptábamos el compromiso; pero que los italianos deberían contribuir con no menos de quince mil francos, comprometiéndose «Los Solidarios» a aportar el resto. En realidad, los que se comprometían a aportar los fondos eran Jover, Ascaso y Durruti, que los habían traído de América. Aurelio y yo vivíamos estrechamente del sueldo diario y solamente en lo personal aportaríamos nuestra colaboración. El día convenido me reuní con Schavina. Procuré llegar un poco antes de la hora convenida. En su cara no leí ningún entusiasmo. Más que sentarse, se dejó caer en la silla. -¿Puedes decirme qué han acordado «Los Solidarios»? -Acordamos aceptar. Vuestra participación fue rebajada a un mínimo de quince mil francos. -Pues yo no tengo tan buenas noticias. La cuota se veinticinco mil francos que sugeriste nos pareció prudente, y yo pensaba que podríamos disponer inmediatamente del dinero necesario. Pero no disponíamos de él. Me han asegurado que, a lo más tardar dentro de diez días, podremos aportado. Con la variación que habéis acordado, espero que sea más fácil resolver nuestra participación. Comprendí que por el lado de los italianos la cosa no marchaba: -Schavina, nuestro grupo no quiere plantearos ninguna clase de problemas. Nuestra aceptación la tienes, así como el alcance de nuestra colaboración. Están surgiendo inconvenientes por parte vuestra. Ello debería bastar para que nosotros nos desdijésemos del compromiso inicial. No obstante, esperaremos los diez días que necesitaréis, pasados los cuales marchamos todos adelante o nos retiraremos nosotros. . Aurelio convocó la reunión del grupo. A todos les pareció muy bien que se hubiese señalado una fecha tope. Ascaso, Durruti y Jover estaban gastando su dinero y, de no hacerse nada, tendrían que tomar alguna decisión para normalizar sus vidas. Al cabo Aurelio y yo, en nuestros trabajos teníamos en qué pasar el tiempo y de donde sacar para ir viviendo. Llegó la fecha convenida para la entrevista decisiva. Me dijo Schavina que todavía no podían dar una contestación definitiva. Y que, si algo se resolvía, me buscaría en el café Combat. Y coincidió la expiración del plazo concedido a los compañeros italianos con la noticia de que los reyes de España estarían en París de paso para Inglaterra. En la reunión que tuvimos, Durruti se expresó de la siguiente manera: -Hemos de consideramos desligados de todo compromiso, de lo que me alegro, pues nos restituye la libertad para darnos un objetivo propio. Y quiero proponeros el objetivo: puesto que el rey estará en París de paso para Inglaterra, sugiero que analicemos las posibilidades de acabar con él. Tenía yo motivos más que fundados para oponerme a la propuesta de Durruti. En primer lugar, se trataba de operar en Francia, nación que nos había acogido; siempre consideré un error crear problemas de orden público en ella. En segundo lugar, la accidentalidad de querer aprovechar el paso por París del rey, excluía prácticamente la preparación del acto así como de la fuga de quienes lo llevaran a cabo. El acto tendría únicamente la significación de lo que se ha llamado «propaganda por el hecho», en lo que lo único que importa es el escándalo que produce, para lo cual sobrábamos, de los cinco comprometidos, cuatro. No me opuse a la propuesta de Durruti. Creo que mi silencio le contrarió más que si me hubiese opuesto. Opté por sumarme a la voluntad de la mayoría. Aurelio Fernández y yo dejamos que Ascaso y Durruti se encargaran de planear el atentado, de la adquisición de los medios de locomoción y los armamentos necesarios. Ellos poseían los medios económicos, nosotros tendríamos que trabajar hasta el último momento. Dos días antes del señalado por los periódicos para la llegada del rey, tuvimos la última reunión del conjunto. Aurelio me contó que la noche anterior le habían llevado a su casa las armas adquiridas a precio muy alto: tres fusiles de repetición y cinco pistolas Colt del 45, con abundantes municiones. Me contó también que hacía unos tres días, por mediación de un chófer de taxi, que pertenecía al Comité de grupos españoles de París, habían adquirido un imponente automóvil descubierto Fiat de segunda mano, con el que habían pensado atacar el auto del rey en la plaza de la Concordia, por donde se suponía que tendría que pasar. Así de sencillo: un auto, unos fusiles, unas pistolas y cinco hombres, con Durruti al volante. Parecía darse por descontado que no existiría barrera protectora para los reyes, ni gendarmes ni policías, ni cierre del tránsito por donde sería calculada la ruta. Se descontaba la eficiente preparación de la policía parisina, que seguramente ya llevaba unos días siguiendo los pasos de los refugiados y anarquistas españoles. Al oír lo que me contaba Aurelio, estuve tentado de no asistir a la reunión y de desentenderme del asunto. Me callé. Ignoro por qué asistió a la reunión el chófer de taxi que les había servido en las combinaciones que tuvieron que hacer para adquirir y trasladar las armas a casa de Aurelio, en la compra del automóvil y en el adiestramiento para conducirlo. Eran procedimientos en contradicción con aquellos a que nos ajustábamos los hombres de acción en Cataluña, que no dábamos jamás entrada a nadie en la intimidad de un grupo. Debí oponerme a la presencia intrusa del compañero chófer. No lo hice. Tenía el presentimiento de que surgiría una discrepancia que pondría fin al proyecto. No fue así. Durruti fue explicando su concepción del atentado. Ascaso oía y callaba, con su expresión, mezcla de ironía y escepticismo. Jover también oía, sin entusiasmo. Aurelio, impasible, como pensando que se las había visto en más duras. Decía Durruti: «En enfilando hacia el auto del fulano, los cuatro disparáis las armas en fuego cerrado. Yo conduciré el auto y Paco se sentará a mi lado, por si algo me ocurriera, poder tomar la dirección del volante. De salida, por el camino, os vais bajando del auto, cada cual por su lado, como si nada hubiera ocurrido; muerto el rey, concentrándonos todos en Barcelona, sería muy buena salida. ¿Qué opináis? Yo permanecí callado, en espera de que alguno hablase. En vista del silencio sepulcral de los otros tres compañeros, dije: -Se me ocurre preguntar: ¿Habéis pensado en la manera de hacer desaparecer el automóvil? Concretamente, si el automóvil ha sido robado o contrabandeado, es asunto concluido. Pero si ha sido comprado, el vendedor, al aparecer en la prensa sus características, se dará por enterado, dirá a la policía quién lo adquirió y con el cabo del hilo pronto darán con el ovillo. Intervino el chófer: -El automóvil ha sido adquirido legalmente. El dueño del negocio es conocido mío y persona de confianza. Supongo que habréis pensado en hacerlo desaparecer; por ejemplo, pegándole fuego. Repliqué: -Hacer desaparecer un automóvil no es cosa fácil, y menos pegándole fuego. Los motores tienen la numeración en el metal, cosa que no desaparece con el fuego. Me di cuenta, por la cara que estaba poniendo el chófer, de que no había calculado que él sería el primer inculpado. Y me pregunté hasta dónde podrían conducirlo sus cavilaciones. No había visto todavía el automóvil adquirido. Por lo que contaron, se trataba de un raro ejemplar Fiat, descubierto, largo e imponente. Todo lo contrario de lo que hubiese convenido, siquiera para hacerlo desaparecer entre los miles de automóviles que circulaban por Francia. Me iba explicando por qué el paso por América del trío Ascaso, Durruti y Jover había estado en las primeras páginas de todos los periódicos: no daban un golpe, por insignificante que fuese, sin que apareciesen sus nombres al día siguiente en las primeras planas de los diarios sensacionalistas. Finalmente, quedamos en que nos encontraríamos dos días después en una esquina del quai Valmy, a las ocho de la mañana, para practicar una especie de simulacro de penetrar, cruzar y salir de la plaza de la Concordia. Aurelio y yo nos dirigimos al metro de la plaza de la República. Yo iba pensativo. Aurelio me preguntó: -¿Te ocurre algo? -No, nada. Estaba pensando en cómo serán las celdas de Fresnes. -¿Tan mal lo ves? -Lo veo como tú lo ves. Primero, la presencia del chófer en la reunión, que por lo visto está enterado de todo. Ni él ni los otros habían pensado en cómo hacer desaparecer el automóvil. Este detalle lo dice todo. Cada cual marchará por su camino, tú al taller de ajuste mecánico, yo a la fábrica de muebles; tú a tu domicilio de siempre y yo a mi chambre del bulevar Ménilmontant... Como si en París no existiese la policía. ¿Cuánto dinero tienes en tu poder? Yo tengo lo justo para la comida hasta el sábado, día de cobro, si no ha ocurrido nada. -Pues yo, como tú, tengo también lo justo. María debe tener tres o cuatrocientos francos de ahorros de su trabajo. Por cierto, que esta noche le diré que se vaya unos días a Bruselas, con su hermana Libertad, la compañera de Domingo. La tarde del día siguiente me encontré a Aurelio en el café Combato Había acompañado a María a la estación. -Si quieres -me dijo-, esta noche puedes dormir en casa, de manera que por la mañana ya te lleves tu colt. -Y tú, ¿dónde vas a dormir? -En el departamento de al lado, donde vive una italianita que me saca de apuros sexuales, ya que María está muy enferma. Enferma o no María, lo cierto es que Aurelio andaba siempre zascandileando por donde hubiese faldas. A las cinco de la mañana, me arreglé, afeitándome bien. Aurelio apareció, eufórico como siempre. -Con la noche que he pasado, que me quiten lo bailado. También yo presiento el desastre a que nos conducirá ese «chalao» de Durruti. Como ellos tienen el dinero, nosotros a callar. Hasta las siete y media estuvimos en el café de la esquina, cerca del metro, que tomamos para ir hacia los muelles de Jemmapes y de Valmy. Vimos a Jover, que se encontraba ya en la esquina convenida. Pasamos junto a él. Nos colocamos al otro lado del sitio acordado, a más de doscientos metros, tras una barda de maderos que nos tapaba hasta la cabeza. Las ocho, y no habían llegado. A las ocho y cinco apareció un auto y después otro, de los que descendieron ocho individuos. Seguramente eran policías. A aquella hora, pocas personas transitaban por los muelles y nos fue posible deslizarnos sin llamar la atención. En la esquina siguiente, cruzamos la calle y desaparecimos. Quisimos convencernos de la chamusquina. Jover penetró en un bar y telefoneó al hotel donde se hospedaban Ascaso y Durruti, preguntando por sus nombres falsos. Le respondió el empleado: -Espere un momento, voy a ver si están en la habitación. Después dijo: -De parte de los señores, que venga usted al hotel, que aquí lo esperan. Nos despedimos de Jover, quien nos dijo que se iba a la casa de campo con su compañera, y quedamos en encontrarnos al día siguiente. Aurelio y yo nos fuimos al bosque de Vincennes. En adelante, teníamos varios problemas, los inevitables de quienes viven al margen de la ley. Y algo más grave: la falta de dinero para ir y venir, alquilar una habitación en cualquier «hotel meublé», para lo que hay que hacerse acompañar de una pobre trotacalles. Era indudable que estábamos ante una acción de soplonería. ¿De quién? Cuando se es imprudente, el menor descuido puede servir de delación. Nosotros -en fin, Ascaso y Durruti- nos habíamos conducido a la manera de Macià, que salía al bosque a practicar ejercicios paramilitares con sus muchachos y al mismo tiempo se preocupaba por la idea de que el gobierno francés pudiese enterarse de lo que estaba haciendo. A mediodía dejamos el parque de Vincennes y nos fuimos a comer a un restaurante barato de la plaza de Clichy. Ya habíamos empezado a comer cuando a nuestro lado se sentó un señor. En espera de su comida, sacó un periódico y se puso a leerlo. Me quedé aterrado al ver en lo alto de una página las cinco fotografías de los peligrosos anarquistas que pensaban matar a los reyes de España, y le dije a Aurelio: -Terminemos y vayámonos. Ya en la calle, compré el periódico. Fuimos a tomar café a la avenue Clichy. Como el que teme que se le escape un pajarito, fui abriendo el periódico. Sí, allí estábamos los cinco: Ascaso, Durruti, Jover, Aurelio y yo. ¿Por qué no estaba la fotografía del chófer? Pagamos y nos fuimos. A partir de aquel momento, iríamos siempre juntos, pero separados uno del otro. Con urgencia teníamos que resolver la escasez de dinero. Según Aurelio, sería bueno ponernos en contacto con Severin Ferandel. Le telefoneó desde un gran café. -Dentro de dos horas estará con nosotros en el mismo café donde tenemos cita con Jover. Así que lo mejor es ir para allá. Jover nunca llegaba tarde a una cita. Se presentaba a ellas con un cuarto de hora de anticipación, para descubrir cualquier persona o movimiento sospechoso. Todavía no había visto el periódico. Lo vio y dijo: -Yo me voy. Lo mejor es escondernos. Se levantó y se fue, dejándonos su café por pagar. Ni Aurelio ni yo sabíamos adónde iría a esconderse. ¿Lo sabría el chófer? Llegó Ferandel. Hablamos solamente en francés. -¿Puedes ayudarnos a salir de este apuro? -¿No os habían dejado dinero antes de las detenciones? -No, nos dejaron nada. Hasta Jover se ha ido hace un momento y no pagó su café, contestó Aurelio. -Veré a algunos de los viejos anarquistas de Le Semeur. ¿Podemos encontrarnos aquí mismo mañana a las once? -Sí, contestó Aurelio. Se levantó, dejando encima de la mesa un billete de cien francos. -Pagad los cafés y quedaros con la vuelta. Hasta mañana. Fuimos a meternos a un cine cerca de la plaza de Clichy. Hasta en el cine estábamos separados. A la salida cenamos un bocadillo en una cervecería. Ya eran cerca de las doce de la noche y no habíamos resuelto dónde pasar la noche. Aurelio tenía su solución, podía ir a dormir a casa de una amiga, no la italiana, sino otra. Yo no podía aspirar a lo mismo. Tenía una amiga, pero no sabía de ella otra cosa que era una guapa bretona, que dos veces por semana aparecía en mi habitación. -¿Crees poder arreglarte por esta noche?, me preguntó Aurelio. -Sí, siempre que me dejes disponer de la vuelta del billete de Ferandel. -No hay problema. Dispón como gustes. Nos encontraremos en el café convenido con Ferandel. A pie fui hasta la plaza de la República. Cerca del Temple me pareció haber topado con lo que necesitaba: una mujer con quien alquilar una habitación de un hotel donde no era necesario llenar ningún formulario. Ella me dijo que sólo podría estar conmigo una hora, lo que me venía de perlas. Se fue y me quedé profundamente dormido; en aquellos tiempos, cuantas más preocupaciones tenía, más intensamente dormía. Cuando me desperté, ya eran más de las nueve de la mañana. Ya en la calle, fui acercándome a pie al café donde teníamos la cita. Apareció Aurelio, que entró en el café. Esperé todavía un buen rato, por si salía corriendo o entre policías. No salió y yo penetré a mi vez en el café. En una mesa estaban Aurelio, Ferandel y un desconocido, pulcramente vestido, de unos sesenta años. Se trataba de un miembro del grupo Le Semeur. Ferandel nos entregó a Aurelio y a mí un fajo de billetes de cien francos, colaboración solidaria de los miembros del grupo. Antes de despedimos, Ferandel nos dijo que el compañero Manuel Pérez, a quien conocíamos, nos esperaría sentado en un banco de la estación de ferrocarril de la Pie-Saint Maur, de cinco a seis de la tarde, para llevamos a una familia anarquista italoportuguesa que nos ofrecía refugio en su casa. Allí llevábamos una vida apacible. Para los vecinos, pasábamos por primos de los portugueses. Cerca de donde vivíamos, se deslizaba el Marne y por sus riberas dábamos largos paseos. Me gustaba contemplar a los pescadores de caña, gente pacífica, que raramente lograban sacar un pez, por lo regular muy pequeño. A Aurelio le disgustaba el espectáculo de aquellos hombres, jóvenes o de mediana edad, que se pasaban horas y horas con la caña en las manos. -Aunque no lo creas -le expliqué-, esos fulanos están ahí para disimular. Son los «gigolos» o «souteneurs» de las troteras de París; apaches convertidos en pequeños rentistas; de noche vigilan a sus pupilas y el día lo pasan pescando, en espera de la hora del aperitivo. Aurelio se reía. Pensaba que los francos de los anarquistas de Le Semeur se habían de acabar. ¿Y entonces, qué? Cuando el tacto me confirmaba la existencia de los billetes en el bolsillo, sentía ganas de vomitar. Era todo lo contrario del «revolucionario profesional». Nunca había gastado ningún dinero que no hubiese sido ganado por mí ¿Cómo saldríamos de aquella situación? ¿Qué hacer? Optamos por ir a Bruselas. Acaso en Bélgica podríamos normalizar nuestras vidas. Estuvimos poco tiempo en Bélgica. Era difícil para los extranjeros encontrar trabajo en aquel país. Y más difícil aún lograr una estancia legal como trabajador. Domingo Ascaso y Libertad se desenvolvían difícilmente, por no serle a él posible trabajar en su oficio de panadero. La economía doméstica era sostenida por ella, que logró salir adelante como echadora de cartas. Nos quedaba el recurso de irnos a América. Para Aurelio, por ser asturiano, la marcha al otro lado del Atlántico no ofrecía grandes inconvenientes. Existían fuertes núcleos de asturianos desde los Estados Unidos hasta la Argentina. En cambio, las colonias de catalanes eran exiguas donde las había. Optamos por regresar a España. En Madrid nos esperaba una gran tarea. Haríamos el regreso por etapas. París primero, a continuación Pamplona y finalmente Madrid. El cruce de la frontera pensábamos hacerla el 12 de octubre, día de la Virgen del Pilar, patrona de la Guardia civil; calculamos que por esa razón estaría libre la frontera de su vigilancia y que también estarían libres las carreteras hasta llegar a Pamplona. En París pasamos poco tiempo. Aurelio se las arregló como pudo. Yo me fui al hotel donde habitaba Callejas y compartí la habitación con una muchacha alavesa que prestaba servicios domésticos en algunas casas. Enviamos a Pamplona a un compañero de los que acudían al café Combat, Aurelio Arroyo, para que se pusiera en contacto con Muñoz y juntos estudiasen el objetivo señalado para aquel punto. Pamplona era la primera etapa de una marcha que culminaría en Madrid, donde pensábamos ajustarle las cuentas a Primo de Rivera. Antes de partir, hice una visita a Macià en Bois-Colombes. Desde Bruselas había escrito a Ventura Gassol previniéndole de que sería conveniente que cambiaran cuanto hubieran realizado sirviéndose de nuestro chófer de taxi, que parecía ser quien nos traicionó. Era también el chófer utilizado por Macià para el transporte a la frontera de unos armamentos adquiridos en la armería Flaubert del bulevar Saint Michel. Mi llegada a la rue des Bourguignons fue apoteósica. Quien primero vino a abrazarme fue Ventura Gassol, seguido de Comte y otros. Macià me abrazó con lágrimas en los ojos, y me explicó la causa de la sensación que produjo mi aparición. Me mostró unos periódicos donde aparecía la noticia de que «a la salida de un hotelucho de Aubervilliers, un español llamado Juan García había sido asesinado de un tiro de fusil que le dispararon desde un automóvil apostado cerca». Y como se sabía que con motivo del atentado frustrado a los reyes habían llegado pistoleros de Barcelona, Macià y los suyos habían supuesto que habían puesto fin a mis días. Después supe que en Reus mi familia se había vestido de luto. Le pregunté a Ventura Gassol si había recibido mi carta. -Sí, la recibí. Hemos alterado todo lo posible lo hecho. Macià me habló aparte: -Vidiella dejó su puesto en el gobierno catalán. El puesto ha sido asignado a Andrés Nin, que está en Berlín y ha prometido incorporarse en cuanto se lo permita la misión que está realizando allí. Por lo que he sabido, Vidiella ha regresado a España y no piensa volver a Francia. Me había prometido la colaboración de unos grupos. Ahora ya no cuento con ellos. Una vez más, le ofrezco el puesto de ministro de la Guerra, para, si fracasa nuestra empresa militar a través de los Pirineos, proseguirla a la manera irlandesa. ¿Acepta? -No, pero se lo agradezco. Su fracaso no permitirá llevar los asuntos más adelante. Por haber utilizado como base de operaciones su suelo, lo primero que hará el gobierno francés será expulsarles… Vidiella había sido sustituido por Andrés Nin, agente soviético, punta de lanza de la penetración comunista en España, convencidos ya los rusos de que sus tentativas en Andalucía estaban abocadas al fracaso. Barcelona era la verdadera capital social de España y el comunismo no había encontrado dónde asirse en ella, por estar el mundo del trabajo dominado por anarquistas y sindicalistas revolucionarios. [7] [NDE]. El autor vuelve sobre este problema en las páginas 83-84, 115, 120-122, 634-635. [8] [NDE]. El autor vuelve sobre estos hechos en otro lugar. Véase la página 633. [9] [NDE]. Véanse las páginas 629-630. [10] [NDA]. Siempre he leído mucho, de todo lo que ha caído en mis manos. Y también he leído sin método. Catorce años de prisiones y leyendo cuanto me era permitido por la disciplina carcelaria y por el tiempo, me han dado un conocimiento general del mundo y de los humanos que lo habitan. No he seguido cursos de literatura ni de poética. Pero sí de una orientación precisa, sin la cual acaso hubiese llegado el momento en que leer hubiese resultado pesado. Creí -y sigo creyendo- que siendo un lector lento, los conocimientos contenidos en los libros irían formando un sedimento de cultura general en mi cerebro, que podría serme de gran utilidad por la dirección que di a mis lecturas: la oratoria. La oratoria tenía que llevarme a realizar análisis politico-sociales e históricos rápidos. El ser lector lento me permitía absorber mayor cantidad de saber que si hubiese sido de lectura rápida. Aún hoy recuerdo con delectación cuando en la soledad de la celda, sumido en la lectura de una página, me detenía, me frotaba las manos y me ponía a liar un cigarrillo, colocando parsimoniosamente la pizca de tabaco en la palma de la mano, limpiaba de palos la picadura, la trituraba lentamente entre las dos palmas, la igualaba en el papel de fumar, lo liaba, por la parte engomada y lo retorcía con delicadeza, de manera que saliese un cigarrillo digno de aquella pausa. Leía y releía la página o el párrafo y finalmente le prendía lumbre al cigarrillo. He leído en catalán, castellano y francés. Y también en valenciano, como La pau des poblets. Clásicos y franceses y castellanos, latinos del Imperio y los de la decadencia. Y más y más. Leí a los griegos, a Tales de Mileto, a Heráclito de Efeso. Conozco a Antístenes y a Diógenes, a los cínicos. Sé de los estoicos, de Teofastro, de Marco Aurelio; de Sócrates y sus diálogos recogidos por Platón y de las anécdotas narradas por Jenofonte. Sobre Sócrates y Jesucristo, uno de los dos paralelos que me sirvieron de tema para dos conferencias en el Sindicato Textil de Barcelona. Paralelismo que causó sensación, siendo el otro paralelo el de Ulises y Don Quijote. Estos paralelos dieron lugar a que Eduardo de Guzmán escribiera en La Tierra un artículo. Eduardo de Guzmán, entonces redactor jefe del periódico La Tierra, que cubría en aquellos momentos, con sus logrados reportajes, la accidentada vida social de Barcelona, asistió a mis conferencias en el Fabril de Barcelona, en la barriada del Clot, y de regreso a Madrid, habló de ellas con el presidente. o el secretario general del Ateneo. Este le encargó que me pidiese reproducirlas en el Ateneo madrileño. Mi contestación fue, claro, muy mía: que «yo no tenía que enseñarles nada a los intelectuales burgueses» y que «lo que yo estaba haciendo con el ciclo de conferencias agrupadas bajo el título general de El espíritu de la victoria era capacitar a la clase obrera para la lucha y el triunfo». Por aquel entonces batí los récords en mítines y conferencias en toda España. En Zaragoza, en el Palacio de la Lonja, di. una conferencia medida para un tema de treinta horas con el título de La reconstrucción del mundo. Hube de comprimirla por apremios de tiempo a seis conferencias diarias de cuatro horas cada una. Si al empezar la primera puede decirse que la mayor parte de los asistentes eran obreros, al terminar la última, la asistencia resultaba pareja entre obreros, por un lado, y profesores, abogados, ingenieros y otros representantes de la intelectualidad. Al día siguiente, domingo, dimos un gran mitin en la plaza de toros y de allí me fui a Bilbao, donde me esperaba Horacio Prieto para los mítines que había organizado como secretario de la Regional del Norte, en Bilbao, Baracaldo y Sestao. La misma conferencia de treinta horas la reproduje en la cárcel Modelo de Barcelona poco tiempo después, encontrándome preso con bastantes compañeros, entre ellos Alaiz, para responder a unos artículos aparecidos en Solidaridad Obrera. [11] [NDA]. Bandera Roja, sin ser expresión oficial de los sindicalistas revolucionarios, había representado la tendencia más influenciada por la revolución rusa -1917-1919- y Bandera Negra, sin ser expresión oficial de ninguna tendencia dentro de la CNT, había tratado de ejercer un control sobre los militantes de élite como Seguí. Pestaña, Simón Piera y otros. La propia CNT era casi inexistente, excepción hecha de algunos sindicatos en Barcelona (Madera, Construcción, Metalúrgicos, Alimentación y algunos más de menos importancia). Fue a partir del Congreso Regional de Sans en el año 1919 cuando el sindicalismo confederal empezó a luchar en grande contra la patronal y a expandirse por toda Cataluña. Los de Bandera Roja eran propensos a ejercer el terrorismo de grupo y los de Bandera Negra lo condenaban, si bien se gloriaban de hechos individuales. Los de Bandera Roja eran partidarios de los sindicatos y los de Bandera Negra no. Por entonces, ni los de la Roja ni los de la Negra influían considerablemente en la Organización confederal. [12] [NDE]. Sobre «Los Solidarios» y «Nosotros», véanse las páginas 92-98, 125-128, 133-136, 161-164, 188-189, 190-191 Y 629-633. [13] [NDA]. Buen castellano, excelente, fue de los que llegaron a Barcelona tras Durruti, todos de León. Nadie se preocupó de él cuando cayó preso en La Habana. Parece ser que salió en libertad mucho tiempo después. Pero nunca buscó contacto con sus antiguos amigos y compañeros de «Los Solidarios». Regresa http://www.kehuelga.org/biblioteca/eco/03calle.htm
-- Anarcosindicalista. De formació autodidacta l'any 1902 intervingué en unes batusses, durant la vaga dels metal.lúrgics, i el detingueren durant unes hores. Participà en les reunions preparatòries del Congrés de “Solidaritat Obrera” de 1907, i amb tota probabilitat assistí al congrés constitutiu delebrat el dia 3 d'agost de 1907, però no en tenim constància. L’11-08-1907 fou empresonat durant nou mesos, per uns aldarulls en el Teatre Comtal de Barcelona, on resultà mort el lerrouxista Soteres. Assistí al congrés constitutiu de la Confederació Regional de Societats de Resistència - Solidaritat Obrera Barcelona- (Barcelona 07-09 de setembre de 1908) i mesos més tard va formar part, com a vocal, del seu Consell directiu. Sembla que prengué part activa en els fets de la Setmana Tràgica (juliol-agost de 1909) i després hagué de fugir de Barcelona. (S’establí a Gualba, Vallès Oriental), però cal dir que alguns autors mantenen que no hi participà dient que en aquelles dates es trobava treballant fora de Barcelona. Nosaltres ens decantem per la seva participació seguint les memòries dels testimonos de l’època. També hem llegit que va participar en el segon congrés de la Confederació Regional -Solidaritat Obrera- (Barcelona, 30, 31 d'octubre i 1 de novembre de 1910), cosa lògica veient la trajectòria del Noi del Sucre, però no l’hem localitzat en la relació d’assistents. Formà part de l'organització i assistí al primer Congrés de la CNT (Barcelona, 1911) representant la societat de pintors La Nueva Semilla. L'any 1913, dirigí la revista "Tramontana" editada en català. L’any 1915 va ser elegit president de la Federació local del Ram de la Construcció de Barcelona. El 1916, formant part del Comitè de la CRTC (algunes fonts el situen com a secretari del Comitè) assisteix a la Conferència de València del maig de 1916 i allí va propossar un pacte d’unitat d’acció amb la UGT. El pacte es va signar a Saragossa el 20/11/1916. Aquest acord comportà l’acció conjunta en la vaga general de 24 hores del 18 de desembre de 1916 protestant per l’encariment de les subsistències. Va ser el moviment vaguístic més unànim que s’havia fet a l’Estat. Pero el Govern de l’Estat no en va fer cas, i Seguí va promoure un nou impuls del pacte amb la UGT. Així el 27 de març signen a Madrid un manifest anunciant que les dues centrals sindicals organitzarien una vaga general indefinida si el govern “no realitza els canvis fonamentals en el sistema per a garantitzar al poble les mínimes condicions decoroses de vida i el desenvolupament de les seves activitats emancipadores”. La resposta del Govern va ser suspendre les garanties constitucionals i empresonar els firmants del manifest. (Els firmants eren Salvador Seguí, Ángel Pestaña i Ángel Lacort de la CNT i Francisco Largo Caballero i Julián Besteiro per la UGT). L'anunciada vaga general indefinida es va convertir, amb el suport del PSOE, en vaga revolucionària. La vaga prevista per l’estiu va esclatà el dia 13 d’agost. El Govern va declarar l’estat de guerra i va treure l’exèrcit al carrer provocant més de 70 morts (34 a Catalunya) centenars de ferits i prop de dos mil treballadors foren empresonats. Salvador Seguí va ser l’impulsor de la filosofia i de la praxis del Sindicat de Ram o Indústria (el Sindicat Únic), ho va proposar en el Congrés de Sants (1918). La proposta va ser acceptada i assumida pels delegats del Congrés i a més fou elegit secretari general de la CRTC. Aquesta nova organització dels sindicats, que tant clarividentment va formular Seguí, seria el punt de suport de l’expansió de la CNT cap a tot l’Estat. En el míting de clausura del congrés, el Noi del Sucre acabà la seva intervenció dient: Treballadors de Barcelona que heu segellat amb el vostre entusiasme la tasca del congrés regional, camarades delegats que, en representació de la Catalunya que pensa i treballa, assistiu als treballs del congrés, l’epíleg del qual fem aquesta nit, jo, en nom vostre, saludo a tots els explotats de la terra que, com nosaltres, esperen el regnat de la justícia i de la llibertat. Cal dir, situant-nos en el context de l’any 1918, que a la resta de l’Estat l’organització de la CNT estava en fase embrionària. El primer de maig de 1918 s’havia constituït la Confederació Regional Andalusa. El desembre de 1918 es constituiria la Confederació Regional de Llevant, i fins l’any 1921 no es va constituir la Confederació Regional Galega. Despres, durant la campanya endegada en pro de l'autonomia de Catalunya (1918-19), Salvador Seguí escrivia el 15 de desembre de 1918, ... parlen en nom de Catalunya els qui a Catalunya són execrats i parlen en nom de la llibertat d’un poble, els qui mantenen una hegemonia recolzada amb les baionetes del poder central. I encara més el 13 de gener de 1919 escrivia en el periòdic "El Diluvio" ... nosaltres volem que Catalunya no sigui una colònia com aquestes que tenen els senyors fabricants de Barcelona, en les quals està esclavitzant els obrers. Nosaltres volem que Catalunya sigui un poble lliure, conscient i ben administrat. Nosaltres som més catalans que ells, que tant presumeixen de catalanisme. Tampoc no volem fer el joc al poder central, donat que només espera l’ocasió que els homes de l’autonomia siguin impotents o qualsevol altre motiu per negar-la, pretextant que no poden dominar ni saben governar els diversos elements que componen Catalunya. A finals del mes de gener de 1919, fou empresonat en el vaixell "Pelayo" i després a la presó model de Barcelona. Més tard, per al dia 19 de març de 1919, el comitè de la vaga de la Canadenca va convocar una multitudinària assemblea a la plaça de toros Les Arenes de Barcelona, per ratificar els acords presos amb el Govern: S’aixecaria l’estat de guerra, es tornaria la llibertat als treballadors empresonats per la vaga, es procediria a la readmissió dels acomiadats i a l’obertura dels sindicats i s’establiria per decret la jornada màxima de treball 8 hores. Després de 44 dies de vaga pacífica es podia donar per acabada la vaga, perquè, com va dir Simó Piera membre del comitè de vaga, la victòria de la CNT, la victòria dels treballadors, era inqüestionable. El dia 19 de març al vespre, amb una plaça de braus plena de gom a gom, Simó Piera va obrir l’assemblea donant a conèixer els acords a que havia arribat el comitè de vaga i Salvador Seguí (que havia estat alliberat aquell mateix matí) va fer el parlament final. Diversos historiadors i testimonis de l’època han coincidit en assenyalar que la intervenció de Seguí, amb la presència de tots els radicals i extremistes de moviment obrer, fou d’una antològica solidesa i convicció. A finals de 1919 Salvador Seguí va assistir al segon congrés confederal de la CNT (Congrés del Teatre de la Comèdia, Madrid 10-18 de desembre de 1919). Entenem que la seva intervenció en la última sessió, sobre la tercera internacional, és una altra constatació de la vàlua sindical de Salvador Seguí. El dia 4 de gener de 1920 va patir un atemptat del què en sortì il.lès, i el dia 6 tornava a ésser empresonat. Va romandre a la presó fins l’arribada d’un nou governador, Frederic Carles Bas, el 22 de juny de 1920. Però Seguí com a estandat de l’anarcosindicalisme de la CNT, continuava essent perseguit per l’oligarquia dominant (fabricants i militars) i tot i que no havia estat cap vegada processat, amb la sagnant repressió del general Martínez Anido fou altra vegada empresonat i aquesta vegada deportat al reducte militar del castell de la Mola de Maó (30-11-20). En aquesta estada a la presó Seguí va escriure diversos articles sobre la funció del sindicalisme. Romangué deportat fins l'abril de 1922. Després de sortir de la presó i fins els més de juny realitzà més de cent actes públics pel País Valencià, Madrid i Andalucia. Assistí al Ple de regionals de Saragossa (11 de juny 1922). En aquest Ple Salvador Seguí i Ángel Pestaña van presentar una proposició (que fou aprovada) sobre la retirada de la CNT de la Tercera Internacional. El desembre de 1922 va ser elegit Secretari del Comitè de la CNT. Fou assassinat, juntament amb Francesc Comas, per Inocencio Feced Calvo pistoler del "Lliure" al carrer Cadena de Barcelona, el 10 de març de 1923 (veieu la nota A). L'oligarquia empresarial escapçava el moviment obrer pel lloc que més por li feia: la direcció assenyada. Només una nota final, la que va publicar “Solidaridad Obrera” l’endemà del seu assassinat: Seguí, com els que escrivim aquest full, com els que actuen a les organitzaciones sindicalistes, havia procurat portar la calma i la tranquilitat a l’esperit dels companys exaltats. Havíem procurat calmar les impaciències d’alguns perquè Barcelona no caigués de nou en les lluites pretèrites que ens han de valer el qualificatiu de bàrbars. I així heu corresponst a aquest esforç assassinant-lo miserablement, cobardament, traidorament. Nota A. Josep Peirat en el llibre La CNT en la revolución española. Editorial Ruedo Ibérico. París, 1971.Volum I pàg. 34 escriu: “Se planeó el atentado por la Patronal i el “libre”. Tomaron parte Carlos Baldrich, Manuel Simón i Amadeo Busch. En el CD núm. 14 d'Història de Catalunya (editat per La Vanguardia - Generalitat de Catalunya), en la dissertació del vídeo diu textualment "fou assassinat per pistolers de la patronal". Per més informació sobre Salvador Seguí: Manuel Cruells. Salvador Seguí, El Noi del Sucre. Editorial Ariel, S.A. Barcelona, 1974. Josep M. Huertas. Salvador Seguí: el Noi del Sucre. Materials per a una biografia. Editorial Laia. Barcelona, 1974. Escrits de Salvador Seguí. A cura d’Isidre Molas. Edicions 62 s/a. Barcelona, 1975. Articulos madrileños de Salvador Seguí (Edición de Antonio Elorza). Editorial Cuadernos para el diálogo, S.A. Madrid, 1976. Pere Foix. Apòstols i mercaders. Editorial Nova Terra, Barcelona, 1976. I no cal dir que també a Diccionari biogràfic del moviment obrer als Països Catalans. Coordinat per María Teresa Martínez de Sas i Pelai Pagès i Blanch. Edicions Universitat de Barcelona. Publicacions de l’Abadia de Montserrat, 2000. Miguel Iñíguez. Esbozo de una Enciclopedia histórica del anarquismo español. Edició de la Fundación de Estudios Libertarios Anselmo Lorenzo. Madrid, 2001.
Can access one of the indexes at this site at http://www.veuobrera.org/00fine-x/ http://www.translendium.com/ http://www.veuobrera.org/00fine-x/segui-sa.htm
http://www.veuobrera.org/00fine-x/
-- RAW MATERIAL: David Antona DomíngueziN EARLY YEARS OF THE rEPUBLIC (touring the Canaries, Alicante, the Basque Country, Rioja & Castile .. together with Ascaso, Antona, Magriñá, Inestal, SANZ, Ricardo Canals (Valencia) 1898, & others) http://www.sbhac.net/Republica/Personajes/Politicos/Politicos1.htm David Antona. Bricklayer of profession & leader cenetista, of whose organization he was Secretary General of the National Committee, that when exploding the civil war was prisoner in the jail Model of Madrid by its intervention in numerous social conflicts of the time, & that the 20 of 1936 July was set free by order of the minister of the Interior, general Sebastián Pozas, getting up itself immediately afterwards to the republican military services. Destacadísima had one performance in the suppression of the military rise in Alcala de Henares & Guadalajara.
El gran pecado de la delegación española que asistió en 1937 al congreso de la A. I. T. (formada por José Xena, David Antona, Horacio M. Prieto y el secretario general Mariano R. Vázquez) // Spanish delegation that attended in 1937 the congress of A.I.T. (formed by Jose Xena, David Antona, Horacio M. Dark & the Secretary General Mariano R. Vázquez)David Antona Domínguez (or Rodríguez) on 18 July of 1936 it|he|she was imprisoned & its|his|her|their colleagues|partners of the CNT took out it|him of the prison. It|He|She occupied the charge|post as a provisional secretary of July in September. The Committee lived in Madrid. * [[1936]] - [[Horacio Martínez Prieto]], [[CNT]] Comitè secretari, dimití (o el van fer dimitir), Madrid. secretario de su Comité Nacional
See David Antona, El Río en la sangre. (Madrid : Queimada Ediciones, 1982) 224 p. Rosa Dubovsky
Born in Russia & persecuted by the czarist regime, flees with her husband Adolph towards Turkey. Adolph gets ready in Army while he is in the Service Military, & there gives an arsenal of arms to the revolutionaries. Before they marry privily: Rosa part to France, & its husband to Buenos Aires.In 1907 they are reunited in Rosario, when it works in the Railroads & she works like hatbox.
In the city of Santa Fe, Adolph militates in the field anarchist-syndicalism, & Rose concurs to the meetings of women anarchists. It founds a bibilioteca, exclusively for women, call Emma Goldman. After the blow of ´30, the marriage & its six children must escape to Buenos Aires, in spite of the little security. In 1936 Adolph dies. He begins to unite like employee of esterilla & tapestry, participates in the FORA & the Federation Libertaria Argentina, until 1972, the year of her death.
///Nacida en Rusia y perseguida por el régimen zarista, huye junto a su marido Adolfo hacia Turquía. Adolfo se alista en Ejército mientras hace el Servicio Militar, y allí entrega un arsenal de armas a los revolucionarios. Antes se casan en secreto: Rosa parte a Francia, y su esposo a Buenos Aires. En 1907 se reencuentran en Rosario, cuando el trabaja en los Ferrocarriles y ella trabaja como sombrerera.
En la ciudad de Santa Fe, Adolfo milita en el campo anarco - sindicalista, y Rosa concurre a las reuniones de mujeres anarquistas. Funda una bibilioteca, exclusivamente para mujeres, llamada Emma Goldman.
Después del golpe del ´30, el matrimonio y sus seis hijos deben escapar a Buenos Aires, a pesar de la poca seguridad. En 1936 muere Adolfo. Comienza a trabar como empleada de la esterilla y tapicería, participa en la FORA y en la Federación Libertaria Argentina, hasta 1972, el año de su muerte. http://www.alasbarricadas.org/ateneovirtual/index.php/Rosa_Dubovsky
http://www.alasbarricadas.org/ateneo/modules/wikimod/index.php?page=Dubovsky,%20Rosa
1984 -- Politieagenten Zijn ook Mensen (Police Officers are People Too)Photography & lithography. Height: 48.3 cm Width: 33 cm. The Netherlands, c1970.
Published by the Society for the Rescue of Society, this poster shows a young protester being beaten by policemen. The title ironically reads "Police Officers are People Too." The photograph was believed to have been taken during a violent confrontation between an anarchist group known as the Provos & police in March of 1966. Little is known about the group who produced this poster, however much is understood about anarchism in Holland. Dutch anarchists have been credited with developing one of the most original & innovative anarchist movements in Europe. They have had a significant impact on the political landscape, including the establishment of the Green movement in Holland.
http://www.ipl.org/exhibit/Labadie/europe.html
http://pdxnorml.org/HT_provos_0190.html
1993 -- Don't VoteMimeograph. Height: 35.6 cm Width: 21.6 cm. USA, 1964.
This poster was produced in 1964 by the New York Committe, Anti-Vote Campaign. The Anti-Vote Campaign was an apolitical group made up of individuals, anarchists, radicals, & libertarians. The message is simple, but poignant: "direct action not politics!" Clearly, the intent of the declaration is to call on individuals to seek out "direct actionist" alternatives to voting in the 1964 elections. The anti-vote movement believed that the political rights & liberties which people enjoy today are the result of individuals' strengths & actions -- not of their governments, independent candidates, or party platforms. http://www.ipl.org/exhibit/Labadie/north_america.html
1999 -- http://freespeechseattle.org/
http://freespeechseattle.org/
http://freespeechseattle.org/posters/
2000 -- Beating the ol dog ... http://RECOLLECTIONbooks.com/Jim/jimcard.html
2000 -- new image links: Ali image, http://coloredreflections.com/decades/graphics/People/MAli.jpg malatesta http://syntac.net/hoax/Images/malatesta.jpg peltier http://www.igc.org/igc/pn/hg/gifs/lpimage-s.jpg
2001 -- Robert Cantwell, author of The land of Plenty.
2001 --
2001 -- Tuesday, October 12, 2004 - 07:32 PM, (1075 Reads)São cada vez mais numerosas as notícias que chegam das idéias e práticas anarquistas pelo mundo, e no Brasil. Isto é sintoma de que o anarquismo vive, é difuso e cresce, mesmo timidamente e sem a força social que outrora possuia. E como o caminho se faz caminhando... Brasil: Anarquismo em movimento no Rio de Janeiro
São cada vez mais numerosas as notícias que chegam das idéias e práticas anarquistas pelo mundo, e no Brasil. Isto é sintoma de que o anarquismo vive, é difuso e cresce, mesmo timidamente e sem a força social que outrora possuia. E como o caminho se faz caminhando... Os companheiros/as da Federação Anarquista do Rio de Janeiro (FARJ) deram mais um passo na construção infinita do anarquismo naquela cidade. Com a inauguração neste sábado, 18 de SETEMBRO / SEPTEMBER, do Centro de Cultura Social do Rio de Janeiro (RJ), com a presença de cerca de 60 pessoas. A seguir um relato deste evento e projetos por um dos animadores do CCS/RJ. Longa vida ao CCS/RJ!
TEMPLATE FOR CONGRESSES
Rio de Janeiro
September 8-13, 1913
![]()
Segundo Congresso Operário Brasileiro - Centro Cosmopolita. Ao todo os trabalhadores anarquistas e anarco-sindicalistas realizaram 12 sessões, debateram 24 temas com a presença de 117 delegados de 8 estados, sendo dois federações estaduais, cinco federações locais, 52 sindicatos e quatro jornais libertários.
"Todos/as se reuniram em uma grande roda em nosso pátio e cada um dos projetos ou atividades em andamento foi apresentado. Muitos/as compas que estiveram presentes no Colóquio Internacional Libertário lá estiveram para conhecer a Biblioteca Social Fábio Luz, instância pública da FARJ, fundada em 18 de NOVEMBER novembro de 2001, cujo acervo é dedicado principalmente ao anarquismo, suas idéias, lutas e história. A BSFL, dentro do espírito dos antigos ateneus libertários ou das bibliotecas sindicais, conta também com obras cuja temática abrange desde filosofia, história e educação, até literatura brasileira e estrangeira, poesia etc.
A seguir, foi apresentado o principal projeto mantido pelo CCS/RJ, que é o da fabricação e venda de bolinhos por jovens estudantes entre 14 e 18 anos, moradores das comunidades carentes dos arredores, principalmente do Morro dos Macacos.
Os/as próprios/as jovens apresentaram o projeto, falando da experiência de trabalhar de forma autogestionária, onde todas as decisões são tomadas por eles/as próprios/as. O CCS/RJ proporciona a eles/as os meios de produção (equipamentos, fornos, batedeiras, eletricidade, gás etc. E todo o dinheiro arrecadado com a venda dos bolinhos é dividida igualmente entre estes/as.
O CCS/RJ também cedeu espaço para o Grupo Luz do Sol desenvolver um trabalho de reforço escolar com crianças das comunidades vizinhas, bem como uma oficina de reaproveitamento de produtos recicláveis (inicialmente pet e embalagens tetrapack), desenvolvida pelo nosso companheiro Berimbau.
No próximo domingo, dia 26, haverá no pátio do CCS/RJ uma exposição dos objetos feitos com os materiais recicláveis. Adicionalmente, há no CCS/RJ aulas de Yoga e um curso de mosáicos.
Em breve, estará sendo organziado no CCS/RJ um núcleo de advogados que proporcionará apoio jurídico as pessoas das comunidades carentes do bairro de Vila Isabel, e que levará o nome do grande escritor anarquista Lima Barreto.
Após serem apresentadas as atividades internas do CCS, foram expostas as atividades externas que o CCS/RJ apoia, como as ocupações urbanas Nova Conquista, em Jacarepaguá, e Chiquinha Gonzaga, no Centro.
O ato foi concluído com a falação dos companheiros Felipe Tombolini, do Instituto de Estudos Anarquistas de Santiago (Chile) e Frank Mintz, da CNT-Vignoles (França). Depois houve uma confraternização entre todos/as os/as presentes."
// The notice that arrive of the ideas & practical anarchists for the world, & in Brazil are each time more numerous. That is symptom of that the anarquismo lives, is diffuse & grows, exactly timidamente & without the social force that long ago it possessed. E as the way if makes walking… Brazil: Anarquismo in movement in Rio De Janeiro
The notice are each time more numerous that arrive of the practical ideas & anarchists for the world, & in Brazil. That is symptom of that the anarquismo it lives, he is diffuse & it grows, exactly timidamente & without the social force that long ago it possessed. E as the way if makes walking…
Companheiros/as of the Anarchic Federacy of Rio De Janeiro (FARJ) they had given plus a step in infinite construction of the anarquismo in that city. With the inauguration in this Saturday, 18 of September, the Center of Social Culture of Rio De Janeiro (RIO DE JANEIRO), with the presence of about 60 people. To follow a story of this event & projects for one of the entertainers of the CCS/RJ. Long life to the CCS/RJ!
“Todos/as if had congregated in a great wheel in our patio & each one of projects or activities in progress were presented. Muitos/as compas that they had been gifts in the Libertarian International Colóquio had been there to know the Library Fábio Luz, public instance of the FARJ Social, established in 18 of November of 2001, whose quantity is dedicated mainly to the anarquismo, its ideas, fights & history. The BSFL, inside of the spirit of the old libertarian ateneus or the syndical libraries, it counts also with workmanships whose thematic it encloses since philosophy, history e education, until Brazilian & foreign literature, poetry etc. To follow, the main project kept for the CCS/RJ was presented, that is of the manufacture & venda of cookies for young students between 14 & 18 years, inhabitants of the devoid communities of the outskirts, mainly of Mount of the Monkeys. Os/as próprios/as young had presented the project, speaking of the experience to work of autogestionária form, where all the decisions are taken for eles/as próprios/as. The CCS/RJ provides eles/as the ways of production (equipment, ovens, doughs mixer, electricity, gas etc. & all the money collected with venda of cookies is divided equally between estes/as. The CCS/RJ also yielded space for the Group Light of the Sun to develop one work of pertaining to school reinforcement with children of the neighboring communities, well as a workshop of reaproveitamento of products you recycle (initially pet & packings tetrapack), developed for ours Berimbau friend. In the next sunday, day 26, will have in the patio of the CCS/RJ an exposition of objects made with the materials you recycle. Additionally, it has in the CCS/RJ lessons of Yoga & a course of mosáicos. Soon, he will be being organziado in the CCS/RJ a nucleus of lawyers who it will provide to legal support the people of the devoid communities of quarter of Vila Isabel, & that it will take the name of the great anarchist writer (Afonso Henriques de Lima Barreto -- Encyclopædia Britannica ) Lima Barreto. After to be presented the internal activities of the CCS, they had been displayed external activities that the CCS/RJ supports, as the urban occupations New Conquest, in Jacarepaguá, & Chiquinha Gonzaga, in the Center. The act was concluded with the falação of the friends Felipe Tombolini, of the Institute of Anarchist Studies of Santiago (Chile) & Frank Mintz, of CNT-Vignoles (France). Later it had a confraternização between todos/as os/as gifts. “ http://www.infoshop.org/pt/modules.php?op=modload&name=News&file=article&sid=1&mode=thread&order=0&thold=0
2002 -- Agnes Inglis: Anarchist Librarianby Julie Herrada & Tom Hyry Published in the Progressive Librarian
Agnes Inglis never planned on a career as a librarian. At the age of 52 in 1924, & following a period of intense work on behalf of radical immigrants facing persecution & deportation after World War I, Inglis visited the University of Michigan library to consult the collection of books, journals, papers, clippings, & ephemera donated by her friend Joseph Labadie in 1911. "Jo" Labadie(1) was a labor leader, social reformer & individualist anarchist who accumulated a large number of materials documenting the multitude of events & movements he had participated in over a forty-year career. Inglis found Labadie's original collection in the same condition in which it had been donated: "in fine shape…though still unbound." (Inglis 1924) She decided to spend a short period of time volunteering in the library unpacking & sorting materials. That short time turned into 28 years of distinguished & mostly unpaid service, during which she not only organized the large collection, but increased it by an estimated twenty times its original size, & raised it to the status it enjoys today among libraries documenting the history and philosophy of anarchism & other radical social & political movements. Inglis's life as an anarchist & a librarian provides an excellent case of the intersection between political ideals & librarianship.
Born the youngest child of a well-to-do Detroit family in 1872, Agnes spent most of her first three decades in a sheltered, conservative, religious family home. Her father, a noted physician, died when she was four years old. Other than a year at an exclusive girls' academy in Massachusetts, Inglis spent her youth nursing a sister ill with cancer, & subsequently her mother who died before Agnes turned thirty. With no more family obligations & a substantial income, Agnes left home to travel & attend the University of Michigan where she studied history & literature.
Inglis left school before attaining a degree & spent several years as a social worker at Chicago's Hull House, the Franklin Street Settlement House in Detroit, & the Ann Arbor YWCA. While working in these settings, she gained intimate knowledge of the unfair working & living conditions suffered by working class immigrant women & men. She also grew skeptical of the effectiveness of liberal policies & programs designed to transform the lives of working people & subsequently began to question the social, economic, & political conditions in the United States. At the same time, Inglis continued her abbreviated education informally. She read widely & was especially attracted to & persuaded by revolutionary writers. She attended many lectures in Ann Arbor & Detroit given by a variety of social critics, many of them anarchists. She met Emma Goldman in 1915 & became friends with the famous anarchist through whom she also met Alexander Berkman, Goldman's longtime comrade & lover. Inglis organized anarchist lectures in southeastern Michigan, began associations & friendships with many local radicals, & joined the Detroit chapter of the Industrial Workers of the World. In addition to her activism, Inglis used her financial means to generously support radical efforts ranging from strike funds to bail money for those imprisoned for expressing unpopular political viewpoints. With the onset of the United States involvement in World War I, Inglis stepped up her radical activities by participating frequently in demonstrations protesting conscription & the war. When the government cracked down on radicals demonstrating against the war in what became known as the first Red Scare, Inglis found her resources to be even more in demand. Along with tireless efforts in support of those facing deportation, she also posted bail for numerous individuals and contributed heavily to their defense funds. Her longtime support of radical causes eventually led her family to cut off her unlimited access to funds & gave her only a modest income on which to live. When the turmoil following the Red Scare died down, Inglis began her career in the Labadie Collection. As curator, Agnes developed idiosyncratic organizational techniques that nonetheless provided a useful structure to the collection. She began by dividing assorted materials into broad subject categories that resulted in a vertical file system still in use today. She had many journals bound, including Mother Earth, Regeneration , & Appeal to Reason , & compiled clippings & other ephemera into scrapbooks dealing with subjects on which there existed abundant documentation, such as Emma Goldman, Haymarket, the I.W.W., the Tom Mooney case, & Sacco & Vanzetti. In addition, she constructed a detailed card catalog (also still in use) that held item level cataloging on most materials in the collection as well as information lists of individuals and groups that functioned as a low level name authority file. Though her death left some mysteries about the arrangement of the materials in the collection, her organizational efforts restored contextual information to the materials & made them far more usable by researchers. There is no evidence that she either had or sought the assistance of trained librarians within the library system, consequently all this work was done on her own. Inglis succeeded in greatly increasing & broadening the holdings of the Labadie Collection. After a few years of organizing it, Agnes & Jo sent a letter to 400 radicals asking them to contribute their materials documenting events & people they knew. Though the letter received only a limited response, Inglis used it as a starting point to aggressively seek out individuals to donate materials. Among the most important collections she added were papers relating to Voltairine de Cleyre, a Michigan-born anarchist & friend of Emma Goldman's, & socialist writer John Francis Bray. She used her extensive connections & correspondence with radicals of the period such as Goldman, Roger Baldwin, Elizabeth Gurley Flynn, & Ralph Chaplin, among many others, to persuade them to contribute relevant materials. Agnes also assisted many individuals in their research & publications including helping Goldman and Chaplin with their autobiographies, Henry David with the seminal The Haymarket Tragedy , and James J. Martin with Men Against the State . Inglis's career has historical significance for librarians concerned with issues of social justice for a number of reasons. Her story is inspiring from a political standpoint because once her political ideals were formed, she never betrayed them & she saw them as central to her work as a librarian. Her motivations came explicitly from her devotion to the ideals of the philosophy and history of anarchists & other leftist radicals with whom she labored for a better & more just world. Her political commitments often worked to the advantage of the collection, seen most explicitly in the use of her connections to acquire records from her comrades. Even recently, the Labadie Collection received a valuable set of papers from a woman who was still grateful to Agnes for bailing her father out of jail all the way back in 1917.
She also put use of the collection as a top priority, even to the extreme of lending materials from the collection. When one of her borrowers damaged or did not return an item, her genteel and generous nature would never allow her to accuse them. She was pleased enough that people were interested in the materials. One note she wrote describing her loan of a book to an Italian anarchist who lived in the Twentieth Ward in Detroit in 1934 says "the Twentieth Ward sure is hard on a rare book!"
Finally, her knowledge of the individuals & events of that history enabled her to effectively collect, arrange, describe, & provide access to the materials in the collection. Inglis once wrote to Emma Goldman, "It's no joke to take all that mass of material & fix it up so students can really use it. It is not a work everyone can do. One has to know the material. People don't appreciate that." (Inglis 1925) Agnes devoted the final third of her life to the Labadie Collection, until her death in 1952. Generations of scholars who have used the collection have appreciated the knowledge, skill & dedication Agnes Inglis brought to the cause of documenting the history of radical political movements in the United States & her contribution to that history is immeasurable.
WORKS CITED Inglis, Agnes (1924) Letter to http://recollectionbooks.com/bleed/Encyclopedia/LabadieJoseph.htm, February 11th , Joseph Labadie Papers, Labadie Collection, University of Michigan, Ann Arbor. Inglis, Agnes (1925) Letter to Emma Goldman, March 19th , Emma Goldman Papers, Labadie Collection,University of Michigan, Ann Arbor.
1. For more information on the life of Labadie, see Carlotta Anderson's excellent new biography, All American Anarchist: Joseph A. Labadie & the Labor Movement (Detroit: Wayne State University Press) 1998. http://www.spunk.org/agnes.html
2002 -- Dernière mise à jour : 22 mai 2002 La troisième semaine d'août est achevée ! Nouvelles biographies: , José Peirats, Michele Angiolillo, Jesús Guillen, Juan Portalés, Monier (Simentoff).Nouveaux événements: Exécution d'Angiolillo, exclusion des anars au Congrès Socialiste de Londres.
Rectifications d'erreurs ou compléments d'informations: Teresa Mañe (Soledad Gustavo), congrès de l'U.A.C. http://ytak.club.fr/aout3.html#20
http://ateneovirtual.alasbarricadas.org/historia/index.php?page=Guerrillas+Libertarias
2003 --
CRONOLOGIA DO ANARQUISMO 1563 Morre Etienne de la Boétie, autor do Discurso sobre a Servidão Voluntária, um livro clássico do pensamento libertário, em que analisa o conformismo do povo e aponta a desobediência como um instrumento de mudança social e de luta contra os poderosos. 1789 Revolução Francesa, um momento decisivo de derrocada da velha ordem feudal e clerical na Europa. Na Revolução participaram grupos populares radicais que defendiam posições próximas do pensamento libertário. A Revolução Francesa mereceu estudos de anarquistas como Pytor Kropotkin Piotr Kropotkin e Daniel Guerin e foi vista pelos movimentos libertários como precursora das revoluções sociais do século XIX e XX. 1792 Mary Wollstonecraft, companheira de William Godwin , precursora libertária e feminista, publica Reividicação dos Direitos da Mulher. 1793 William Godwin, pensador inglês, precursor do anarquismo, publica o livro Investigação Acerca da Justiça Política. 1837 Morre o socialista utópico Charles Fourrier. 1840 Pierre Joseph Proudhon emprega pela primeira vez, no seu livro O Que é a Propriedade?, a palavra anarquia no sentido de sociedade autogovernada. O engenheiro francês Louis Léger Vauthier vai trabalhar no Brasil, Recife, onde passa a divulgar as idéias de Fourier, influenciando intelectuais como Antonio Pedro Figueiredo. 1841 Inicia-se a tentativa de criar um falanstério no Brasil na região do Saí (São Francisco - Estado de Santa Catarina) por um grupo de franceses encabeçados pelo médico fourierista Benoit Jules Mure. 1842 Marx e Bakúnin começam a colaborar na revista Anais Alemães de Arnolde Ruge. Neste ano Marx elogia os "trabalhos penetrantes de Proudhon". 1844 Marx conhece Proudhon, então já um famoso pensador socialista, em Paris. Nesse mesmo ano morre em França a revolucionária socialista, de origem peruana, Flora Tristán, avó do pintor Paul Gauguin. 1845 Benoit Jules Mure edita, no Rio de Janeiro, após se ter frustrado o falanstério do Saí, um dos primeiros jornais socialistas, O Socialista da Província do Rio de Janeiro. Nesse mesmo ano o pensador anarquista individualista Max Stirner, escreve O Único e a sua Propriedade. Nos Estados Unidos o libertário Josiah Barren funda a colônia Utopia. 1846 Proudhon escreve a Filosofia da Miséria. Marx e Proudhon trocam correspondência. Na última carta o anarquista francês, depois de criticar todo o dogmatismo, adverte Marx: "não nos tornemos os chefes de uma nova intolerância". é o sinal da irreconciliação entre os dois pensadores. 1847 Marx publica A Miséria da Filosofia tentando refutar a obra de Proudhon. Constituem-se na Colômbia as sociedades democráticas, influenciadas pelo pensamento de Proudhon. 1848 Kar Marx e Friederich Engels publicam o Manifesto Comunista. No Brasil dá-se a Revolução Praieira, no Recife, onde participam intelectuais influenciados pelo socialismo utópico. Agitações revolucionárias em vários países da Europa, a mais importante das quais foi a chamada Revolução de 1848 em França. 1849 David Thoreau publica o clássico libertário americano Desobediência Civil. Bakúnin é preso, após ter participado em várias rebeliões, só vindo a escapar em 1861 da Sibéria. 1850 José Maria Chávez tenta criar em Aguascalientes, no México, um falanstério. No Chile, em março, foi criada a "Sociedad de la Igualdad", por Ambrosio Larracheda, Manuel Lúcares, Cecilio Cerda e Rudecindo Rojas, uma das primeiras associações operárias e socialistas. 1852 Primeira viagem aos Estados Unidos de Victor Considérant, discípulo de Fourier, para criar um falanstério. 1855 José Inácio Abreu Lima, o brasileiro general de Bolivar, publica o livro O Socialismo. 1856 Morre precocemente Max Stirner. 1861 O emigrante grego Plotino Rhodakanaty publica no México a Cartilha Socialista e edita o jornal El Falanstério. Bakúnin foge para o ocidente, indo viver na Inglaterra e posteriormente na Suiça. 1862 Operários franceses e ingleses reunem-se em Londres durante a Exposição Internacional e decidem constituir uma organização internacional, que viria a ser fundada oficialmente em 1864, a AIT. 1863 Proudhon publica um de seus principais livros O Príncipio Federativo. 1864 é criada em Londres a Associação Internacional dos Trabalhadores (AIT) e Bakúnin funda Aliança Internacional da Democracia Socialista. 1865 Morre Proudhon, considerado o primeiro anarquista moderno. Conferência de Londres da AIT. Em Habana é fundado o jornal La Aurora, de idéias proudhonianas. No relatório sobre a Conferência de Londres da AIT Charles Limousin e Fribourg escreveram que "se tomaram medidas para estabelecer correspondência com Rio de Janeiro e com as colônias francesas de Guadalupe e Martinica". 1866 No Chile, o socialista utópico Ramón Picarte tenta criar um falanstério em Chillán. 1867 Marx publica o primeiro volume do Capital. Congresso de Lausanne da AIT. 1868 Bakúnin ingressa na AIT e os núcleos de partidários da Aliança Socialista passam a ser seções da Primeira Internacional. As idéias internacionalistas chegam a Portugal e Espanha através do companheiro de Bakúnin, o italiano Giuseppe Fanelli. O socialista espanhol partidário de Proudhon, Pi y Margall publica o livro Las Nacionalidades. Congresso de Bruxelas da AIT. Os socialistas proudhonianos mexicanos criam Gran Circulo de Obreros. 1869 é fundada a União Cooperativa Inglesa. Congresso de Basileia da AIT. 1870 é formado o Gran Círculo de Obreros de México, de orientação proudoniana. Em Barcelona é criada a Federação Regional Espanhola, aderente à AIT. Morre o pensador russo Aleksandr Herzen, um federalista amigo de Bakúnin e um dos mais influentes intelectuais russos do século XIX. 1871 Os trabalhadores de Paris declaram a Comuna, mas as tropas do governo invadem Paris em maio desencadeando um massacre. Bakúnin publica um dos seus principais livros Deus e Estado. Os internacionalistas espanhóis Anselmo Lorenzo, Morago e Mora refugiam-se em Lisboa e fazem contatos para criar uma seção portuguesa da AIT. O poeta português Antero de Quental, partidário da AIT, publica o folheto O Que é a Internacional? Conferência da AIT em Londres. 1872 O Congresso de Haia da AIT, expulsa os anarquistas por proposta de Marx e transfere a sede a internacional para Nova York. Este foi o último congresso da AIT, a partir daí dissolveu-se a Primeira Internacional. Os anti-autoritários reúnem-se em Saint Imier na tentativa de preservar a internacional. Em Portugal , em fevereeiro, sai o jornal O Pensamento Social ligado aos internacionalistas. No México são editados os jornais El Obrero Internacional e La Comuna. 1873 O médico Eduardo Maia, membro da seção portuguesa da AIT e um dos primeiros anarquistas do país, publica A Internacional, sua História, sua Organização e seus Fins. 1874 é publicada em Portugal a tradução Do Princípio da Federação de Proudhon. O anarquista francês era lido há vários anos em francês pelos intelectuais e trabalhadores socialistas. 1875 Constitui-se no Uruguai a Federación Regional de la República Oriental del Uruguay, mais tarde transformada em Federación Obrera Regional Uruguaya. Reúne-se no México o Congreso General Obrero. 1876 Morre na Suiça o agitador e pensador anarquista russo Mikhail Bakúnin. No México as idéias socialistas são discutidas no Primeiro Congresso Operário. A ala marxista da AIT declara oficialmente, em Filadélfia, o fim da Primeira Internacional. é publicado no México o livro de Prouhdon Idea General de la Revolución en el Siglo XIX. Desencadeiam-se várias greves operárias com participação de trabalhadores anarquistas. 1877 Sublevações camponesas, de inspiração socialista e libertária, no México, nos Planes de la Barranca e Sierra Gorda. Levante de Benevento, um grupo de anarquistas, entre os quais Carlo Cafiero e Errico Malatesta precorrem aldeias do sul de Itália, queimam os arquivos, distribuem armas e apelam aos camponeses para declarar o comunismo libertário. 1878 Quatro anarquistas são enforcados em Chicago em conseqüência das manifestações pelas 8 horas de trabalho. Este acontecimento iria passar a marcar as comemorações do 1. de maio. No México é fundado o primeiro Partido Comunista Mexicano, de idéias anarquistas. Em Montevideu começa a publicar-se o jornal El Internacional. 1879 Aparecem na Rússia vários grupos revolucionários de tendência populista e anarquista, que se dedicam a desencadear a ação direta contra o czarismo. Começa a publicar-se na Suiça o jornal anarquista Le Revolté, sob direção de Kropótkin. Publica-se em Cuba o jornal anarquista El Obrero. 1880 Engels publica Socialismo Utópico e Socialismo Científico. Chega aos Estados Unidos o militante anarquista alemão Johann Most. 1882 Anarquistas celebram em Montevideo o aniversário da Comuna de Paris. 1883 é criada na Suiça a Emancipação do Trabalho, primeira organização marxista russa. Morre Karl Marx. é fundado em Buenos Aires o Circulo Comunista Anarquista. 1884 Reclus visita a Colômbia para pesquisar para a sua Nova Geografia Universal, tendo proposto ao governo a criação de uma comunidade agrícola, a que chamou República Idílica, em Sierra Nevada de Santa Marta. 1885 Malatesta chega à Aregentina onde residirá por cinco anos. 1886 Começa a publicar-se em Londres o jornal Freedom, por um grupo anarquista reunido em torno de Kropótkin. Reúne-se em Habana o Congreso Obrero Local. Em Buenos Aires, o militante anarquista Mattei edita El Socialista. 1887 é publicado o primeiro livro de Krópotkin em Portugal, A Anarchia na Evolução Socialista. Formam-se os grupos anarco-comunistas do Porto e de Lisboa. Trabalhadores anarquistas fundam, em Buenos Aires, o Circulo Socialista Internacional. Em Habana começa a se publicar o jornal anarquista El Productor. 1888 é fundada em França a organização Bolsas do Trabalho, de tendência libertária. Kropótkin publica um dos seus mais famosos, e traduzidos, livros, A Conquista do Pão. 1889 é fundada em Paris a Segunda Internacional. Em Santos, Silvério Fontes cria o Centro Socialista, um dos primeiros grupos dedicados à divulgação das idéias socialistas no Brasil. 1890 Generalizam-se as manifestações e comemorações do Primeiro de Maio na Europa. Embarcam para o Brasil o primeiro grupo de anarquistas que vai fundar a Colônia Cecília no Paraná. Oscar Wilde edita A Alma do Homem sob o Socialismo, um livro de inspiração libertária. No Chile greve promovida por trabalhadores anarquistas termina com uma violenta repressão. Em Buenos Aires começa a se publicar um dos primeiros jornais anarquistas El Perseguido. Em Nova York, o militante anarquista Pedro Esteve, começa a publicar El Despertar um dos mais duradouros jornais anarquistas, em língua castelhana, dos Estados Unidos. 1891 é fundada na Aregentina a Federación Obrera Argentina (FOA). Que depois de um período de estagnação volta a ser reorganizada em 1901, sob uma linha anarco-sindicalista. 1892 é publicado, por emigrantes italianos, Gli Schiavi Bianchi, um dos primeiros jornais anarquistas brasileiros. Ravachol, o mais famoso dos anarquistas partidário da ação direta, é guilhotinado em França. Morre Carlos Cafiero um dos militantes socialistas que contribuiu para o desenvolvimento do anarquismo em Itália. No Chile é criado o primeiro centro de estudos sociais anarquista. 1893 Giovanni Rossi, médico veterinário e anarquista idealizador da Colônia Cecília publica na Itália , Cecilia, Uma Comunidade Anarquista Experimental. é criada na Holanda a National Arbeids Sekretariat (NAS), sindicalista revolucionária, onde teve um papel importante o anarquista Christian Cornelissen. Chega a Cuba o tipógrafo catalão Pedro Esteve, que seria um dos principais militantes anarquistas do país. Nesse mesmo ano os trabalhadores cubanos fundam a Sociedad General de Trabajadores. Levantamento de trabalhadores em Bogotá, com influência anarquista. No Chile é publicado El Oprimido, considerado o primeiro jornal anarquista do país. 1895 é fundada a Confederação Geral do Trabalho (CGT) francesa que viria a inspirar o anarco-sindicalismo em todo o mundo. A Carta de Amiens, aprovada em 1906, é o documento que define as linhas do sindicalismo revolucionário libertário. 1896 No Congresso de Londres os anarquistas são expulsos da Internacional Socialista. Em Portugal é publicado o importante estudo de Silva Mendes, O Socialismo Libertário ou Anarquismo. Morre William Morris importante militante socialista inglês. Reúne-se em Lima o Primero Congreso Obrero. No Chile é criado o Centro Social Obrero reunindo os principais militantes anarquistas que publicam também o jornal El Grito del Pueblo. 1897 é fundado em Buenos Aires La Protesta Humana, o mais importante jornal anarquista latino-americano. 1898 Realiza-se no Brasil, no Rio Grande Sul, o primeiro congresso que reúne organizações operárias a nível estadual. Chega a Buenos Aires, o advogado italiano e intelectual anarquista Pietro Gori. 1899 Na Colômbia Jacinto Albarracín, anarquista indígena, perseguido funda na floresta uma comuna libertária. 1900 é publicado no Rio de Janeiro o livro Estados Unidos do Brasil, o capítulo da Geografia Universal de Elisée Reclus, referente ao Brasil. O anarquista mexicano Ricardo Flores Magón funda o jornal La Regeneración. 1901 Morre Fernand Pelloutier operário e anarquista francês criador das Bolsas de Trabalho e idealizador do sindicalismo revolucionário, que influenciou o anarco-sindiclaismo à escala mundial. é fundada na Argentina a Federación Obrera Argentina (FOA) e os trabalhadores de Rosário declaram greve geral. Chega a São Paulo o advogado e militante anarquista Neno Vasco. 1902 é editado o livro Apoio Mútuo de Kropótkin, uma crítica do darwinismo social e a defesa do princípio da cooperação como fundamento da evolução das sociedades. A FOA declara greve geral na Argentina. No Chile, a greve dos tipógrafos marca o desenvolvimento do sindicalismo revolucionário no país. Neste mesmo ano reuniu-se o Primeiro Congresso Social Operário, com participação de sociedades operárias, cooperativas e centros de cultura social. 1903 O escritor e militante anarquista Fábio Luz publica o primeiro romance brasileiro de inspiração libertária, O Ideólogo. Foma-se na Argentina a Unión General de Trabajadores (UGT), reformista, mas onde virá a surgir mais tarde uma tendência próxima do sindicalismo revolucionário. No Chile foi criada na capital uma comunidade anarco-comunista, tendo sido criado, pouco depois, no interior uma comunidade influenciada pelas idéias de Tolstoi. Em Valparaíso, em abril, os trabalhadores portuários influenciados pelo sindicalismo revolucionário desencadeiam uma greve, que acaba se generalizando, em maio, em fortes conflitos de rua na cidade, obrigando o governo a enviar tropas para a cidade. Calcula-se que morreram mais de cem trabalhadores e houve milhares de feridos e presos. 1904 No Quarto Congresso Sindical Argentino é criada a Federação Operária Regional Argentina (FORA) a mais importante e combativa organização anarco-sindicalista da América Latina. Realiza-se em Amsterdã o Congresso Antimilitarista organizado pelo anarquista e pacifista Ferdinand Nieuwenhuis. 1905 Desencadeia-se a revolução russa que derruba o czarismo autocrático, iniciando uma abertura liberal. Nos Estados Unidos foi criada a Industrial Workers of the World (IWW) a mais importante organização sindicalista revolucionário americana, que influenciou a criação de organizações semelhantes no Chile, Nova Zelândia e Austrália. Morre élisée Reclus destacado geógrafo e militante anarquista. é criada a Federación Obrera de la Regional Uruguaya (FORU) de linha anarco-sindicalista, herdeira da linha libertária dos internacionalistas do século XIX. Morre em França, Louise Michel, famosa militante anarquista que participou da Comuna de Paris. No Chile realiza-se a Primera Convención Nacional de las Mancomunales, considerado o primeiro congresso operário. 1906 Primeiro Congresso Operário Brasileiro, aprova uma linha de atuação anarco-sindicalista e cria a Confederação Operária Brasileira (COB). Greve de mineiros no México deixa centenas de mortos. O agitador anarquista colombiano Biófilo Panclasta chega a Buenos Aires. No Chile foi criada a Federación de Trabajadores de Chile (FTCH), considerada a primeira federação operária sindicalista revolucionária. 1907 Congresso Anarquista Internacional em Amsterdã de que participou o colombiano Biófilo Panclasta representando os trabalhadores argentinos. No Brasil desencadeiam-se lutas pelas 8 horas de trabalho. Congresso dos anarquistas alemães reúne-se clandestinamente. 1908 Começa a se publicar, no Rio de Janeiro, A Voz do Trabalhador, órgão da Confederação Operária Brasileira, principal jornal anarco-sindicalista do Brasil. é fundada na Bolivia a Federación Obrera Local (FOL), que será recriada em 1926, após ter desaparecido por vários anos. é fundada pelo operário Hilário Marques a revista Sementeira, a mais importante publicação anarquista portuguesa. Morre em Paris o agitador anarquista individualista Albert Libertad. Revoltas camponesas no México com o apoio de anarquistas. 1909 Semana Trágica de Barcelona. Greve revolucionária agita Barcelona, provocando uma repressão feroz. O educador anarquista Francisco Ferrer Guardia é fuzilado acusado de ser responsável pela agitação revolucionária, mesmo que na época dos acontecimentos estivesse em Londres. Manifestações de indignação por todo o mundo contra o governo espanhol. Começa, em Portugal, o Congresso Operário Nacional , que encerra em 1910. 1910 Morre o famoso escritor russo e defensor de um cristianismo igualitário, com afinidades anarquistas, Liev Tólstoi, que influenciou grupos anarco-cristãos em vários países, principalmente na Holanda e Estados Unidos. Em Barcelona foi fundada a Confederação Nacional do Trabalho (CNT), anarco-sindicalista. Revolução Republicana em Portugal com participação de trabalhadores e militantes anarquistas. Revolução Mexicana, com participação de camponeses e intelectuais libertários influenciados pelas idéias do militante anarquista Ricardo Flores Magón. Os trabalhadores suecos criam a Sveriges Arbetares Central (SAC) de tendência sindicalista revolucionária. 1911 Primeiro Congresso Anarquista português e fundação Federação Anarquista da Região Sul. São enforcados no Japão os anarquistas Denjiro Kotuku e sua companheira Yugetsu Sugo Kanno. Greve geral no Peru promovida pelos anarco-sindicalistas. São editados os livros de Rafael Barrett, anarquista espanhol que atuou no Paraguai, El Dolor Paraguayo e Cuentos Breves. O ativo militante e jornalista anarquista Neno Vasco parte para Portugal, onde continuará sua militância. Chega a Buenos Aires, José de Brito, que se tornará um ativo militante anarquista na Argentina e, posteriormente em Portugal. No Panamá começa a publicar-se El Unico, Publicação Individualista, um dos raros jornais anarquistas individualistas da América Latina. 1912 Constitui-se em Portugal a Federação Anarquista da Região Norte. Tranbalhadores anarco-sindicalistas bolivianos criam a Federación Obrera Internacional (FOI). Morre Voltairine de Clayre, agitadora anarquista americana. é criada em Itália a União Sindical Italiana (USI), anarco-sindicalista. Morre em tiroteio com a polícia Jules Bonnot, ilegalista e anarquista francês. No Chile é editado o jornal La Batalla, um dos mais importantes periódicos anarquistas do país. 1913 Segundo Congresso Operário Brasileiro mantém a linha sindicalista revolucionária. Em Portugal formam-se as Juventudes Sindicalistas. Em Lisboa edita-se o importante jornal anarquista Terra Livre, dirigido pelo luso-brasileiro Pinto Quartim. Criação da Unión Obrera de Colombia. 1914 Começa a Primeira Guerra Mundial dividindo o movimento socialista (inclusive os anarquistas) sobre a posição a tomar. Começa a se publicar, no Rio de Janeiro, A Vida, a principal revista anarquista do começo do século. Reúne-se em São Paulo a Conferência Libertária. Semana Vermelha em Itália, onda de greves e agitações, desencadeada pela USI, paraliza o país. 1915 Tentativa de formar uma confederação anarco-sindicalista no México, resulta infrutífera pela violenta repressão desencadeada no ano seguinte. Congresso Internacional da Paz, realiza-se no Rio de Janeiro, com representações de vários estados brasileiros e delegados da Argentina. Realiza-se em Ferrol (Espanha) o Congresso Mundial Contra a Guerra, com delegados de vários países. Realiza-se no Rio de Janeiro o Congresso Anarquista Sul-americano, reunindo delegados do Brasil, Argentina e Uruguai. 1916 Morre James Guillaume o mais conhecido militante anarquista suiço, miliante da AIT e fundador da Federação do Jura, que seria o centro difusor do anarquismo do século XIX. Esta Federação recebeu e apoiou militantes anarquistas de todo o mundo. Realiza-se no México um Congreso Obrero Nacional que cria a Federación del Trabajo de la Región Mexicana, anarco-sindicalista. O revolucionário anarquista mexicano Ricardo Flores Magón é condenado, nos Estados Unidos, a 20 anos de prisão. 1917 Explode a Revolução Soviética. O Partido Social Democrata Russo, de Lenin, desencadeia ações militares que lhe dão o poder. Inicia-se a publicação de A Plebe, o mais importante jornal anarquista brasileiro. No Chile é criada a IWW, organização sindicalista revolucionária. 1918 Inicia-se no Rio de Janeiro a greve geral revolucionária que ficou conhecida por Insurreição Anarquista do Rio de Janeiro. Publica-se, no Porto, Portugal, A Comuna, um dos mais destacados títulos da imprensa anarquista. No Brasil os anarquistas criam os Comitês Populares contra a Carestia de Vida. Chega à Argentina Diego Abad Santillán um dos mais importantes militantes e intelectual anarquista do nosso século, autor de uma vasta obra que inclui livros sobre o anarquismo e sindicalismo na Argentina. 1919 O anarquista português Manuel Ribeiro funda a Federação Maximalista Portuguesa, a primeira organização a defender o leninismo no país e que viria a dar origem ao Partido Comunista. No mesmo ano no Brasil é fundado o chamado Partido Comunista do Rio de Janeiro, que mistura anarquismo e maximalismo. Em Portugal, em Coimbra, no Segundo Congresso Operário Nacional, foi fundada a Confederação Geral do Trabalho (CGT), anarco-sindicalista e inicia-se a publicação do jornal A Batalha, o mais importante jornal anarco-sindicalista português. Semana Trágica em Buenos Aires, greve geral violentamente reprimida, com centenas de mortos. é criada no Chile a IWW, central sindical de afinidade anarco-sindicalista. é morto após a derrota da Revolução Alemã, o pensador anarquista Gustav Landauer. é fundada a organização anarco-sindicalista alemã Freie Arbeiter Union (FAU). é criada em Moscou, a Internacional Comunista, conhecida por Terceira Internacional. 1920 Realizam-se, em Portugal, inúmeras greves, incluindo duas greves gerais. Morre precocemente em Portugal, Neno Vasco, um dos mais importantes militantes anarquistas de Portugal e do Brasil. Realiza-se o Terceiro Congresso Operário Brasileiro. Kropótkin escreve várias cartas a Lenin criticando a evolução autoritária da Revolução Russa. é fundado em Milão o diário anarquista Umanità Nuova. No Chile começa a publicar-se Claridad, a mais importante revista ácrata. Neste último país, durante a vaga repressiva deste ano, morreu na prisão o poeta libertário Gómez Rojas. 1921 Morre na Rússia o pensador anarquista Piotr Krópotkin, depois de um longo exílio na Europa. O seu funeral foi a última grande manifestação livre dos anarquistas russos. Violenta repressão, na União Soviética, contra o soviete de Kronstadt e contra o movimento maknovista, abre caminho à violência autoritário do Partido Comunista. é criado em Moscou a Internacional Sindical Vermelha (PROFINTERN) tendo por objetivo ampliar a influência dos partidos comunistas sob o movimento operário. As tropas argentinas massacram os trabalhadores anarco-sindicalistas da Patagônia. 1922 Morre o importante escritor Lima Barreto autor de livros como Triste Fim de Policarpo Quaresma, colaborador da imprensa operária e simpatizante anarquista. Terceiro Congresso Operário Nacional em Portugal reafirma o sindicalismo revolucionário. Fundação do Partido Comunista do Brasil, aderente à Terceira Internacional, entre os fundadores estão vários ex-anarquistas. Marcha sobre Roma dos fascistas italianos, leva Mussolini ao poder, desencadeando a repressão sobre o movimento operário e socialista. Em Salvador é fundada a Unión Obrera Salvadoreña, de tendência anarco-sindicalista e em Cuba a Federación Obrera de la Habana (FOH). Nos Estados Unidos morre, de forma suspeita, na prisão o anarquista mexicano Ricardo Flores Magón. No Chile é fundada uma nova organização anarco-sindicalista, Federación Obrera Regional de Chile (que desaparece em 1927) e vai coexistir com a IWW também sindicalista revolucionária. 1923 é publicado um dos mais importantes livros anarquistas em língua portuguesa, A Concepção Anarquista de Sindicalismo, de Neno Vasco. Em Portugal greve geral de solidariedade com os mineiros. Realiza-se em Alenquer (Portugal) uma Conferência Anarquista que decide a criação da União Anarquista Portuguesa (UAP). No México é fundada a Alianza Local Mexicana Anarquista (ALMA). No Peru anarco-sindicalistas criam a Federación Regional de Obreros Indios. O anarquista Kurt Wilckens mata na Argentina o coronel Varela, que comandou o massacre da Patagônia. 1924 Manifestações em vários países, incluindo Portugal e Brasil de solidariedade com os anarquistas Sacco e Vanzetti. Criação, em Bogotá, do Grupo Sindicalista Antorcha Libertária, no ano seguinte seria criada a Federación Obrera del Litoral Atlântico (FOLA), anarco-sindicalista. é fundado por anarco-sindicalistas, no Panamá, o Sindicato General de Trabajadores. O anarquista colombiano Biófilo Panclasta participa de lutas operárias em São Paulo o que leva à sua prisão de deportação para o campo de concentração da Clevelândia, de onde veio a fugir. Chega à Argentina o militante anarquista francês Pierre Piller (Gaston Leval). No Chile a adoção do Código Trabalhista e de uma política de integração dos sindicatos no Estado, dá um rude golpe no sindicalismo autônomo. 1925 é fundada em Cuba a Confederación Nacional Obrera de Cuba, anarco-sindicalista. Realiza-se na Colômbia o Segundo Congresso Operário que decide criar a Confederación Obrera Nacional. 1926 Golpe Militar em Portugal abre o caminho à ditadura fascista, visando responder ao crescimento das lutas operárias. Chega ao México o escritor e militante anarquista de origem polaca Ret Marut, que passou a assinar seus livros como Bruno Traven. Formação do primeiro grupo anarquista da Guatemala. 1927 Em Valência foi fundada a Federação Anarquista Ibérica (FAI) reunindo as organizações anarquistas das várias nacionalidades da península ibérica. Junto com a CNT, seriam as organizações que tiveram o papel decisivo na Revolução Espanhola de 1936. São mortos nos Estados Unidos Nicola Sacco e Bartolomeu Vanzetti, trabalhadores anarquistas italianos, num processo judicial fraudulento, que provocou a indignação do movimento operário internacional. Greve na Colômbia marca o momento mais alto do sindicalismo revolucionário no país. 1930 Golpe militar no Brasil prepara o caminho para a ditadura de Getúlio Vargas. Golpe militar do general Uriburu impõe uma ditadura a que seguirá uma outra de Perón, que destruirá o sindicalismo autônoma na Argentina. 1931 é fundada no Chile a Federación General de Trabajadores (CGT) anarco-sindicalista, com uma estrutura semelhante à FORA argentina. Morre o anarquista francês Emile Pouget que, junto com Fernand Pelloutier, desenvolveu as idéias centrais do sindicalismo revolucionário. Greves em Cuba promovidas pelos anarco-sindicalistas duram vários meses. 1932 Morre em Itália, sob liberdade vigiada, Errico Malatesta, o principal agitador e pensador anarquista italiano, que atuou em vários países, inclusive na Argentina. 1933 Os nazistas chegam ao poder na Alemanha desencadeando uma onda de repressão sobre as organizações operárias e socialistas. Morre o poeta alemão John Henry Mackay, grande divulgador do pensamento de Stirner. 1934 A CGT portuguesa, anarco-sindicalista, desencadeia uma greve geral revolucionária em 18 de janeiro. A repressão que se seguiu, destruiu o sindicalismo revolucionário e institui o sindicalismo corporativista fascista. Começa-se a publicar em França por iniciativa de Sebastian Faure a Enciclopédia Anarquista. Diego Abad Santillán parte para Espanha onde teria um papel importante no contexto revolucionário. 1935 Morre em Paris o anarquista ucraniano, Nestor Mackhno, que teve de se refugiar no ocidente após ser perseguido pelo governo russo. Morre, no Uruguai, o militante anarquista italiano Luigi Fabbri, companheiro de Malatesta que desenvolveu intensa atividade na Europa e no Uruguai. Os anarquistas cubanos participam da luta contra a ditadura de Batista. é fundada clandestinamente na Argentina a Federación Anarco-Comunista Argentina (FACA) 1936 Como resposta ao golpe fascista do general Francisco Franco, os trabalhadores, sindicalistas e anarquistas assaltam os quartéis desencadeando um processo revolucionário libertário que teve de se confrontar com os fascistas de Franco, apoiados por Hitler, Mussoluni e Salazar e, internamente, com os estalinistas. O revolucionário Victor Serge, ex-anarquista, que se tornou militante do Partido Comunista da União Soviética, consegue exilar-se no ocidente, após um movimento internacional de solidariedade, vindo a denunciar os crimes do estalinismo. é morto a tiro em Madrid, em condições nunca esclarecidas, Buenaventura Durruti, o mais famoso revolucionário anarquista do nosso século. 1937 Realizam-se vários atentados em Portugal contra objetivos ligados aos fascistas espanhóis e alguns militantes anarquistas e comunistas executam um atentado contra o ditador Salazar, que consegue escapar com vida. Militantes operários, incluindo anarquistas e comunistas são deportados para o campo de concentração do Tarrafal, em Cabo Verde. é implantada no Brasil a ditadura de Getúlio Vargas, adotando uma constituição de tipo fascista, passando a desencadear a sistemática repressão contra o movimento operário e particularmente sobre os anarquistas. é morto por estalinistas em Espanha o militante anarquista italiano Camilo Berneri. é criada em Portugal a Federação Anarquista da Região Portuguesa (FARP). 1939 As tropas de Franco derrotam as forças anti-fascistas, seguindo-se uma violenta repressão e o exílio de centenas de milhares de operários e anarquistas, que se refugiam em França, vindo alguns mais tarde para a América Latina. Franco e Salazar estabelecem o Pacto Ibérico, fundamentalmente destinado a articular a repressão contra o movimento operário. Começa a Segunda Guerra Mundial desencadeando-se a expansão nazi-fascista. Morre em Monte Carlo, Benjamin Tucker um dos mais destacados pensadores libertários americanos. 1940 Morre Emma Goldman militante anarquista de origem russa, que teve uma importância central no anarquismo dos EUA. Expulsa em 1919 para a Rússia teve de deixar o país pelas suas críticas à evolução autoritária da Revolução Soviética. Foi uma das primeiras vozes a se levantar contra o autoritarismo comunista. Bibliografia:
Anarquismo e Anarco-sindicalismo na América Latina. Alfredo Gómez. Madrid, Ruedo Ibérico, 1980.
Cronograma del Anarquismo en Latinoamerica. Coletivo Alas de Xue, Bogotá, 1998.
Echos y Figuras del Anarquismo Hispanoamericano. Angel Cappelletti. Móstoles, Madre Tierra, 1990.
História del Pensamiento Socialista. G. D. H. Cole. México, Fundo de Cultura Economica, 1974.
História do Movimento Operário e das Idéias Socialistas em Portugal (Cronologia). Carlos da Fonseca. Lisboa, Europa-América, 1979.
La Anarquia Atraves de los Tiempos. Max Nettlau. Barcelona, Antalbe, 1979.
Universo ácrata. Edgar Rodrigues. Florianópolis, Editora Insular, 1999.
Utopismo Socialista (1830-1893). Carlos Rama. Venezuela. Biblioteca Ayacucho, s/d.
![]()
Esta página está em construção, qualquer correção ou sugestão pode ser enviada para:
ceca@mbox1.ufsc.br Source, online at
http://www.agrorede.org.br/ceca/edgar/cronA.html
Last Modified: Saturday, August 26, 2000 8:45:25 PM GMT
2003 -- US: Revolutionary Soccer Tournament Cup Bay Area, Game 3! last of a 3-game match
An Anti-Imperialist Soccer Match... Because Imperialism is Off-Sides! Communists Vs. Anarchists
Anarchists Faceoff with Communists in Soccer Tournament, 6:00 PM Piedmont, California
We've run in the streets together. We've been in meetings together. We've strategized against imperialism together. But now it's time for Bay Area Anarchists & Communists to bring our relationship to a whole new level. So we're going to build unity & work out our differences where it really matters -- on the soccer field.
The last of a 3-game match In some ways, the soccer game played in North Berkeley Sunday afternoon was a typical matchup with cheerleaders, hearty competition, a rousing band & proud parents on the sidelines. But the anarchists vs. the communists soccer match veered off pretty quickly from there. [...]
[Anti-Details, click here]
2003 -- NEED EXACT DATESubject: Kenners Wake Resent-Date: Tue, 9 Dec 2003 16:51:30 -0800 Resent-From: mooc-list@eskimo.com Date: Tue, 09 Dec 2003 19:50:16 -0500 From: Jesse Walker
http://www.spectator.org/dsp_article.asp?art_id=5850 Kenners Wake by Jeet Heer American Spectator Online 12/3/2003, 12:08:44 AM TORONTO -- Hugh Kenner, who died last week at age 80, began his career as a great literary critic in a characteristically eccentric way, by reading a book smuggled in by a priest & visiting a genius locked away in a madhouse. To understand why the book & the genius changed Kenner's life we have to return to Kenner's formative years, in the provincial backwater that was Canada in the 1940s. From a young age, Hugh Kenner was equally interested in the arts & the sciences. As an undergraduate entering the University of Toronto in 1941 Kenner had to decide whether he wanted to major in mathematics & physics or literary studies. Literature won out over science but Kenner would remain blissfully free of the sniffy disdain for technology that so many cultured people confuse with humanism. Canada was an inhospitable place for a budding scholar of modernism: the University of Toronto curriculum stopped dead-cold at 1850. More contemporary books were not only disdained, they were often forbidden by the government. At Canada's skittish border, novels by Balzac, Zola, D.H. Lawrence, & James Joyce were kept out of a country that feared anything foreign & new. One modern masterpiece Kenner did have access to was Joyce's Finnegans Wake, tolerated because it was deemed incomprehensible. Excited by Wake, Kenner discovered that Joyce's Ulysses, otherwise verboten in Canada, could be found in the restricted access section of the University of Toronto library. However, in order to take a look at the illicit text, Kenner needed to secure two letters of reference: one from a religious authority & one from a medical doctor. Kenner knew a priest who could vouch for his morals, but, unfortunately, was not able to find an M.D. who could attest to the fact that reading Joyce would not be corrupting. Ultimately, Kenner had a family friend, a Jesuit priest, smuggle into Canada a copy of the greatest novel of the twentieth century. Compared to the traditional literature, pre-1850 vintage, Joyce seemed wild & chaotic. A friend of the young Kenner argued that he shouldn't expect to find coherence in modern culture, that you can only "just let it hit you." This despairing notion haunted Kenner, raising what he called "the generic twentieth-century problem, discontinuity." As Kenner notes in his book Bucky, reading Joyce & the other modernists forced him to wonder whether we "still have lines of communication open with Jefferson, Socrates, Christ? Or have we spot-welded about ourselves a world we can't think about? Must you just let it hit you?" Kenner was never willing to write off contemporary culture as beyond understanding & he soon found a mentor who shared his hope in finding an underlying order beneath the surface chaos of modern life & literature. Marshall McLuhan, later famous as a gnomic media guru, was then a young English professor interested in the parallels between literature & mass culture. Sharing a fascination with technology & modern culture, McLuhan & Kenner became fast friends. In the warmth of their initial enthusiasm, they had planned to co-write several books, including studies of T.S. Eliot & the cartoonist Al Capp. (Kenner would write the Eliot book alone & the Capp project never came off, although Kenner eventually wrote a book on animation director Chuck Jones.) Both Kenner & McLuhan felt that the great modernists should not be seen as representing a permanent break from the past. Rather, writers like Joyce & Eliot helped us re-connect with tradition, but re-energizing the stories found in Homer & Shakespeare for our times. More than intellectual interests drew Kenner & McLuhan together. Both men were born Protestants but found religious solace in Catholicism. McLuhan converted in 1937 & Kenner would do the same in 1964 (although he had clearly been within the ambit of Catholicism for many years prior). As Catholics enthusiastic about modernist culture & even some forms of lowbrow popular entertainment, Kenner & McLuhan cut against the grain of their adopted faith. After all, Roman Catholicism at that time still lived under the shadow of Pius IX's 1864 "Syllabus of Errors,'' which condemned the idea that "the Roman Pontiff can, & ought to, reconcile himself … with progress, liberalism, & modern civilization.'' Kenner would lament the fact that "middlebrow Catholic intellectuals" of the early twentieth century "found a facile role in condemning modernity en bloc.…Alienation from the whole century could be made to seem a Catholic English layman's moral duty." In their own work, Kenner & McLuhan heralded a newer & more confident Catholic mood of Vatican II, where the church sought to reconcile itself with modernity. In June 1948, Kenner & McLuhan made a fateful trip to visit Ezra Pound, then incarcerated as a mental patient St. Elizabeth's Hospital in Washington, D.C. After his wartime support for Mussolini & alleged descent into madness, Pound's personal & literary reputation was at a low. Yet Kenner found in Pound's company a sane genius. "Enthralled by the master, I resolved that if no one else would make the case for Ezra Pound as a poet, then I would," Kenner once recalled. With McLuhan as an intellectual ally & Pound as a poet needing a champion, the trajectory of Kenner's career was set. Kenner would always remain a loyal Poundian: Kenner's book The Pound Era (1971) is by far the best tribute that poet has received & a classic in twentieth century literary criticism. By contrast, Kenner's friendship with McLuhan would fray. Because Kenner was always a much more facile & readable writer than McLuhan, his early essays & books got a great deal of attention. Quite unfairly, McLuhan accused Kenner of stealing his ideas. The reality was that McLuhan was at his best as an oral thinker, rather like Socrates, who developed his sharpest thoughts in conversation with bright students. Yet when McLuhan tried to transcribe his thoughts, the results were usually a mess, half-developed notions splattered all over the page. McLuhan needed Kenner to complete his thoughts & give them form. Plato had performed a similar function for Socrates. Unlike McLuhan, Kenner was a phrasemaker: his best expository prose hummed & sparkled with wit. It's hard to quote a small passage from Kenner to give a feel for his work, since his greatest effects were in meaty paragraphs. But consider this tribute Kenner wrote to the literary tradition of the "stoic comedian": "Flaubert, Joyce, & Beckett are their own greatest inventions, & the books they contrived, or had their contrivances contrive, record a century of intellectual history with intricate & moving fidelity: suffering our partner the machine to mechanize all that the hand can do yet remaining obstinately, gaily, living; courting a dead end but discovering how not to die." Here, compactly, is the essential Kenner theme: that modernists incorporated the mechanical forces of contemporary life precisely to keep the humanist heritage alive. Kenner's genius was always in doing the unexpected: showing that Pound's poetry illustrated the principles of fractal math, arguing that Alexander Pope anticipated the techniques of Pop Art, demonstrating that Bugs Bunny cartoons gained their speed & energy from tight-fisted economic policies at the Warner Brothers Studio. All of these are unlikely connections, yet Kenner made them real & convincing. He never simply accepted the world as it appeared, but always looked for deeper patterns that demonstrated coherence & order. Perhaps Kenner's Catholic faith gave him confidence to carry out his inquiries, sure in the ultimate goodness of creation. Yet even if those of us who don't share his faith can still cherish the beautiful patterns he uncovered.
2004 -- » Baader, AndreasAnarchist & terrorist, born in Munich, SE Germany. He became associated with the student protest movement of the later 1960s & was imprisoned in 1968. Critical of Germany's post-war materialism & military dominance by the USA, he formed with Ulrike Meinhof the Rote Armee Fraktion (Red Army Faction), a band of underground urban guerrillas. The Faction helped Baader escape from prison in 1970 & carried out a series of terrorist outrages, including bomb attacks, robberies, & kidnappings. He was captured and sentenced to life imprisonment in 1977. An attempt was made by the Faction to secure his release by kidnapping a German businessman, Hans-Martin Schleyer, & holding a Lufthansa airliner hostage at Mogadishu, Somalia, and when this was thwarted he committed suicide. Schleyer was murdered. http://www.biography.com/find/article.jsp?aid=9193760&search=anarchist
2004 -- Johannes Agnioli über Anarchismus und Marxismus und über die Abschaffung des Staates
2004 -- Le 7 novembre 2004, à Avricourt (Lorraine), mort de Sébastien BRIAT écrasé par un train de déchets radioactifs à destination de l'Allemagne, alors qu'il tentait avec d'autres militants antinucléaires (par des actions autant pacifiques que symboliques), de bloquer le train pour sensibiliser l'opinion publique contre le danger du nucléaire et le transport de ses déchets. Militant antinucléaire et syndicaliste âgé de 21 ans, Sébastien Briat s'était également investi dans la création de la section étudiante du syndicat CNT-Education de Nancy. http://ytak.club.fr/novembre1.html#briat
2005 --![]()
the blues is going strong...&nbs23p;
panthertanten»click«
haschrebellen»click«
bambule»click«
blues»click«
http://tommyhaus.org - http://gib.squat.net/blues/twh click:»no sound« - click:»no flash + no sound«
...and the madness began ">
2006 --
Anarchism: A Documentary History Of Libertarian Ideas: From Anarchy to Anarchism (300 CE to 1939)
Table of contents See the lengthy list at Anarchy Now pages: http://recollectionbooks.com/anow/history/spain/Books on the Chinese revolution
Anarchism in the Chinese Revolution by Arik DirlikBooks on the Cuban revolution
Cuba - The Anarchists & Liberty (15 page pamphlet) by Frank Fernandez The Cuban Revolution - a Critical Perspective by Sam Dolgoff
Miscellaneous articles
The Novocherkassk Tragedy, June 1-3 1962 by Piotr Suda
Workers Solidarity Movement pamphlets
Marxism & Anarchism THE LEFT...ASHES TO PHOENIX TIME TO BE CONSTRUCTIVE Organisational Platform of the Libertarian Communists Marx & the State Freedom & Revolution Articles on the Russian revolution (part 1) Articles on the Russian revolution (part 2) Articles on the Russian revolution (part 3) The Russian Revolution http://www.geocities.com/WestHollywood/2163/bolintro.html
3500 -- "Now & then we had a hope that if we lived & were good, God would permit us to be pirates." -Mark Twain
3500 -- Banging the computer by using your head.
3500 -- updated Freddie Baer graphic:
3500 -- Marie Louise Berneri (1918-1949) Born in Arezzo, Italy, the elder daughter of Camillo Berneri & Giovanna Berneri. Her father was a very popular & at times controvertial figure in the Italian anarchist moverment of the 1920s, & he & his family went into exile in 1926 for resisting Moussolini.Maria Luisa Berneri took on the french version of her name & went to study psychology at the Sorbonne in the mid-1930s. She soon became involved in the anarchist movement & produced the short-lived paper Revision, with Luis Mercier Vega.
At the outbreak of the Spanish Civil War her father went to Spain, fought on the Aragon front, moved to Barcelona, & edited the prestigious Italian-language revolutionary anarchist paper Guerra di Classe.
Marie went twice to Barcelona, the second time after her father's assassination by Communists in May, 1937. She subsiquently moved to England & took an active part in the production of the English anarchist paper Freedom.
Projects Berneri worked on included Spain & the World, Revolt! (the successor to Spain & the World) & being part of one of the small groups which started War Commentary.
Her wide contacts in & knowledge of the international movement gave her great authority among anarchists, but her libertarian principles & personal modesty prevented her from misusing it. In April 1945 she was one of the four editors of War Commentary who were tried for incitement to disaffection, but she was acquited on a legal technicality (a wife cannot conspire with her husband), and when her tree comerades were imprisioned she took on the main responsibility for maintainign the paper into the postwar period.
After her death in 1949 from a viral infection, several of her works were published posthumously by Freedom Press; Neither East Nor West & Journey Through Utopia, as well as various contributions to Freedom Press periodicals. http://tigerden.com/~berios/libertarians.html
3500 -- John Reed Clubs, Italian-Americans & Communist party http://www.libertynet.org/balch/meyer.htm
3500 --
3501 -- See Our Dishonest Constitution (B. W. Huebsch, 1914) by Allan L. Benson,
http://www.crocker.com/~acacia/text_odc.html
3501 -- Professor J. Allen Smith, of the University of Washington, gives similar testimony in his admirable work, "The Spirit of American Government.""It is difficult to understand," says he (pages 31-32), "how any one who has read the proceedings of the Federal Convention can believe that it was the intention of that body to establish a democratic government. The evidence is overwhelming that the men who sat in that convention had no faith in the wisdom or political capacity of the people. Their aim & purpose was not to secure a larger measure of democracy, but to eliminate, as far as possible, the direct influence of the people on legislation & public policy. That body, it is true, contained many illustrious men who were actuated by a desire to further what they conceived to be the wetfare of the country. They represented, however, the wealthy & conservative classes, & had, for the most part, but little sympathy with the popular theory of government."
Professor Smith also says:
"In the United States, at the present time, we are trying to make an undemocratic constitution the vehicle of democratic rule. The Constitution was framed for one purpose while we are trying to use it for another."
Students of the Constitution, from Woodrow Wilson down, know such to be the case. Victims of the Constitution, from the lowliest workingmann up, know nothing of the sort. They believe in the Constitution. They believe it was made for them. Cited in OUR DISHONEST CONSTITUTION by Allan L. Benson Published 1914 by B. W. Huebsch
http://www.crocker.com/~acacia/text_odc.html
3509 -- The efforts of teachers like Peter Kropotkin, Louise Michel, Elisée Reclus, & others, inspire the devotees with ever greater energy. Disruption is imminent with the Socialists, who have sacrificed the idea of liberty & embraced the State & politics. The struggle is bitter, the factions irreconcilable. This struggle is not merely between Anarchists & Socialists; it also finds its echo within the Anarchist groups. Theoretic differences & personal controversies lead to strife & acrimonious enmities. http://struggle.ws/revolt/ws98/ws55_louise.html
http://members.tripod.com/~anarcho/emma.html
3509 -- Anselmo Lorenzo Dr Dave BerryHe has an entry in A. Thomas Lane (ed.), Biographical Dictionary of European Labor Leaders (Westport, Connecticut: Greenwood Press, 1995), pp.585-6, by Jose Amodia.
If it's not easy for you to access a copy, let me have your postal address & I'll send you a photocopy.
Anselmo Lorenzo image, Spunk: http://www.spunk.org/library/index/images.html In his book El Proletariado Militante, Anselmo Lorenzo put forward revolutionary ideas regarding the emancipation of the working class in a future society based on freedom, solidarity & the absence of any sort of authoritarianism. http://www.afmltd.demon.co.uk/meltzer/utopia.html http://ytak.club.fr/noms2.html#e
His story "A New God Was Born" appears in The Ancient Mysteries Reader, ed. Peter Haining (Doubleday, 1975)
Fundación de Estudios Libertarios "Anselmo Lorenzo" - publisher & distributor of Spanish language anarchist books. http://www.ecn.org/a.reus/cntreus/fal/
http://www.best.com/~contento/t67.html#A1038http://home.newyorknet.net/ias/links.htm
3509 -- Isolated, Ferrer returned to Paris together with Charles A. Laisant, L. Descartes, Eugenio Fourniere, Charles Malato (Malato, a French revolutionary & propagandist, was a close friend of Francisco Ferrer), A. Naquet, & Sembat.Laisant launched a larger letter writing campaign in 1909 when Ferrer was jailed & shot by the Spanish government. Alphonso XIII was a member of the Astronomy Society of France, & Laisant wanted the king's membership suspended. Laisant corresponded with several important figures, including Gabrielle Camille Flammarion, Alfred Naquet, & Francisco Galceran, accusing the king of being a murderer & thus unfit to be a member of the society. It was decided that the Astronomy Society would publish a pamphlet, A LA PORTE DE L'ASSASSIN (Oust the Murderer!) signed by all senior members of the society. The pamphlet, published in 1910, is included at the end of this series.
Sol Ferrer after the death of her father. The first subseries, CORRESPONDENCE, dated 1891-1914, contains correspondence with several notable figures, including Alejandro Lerroux, Pedro Vallina, Anselmo Lorenzo, & Henri Rochefort. selection of newsletters, announcements, invitations, photographs, and correspondence from several organizations of which Sol Ferrer was a member. The organizations include the World Union of Freethinkers, the International League for Child & Adult Education, & the International Association of the Friends of Francisco Ferrer. Several of the organizations represented in this series sponsored events in memory of the life & work of Francisco Ferrer. Most notable is the Freethinker's 33rd International Congress in 1959, which was devoted entirely to Francisco Ferrer. These materials are arranged alphabetically. play FLOREAL by Jean Pierre Chardon. FLOREAL was translated into Spanish by Anselmo Lorenzo & published by La Escuela Moderna in 1906.
Illustration by Flavio Costantini
http://orpheus.ucsd.edu/speccoll/findaids/historical/ferrer
3509 -- The Tragic Week, Excerpted from the end of Chapter Seven, The Spanish Anarchists by Murray Bookchin forthcoming from AK Press. I've copied background info about Tragic Week to put the death of Francisco Ferrer into context. FBThe Anarchists in Solidaridad Obrera were Anarchosyndicalists who believed in operating within large labor movements -- workers like Jose Rodrguez Romero, Tomas Herreros, & the publicist Leopoldo Bonofulla. Encouraged by Ferrer, they opened a concerted attack on the Socialists & tried to guide the labor federation toward revolutionary goals. Their efforts, fostered by the drift of the early French CGT toward revolutionary syndicalism, were to be marked by increasing success. The periodical Solidaridad Obrera soon fell under Anarchosyndicalist control, & on June 13, 1909, a congress of the labor federation voted overwhelmingly to accept the general strike tactic "depending upon circumstances."
Anarchosyndicalists were viewed with disdain by the Barcelona Anarchist Communists associated with the periodical Tierra y Libertad & the terrorist-oriented Grupo 4 de Mayo (May 4th Group). This handful of purists was all that remained of the much larger Anarchist Communist movement formed in the 1890s. Their ranks had been terribly depleted by arrests & persecutions. Owing to a lack of funds, they were compelled to give up their headquarters & meet in the offices of the newspaper. The editors, Juan Baron & Francisco Cardenal, regarded the Anarchosyndicalists as deserters to reformism & held faithfully to the doctrines that had formed the basis of the old Anarchist Organization of the Spanish Region.
Illustration by Flavio Costantini
http://struggle.ws/revolt/spain/tragic_book.html
http://www.geocities.com/Athens/Acropolis/8195/blasts/pointblank/spanishrevolution.htm
3509 --http://flag.blackened.net/ksl/
3509 -- Etta Federn 1883-1951 Already Emma Goldman had, when she was on round trip by republican Spain, in whom magazine " Mujeres Libres " some historical women presented, in order to disprove by the representation of the " amazing acts of the women in the past the legend of its inferiority " (S.94). It was fundamental constituent of the toolistic adult education to strengthen the self-confident its of the Spaniards & to unfold directed the " knowledge around a woman Mrs. " (S.94) with them together. But it was methodically meaningful to use among other things historical Frauenportraits as medium to give in particular in order " possible orientation models " (S.94).The roof federation " Agrupación Mujeres Libres " had developed explicitly from the realization & experience that the active, mostly young Anarchistinnen their specific requests & problems within the existing libertaeren local's groups & express could not bring in (the term " more libertaer " covers here both anarchistische & anarchosyndikalistische beginnings). anarchosyndikalistischen women's movement of Barcelona Etta feathers/springs literature, language & Paedagogik informed. According to the model of the " Escuela Moderna " of the libertaeren paedagogue Francisco Ferrer (1859-1909) it developed own libertaer educational concepts. Later it - likewise in connection with the " Mujeres Libres " - created a libertaeres school center in the katalonischen place Blanes, whose chief was also it
Until 1932 she had found after two marriages failed & as Alleinernaehrerin of its family refuge within the anarchosyndikalistischen movement of Berlin. The co-operation in the FAUD (" free worker union of Germany ") - for their magazines it additionally regularly contributions wrote - unfolded soon to a close, basic social relations network. In particular the intimate friendship with Rudolf Rocker & Milly Witkop Rocker held lifelong. 1936 Emma Goldman forms CNT-FAI London Committee & made representative of CNT-FAI Exterior Propaganda London bureau. http://www.comlink.de/~graswurzel/225/federn.html
http://perso.wanadoo.fr/libertaire/archive/2000/233-nov/mujeres.htm
3509 -- Kropotkin was as busy as he & they saw little of each other, being separated by large distances. But Cherkesov, the old friend of both, lived at no great distance and visited both of them constantly. Tarrida del Marmol was a very good friend of his. I passed a day with him & Malatesta at Higharn's Park, N. E., where Tarrida lived & died so untimely in March, 1915, aged but fifty-four. Malatesta wrote of him: "I, personally, perhaps never happened to agree with him --- and. we were all the same the best of friends. One could quarrel with him, but could not help to love him, because he was above all a loving & lovable man. & in saying so, I mean to pay him the greatest tribute that can be paid to a man" ("Freedom, April, 1915). By Tarrida he would no, doubt have known Francisco Ferrer, when he came to London. He spent many evenings with Arnold Roller, who then wandered all over Europe as a young knight errant of the general strike, today striking a blow at German militarism & another day exploring the Republic of Andorra as the first solitary anarchist who probably ever was there. Louise Michel, Alfred March & T. H. Keell of "Freedom," Harry Kelly & Rudolph Rocker might be named, but who did not know him & how many names do we ignore! Luigi Fabbri & Jacques Mesnil, on their visits to London, should be added. Whatever the length of his exile may be, Malatesta always remains in such close touch with the movement & the whole social & political life of Italy that from the "Questione Sociale" of 1883 to "Volanti" thirty years later, a well-made and ample paper always seems to originate under his hands at a moment's notice, a Errico Malatesta The Biography of an Anarchist A Condensed Sketch of Malatesta from the book written by by Max Nettlau Published by the Jewish Anarchist Federation New York City. 1924
http://www.pitzer.edu/~dward/Anarchist_Archives/malatesta/nettlau/nettlauonmalatesta.html
3509 -- Left-Wing Films archive
ANTI-AUTHORITARIAN STRUGGLES
10 Rillington Place - True drama of a British murder case that led to the abolition of the death penalty. John Hurt stars as a man sentenced to die for the murder of his family, a crime he didn't commit.(111 min.)1984 - The 1984 production with the Eurhythmics soundtrack & Richard Burton as the party official. (115m)
Arise, My Love (Mitchell Leisen, 1940) Claudette Colbert is a journalist who, in trying to demonstrate that women can take on non-fluff assignments, rescues Ray Milland from a Franco firing squad. Together they attempt to get the U.S. out of its isolationist complacency. (Steve Press)
Blade Runner - The plight of enslaved cyborgs & our corporate-dominated future through eyes ofa sympathetic cop. (113m)
The Blue Kite (1993, Tian Zhuang- zhuang) A boy, born in Beijing in 1954, grows up amid the political upheaval & zealotry of the Cultural Revolution. One day his father's library co-workers meet to practice "self-criticism" and to identify reactionaries in their midst. When the boy's father returns from the toilet, all eyes are on him: He has been selected as the reactionary, and that is his death sentence. The mother remarries twice seeking stability, unsuccessfully. It's a remarkable portrait of a society victimized by ideology." Review by Roger Ebert, in Mother Jones, 1996"
Brazil (1985, Terry Gilliam) In a dystopian vision, Gilliam takes what Kafka started to operatic heights in a film that is fantastic but not, finally, unrealistic." Review by John Sayles, in Mother Jones, 1996"
Brute Force (Jules Dassin, 1947) Burt Lancaster & Charles Bickford are leaders of two gangs of inmates in a prison. They form a united front to effect a break-out, as the sadistic captain of the guards (Hume Cronyn) stages a coup d'etat & overthrows the more humane, but impotent warden. While the film is an obvious metaphoric depiction of fascism, it is also a statement of existential despair: no one ever escapes. (Steve Press)
Burnt by the Sun (1994, Nikita Mikhalkov) A lament for the loss of idealism. A populist Red general & eccentrics holed up in an artists' retreat are the last to get the news of Stalin's purges. The director and his own daughter play the leads. " Review by John Sayles, in Mother Jones, 1996"
Catch 22 - A brilliant dark comedy about mercantilism & the military.
Clockwork Orange - An argument against involuntary behavior modification that portrays the beauty of stylish rapes & beatings along the way.
The Fallen Sparrow (Richard Wallace, 1943). John Garfield plays a Spanish Civil War veteran who is haunted by his experiences of torture at the hands of Franco's army, & who is being pursued by Fascists in New York. (Steve Press)
Farewell My Concubine Chen Kaige's beautiful & achingly sad portrayal of a doomed love triangle between two Chinese opera stars, and a former prostitute. Following the protagonists from the '49 revolution through the Cultural Revolution, portrays the horror of Maoist totalitarianism.
Fatherland In this HBO special, it is 1964 in an alternative history. The Normandy invasion failed. Germany conquered Europe. Russian Communist guerrillas continue a defensive fight against occupying Germany. Dignitaries gather in Berlin, the capitol of European Germania, to celebrate the Fuhrer's 75th birthday. The focal point is the scheduled meeting between Hitler & U.S. President Joseph P. Kennedy, Sr., which may bring an end to U.S. aid to the Russian guerrillas. But a German police officer and a visiting American journalist discover evidence of the completely covered-up Holocaust, & race to deliver it to the American delegation to prevent detente.
Hangmen Also Die (Fritz Lang, 1943) Brian Donlevy assassinates Nazi butcher Reinhard Heydrich in occupied Czechoslavakia. (Steve Press)
Heatwave (Phillip Noyce, 1983, Australia) Judy Davis plays an activist fighting the demolition & replacement of homes in a low-income neighborhood with high end housing. The film, which is based on real events, depicts a shadowy relationship between legitimate developers & organized crime. Based on the same events, The Killing of Angel Street (Donald Crombie, 1981, Australia) further explores corrupt official involvement, from the local police all the way up to the highest levels of government. (Steve Press)
Hey, Babu Riba (Gala Videnovic, 1986, Yugoslavia) Coming of age film set in Yugoslavia just after Tito broke with Stalin. (Steve Press)
In the Name of the Father (1993, Jim Sheridan) A "paddy thief" is swept into the black hole of the Irish-British conflict. Sheridan presents his main characters as unwilling pawns, then uses them to flush out the bigger players."Review by John Sayles, in Mother Jones, 1996"
Invasion of the Body Snatchers (Don Siegel, 1956) Can be taken as red scare propaganda or as a warning against the authoritarianism and mind-numbing conformity of the McCarthy era. In Invasion of the Body Snatchers (Phil Kaufman, 1978), the first remake, global pollution is the enemy. In The Body Snatchers (Abel Ferrara, 1993), the second remake, the military is the enemy. (Steve Press)
The Kiss of the Spiderwoman - A radical activist imprisoned by a Latin dictatorship in the same cell with a romantic homosexual, discovers their solidarity against oppression.
The Last Supper (1996) - a group of liberal grad students take it upon themselves to rid the world of future right-wing extremists (abortion doctor killers, anti-feminists, homophobics, book banners) by inviting them over for Sunday dinner & poisoning them....if their minds can't be changed. A lovely little dark comedy!
Lord of the Flies - Classic, chilling tale of British schoolboys stranded on a remote island without adults, & their homemade society's slide into savagery. (90 min.)
Mephisto (1981, Istvan Szabo) "Klaus Maria Brandauer, in one of the best performances I've ever seen, plays a German actor who is, at first, a socialist & the proud lover of a black woman--but by the end has found that his beliefs were a pose, & happily discards them to gain success under Hitler. As he climbs to the top of the Nazi propaganda structure and the bottom of his own soul, the movie is both merciless & understanding. This is a weak & shameful man, the film seems to say--but then it cautions us against throwing the first stone."Review by Roger Ebert, in Mother Jones, 1996"
Metropolis - Robot chick leads the oppressed workers in revolt.
Modern Times - Worker guy, Charlie Chaplin, caught in the cogs of the industrial wheel.
Nasty Girl, The - German woman gets in big trouble when she starts investigating her town's collaboration with the Third Reich.
Not Without My Daughter - True story of an American woman who risked life & veil to rescue her daughter from Islamic fundamentalist Iran.
The Official Story - (1985, Luis Puenzo) The adoptive parents of children whose parents were disappeared by the Argentine junta.The emotional fallout of Argentina's "dirty war," starring a terrific Norma Aleandro. Posits that political awareness is a responsibility, not an option." Review by John Sayles, in Mother Jones, 1996"
One Flew Over the Cuckoo's Nest (1975) - A rebellious mental patient challenges institution, gets fried, inspires native American to seek freedom.
People Under the Stairs - Courageous African-American houseburglar liberates tongueless zombies from the basement of Ron & Nancy Reagan's prison-America.
The Rapture - Woman confronts God, the ultimate dictator, after she kills her daughter in a religious frenzy.
Romero - The life & death of El Salvador's martyred social justice Bishop.
Seven Samurai, The - Kurosawa's masterpiece, about seven samurai who train a village in armed self-defense, helping them defeat marauding bandits. The depiction of class & caste is raw & riveting.
Schindler's List (1993, Steven Spielberg) The story of a flawed and complex man who decides, while working for the Nazi war machine, to shelter some 1,000 Jews. Oskar Schindler (Liam Neeson) begins by sucking up to the Nazis, but some deep chord in his soul is struck, & he begins to cheat them of money, work, & lives. It's a rare blending of superb Hollywood artistry & deeply felt emotional & political content."Review by Roger Ebert, in Mother Jones, 1996"
Shoah (1985, Claude Lanzmann) This nine-hour film is one of the most remarkable documents imaginable about the Holocaust. Without using documentary footage from the war, Lanzmann relies on eyewitnesses, narration, and the eerie remains of the death camps to investigate a chapter of human horror. His film is patient: He listens to his subjects as they run through their rehearsed feelings about events that occurred 40 years earlier, and we watch them reveal the lessons they've absorbed into their very beings."Review by Roger Ebert, in Mother Jones, 1996"
Sleeper - Woody Allen, refugee from the 20th century, becomes leader of the revolt against a future oppressive regime.
Sneakers (1992) A group of security analysts, including Robert Redford, Dan Akroyd, & Sidney Poitier, are offered a job by the CIA and when they are reluctant, pressure is brought to bear by the threat to disclose the identity of their leader, a 60s radical with outstanding warrants. A chip exists that will allow any computer to be cracked, & organized crime will soon control it, though sudden changes in their police records suggest that it is already operational.
Spartacus (1960) - Classic story of Roman slave revolt leader. Watch for the homoerotic "do you like snails?" master-slave scene that was expurgated by the censors, but added back in re-release.
Terminator, Terminator 2 - Arnold Schwarzenegger makes a lot of radical films, such as the Terminator movies, for the Republican bimbo that he is. In the Terminator films, the military-industrial complexes computers have become sentient, & carried out their anti-human programming. In T1, the future robot empire sends a cyborg back in time to kill the mother of the future leader of the human resistance. In T2, a suspence-action classic, this same mother is a hardened guerrilla who mid-way through the movie blows up a central military-industrial research facility.
They Live - A homeless drifter discovers that yuppies & the Republican elite of the U.S. have been bought out by ugly aliens, who are beaming obedience messages at us from billboards, newspapers & TV. Problem is you can't see that they're aliens unless you're wearing these special sunglasses, so people get a little upset when he starts blowing the yuppie alien heads off.
THX-113 - More horrific than 1984, George Lucas' first film, produced by Francis Ford Coppola, & starring Robert Duvall as the worker drone awakening to the need for freedom in a subterranean, post-individualist society.
Tin Drum, The - Midget with a drum terrorizes the Third Reich.
Tito & Me (Goran Markovic, 1992, Yugoslavia) A young boy causes delightfully anarchic chaos during a party-sponsored "march around Tito's homeland" (i.e., Croatia).
The White Rose - German film with sub-titles, about a group of young Germans resisting the Nazis during WWII - a tragic ending
Wisdom - Emilio Estevez stars as a chronically unemployed ex-con who sets himself up as a modern day Robin Hood, knocking over banks to destroy mortgages & help the poor. (109 min.)
Yellow Submarine - The struggle against the Blue Meanies by the boys from Liverpool is a brilliant allegory for world uprising against the Bad guys.
Z - A gripping true-life Greek drama about the assassination and cover-up of a leader of the resistance movement in Greece. This is an exciting film by Costa-Gavras. Dubbed in English. (127 min.)
Webmaster:
http://www.dsausa.org/dsa/rl/Docs/Films.htmljhughes@changesurfer.com This page: http://www.dsausa.org/Docs/Films.html
3509 -- See our ARCHIVES DATABASE, ANARCHISTFARC (Revolutionary Armed Forces of Colombia), the ELN (National Liberation Army); EPI (Peopleís Liberation Army) ; Anarchism in Colombia;
Elisee Reclus intention of setting up a colony there; self-managing commune set up by J. Albarracin. 1910 publication of Ravachol, a newspaper Trofeos (1908), Crepuscolo (1910-1911), El Obrero (1912-1916), & Paz y Amo; three labor congresses with libertarian presence; groups like the Antorcha Libertaria in Bogota, Via Libre in Barranquilla, Grupo Libertario in Santa Marta, FOLA (Atlantic Coast labor Federation) ; embrace sixteen trade unions from that area.
leading publication included La Voz Popular, La Antorcha, El Sindicalista, Pensamiento y Voluntad, etc.
Raul Eduardo Mahecha; Vargas Vila; Juan de Dios Romero, "anarchist & adventurer" (as he described himself). Biofilo Panclasta; Alas de Xue-AIT grouping, a collective; publication of the book "Biofilo Panclasta, the Eternal Captive"; joined the IWA; co-ordination of groups in Colombia, festival last May under the name of "May 68-69, the relevance of libertarian thinking". ; anarchists from Bogota, Cali & Medellin,; Humberto Pena Taylor & numerous human rights activists among victims of paramilitary groups also threatened to attack the National University while the libertarian festival was in progress; sympathisers among the Law Library of the National University (who helped organise the festival) ; improvised collectives the Anarquistas al Combate group.; anarchists among the membership of the superb La Libelula Dorada theatre troupe, stunning & now resurrected libertarian publication Biofilos. In Medellin city there is the Vargas Vila Libertarian Collective; ONIC (National Indian Organisation of Colombia); Colombian libertarians can be contacted at: Alas de Xue-AIT Apdo. Aereo 52477 Bogota (Columbia) e-mail: smtorrer@bachue.usc.unal.edu.co (From CNT September 1998) See our ARCHIVES DATABASE, ANARCHIST for full article, The Viability of Libertarian ideas in Colombia http://members.xoom.com/blakflag
3509 -- Federico Urales. ANARCHIST ARCHIVES, NEED SOME DATES FOR URALES Germinal Esgleas dies. Spanish anarchist militant & companion of Federica Montseny. Collaborator on "Revista Blanca", with Secretary-general of the CNT. During exile (in France), he was imprisoned by fascist Vichy government. The Novela Ideal genre, devised by the Urales family, the parents of Federica Montseny, sought to spread anarchism’s ethical ideas in readily accessible prose. Maria BATET: The Novela Ideal did sterling work among the young. There were very interesting themes, religious themes as well, in fact especially, because at the time religion in Spain held great sway & always has. They were always on the look-out for the other side of the coin, to combat religion. http://www.afmltd.demon.co.uk/meltzer/utopia.html Soledad Gustavo (Teresa Mané) lives, Villanova. Catalan anarchist free thinker, met Joan Montseny (Federico Urales) at a conference she had just given (with Anselmo Lorenzo). Their relationship results in a daughter, Federica Montseny (12 February 1905), an important figure in Spanish anarchism. Very cultivated, Soledad was one of the first lay teachers in Spain. With her companion Montseny, founded "Revista Blanca" in 1898. Wrote El sindicalismo y la anarquia. Died in Perpignan February 2, 1939. "Towards the end of the 19th century, Soledad Gustavo & Federico Urales were the founders, first, of Tierra y Libertad & of the Revista Blanca. The latter achieved a print-run of 12,000 copies." http://www.afmltd.demon.co.uk/meltzer/utopia.htmlhttp://flag.blackened.net/liberty/cnt.html
http://www.altern.com/cnt/ukwelco.htm
3510 -- REFERENCE FROM KEN KNABB BUREAU PUBLIC SECRETS; IF REFERENCE FOUND HERE, GO HIS WEB PAGE FOR EASY FINDING/LOCATINGSite Index
References are to the numbered web pages listed at the bottom of this page. Once you click to one of those pages, you can use your computer’s search form to search that page for references to the topic.
In the case of names & other specific topics, virtually every mention of the term is indexed. Broader or very frequently mentioned topics (“situationists,” “spectacle,” “revolution,” etc.) are indexed more selectively, omitting mere passing mentions. In some cases, especially when there are numerous references to a topic, boldface indicates texts containing particularly significant passages on the topic (one or more paragraphs). Underlined boldface indicates texts that are largely or entirely devoted to a topic.
If you use this index frequently, you may find it more convenient to print it out & use the separate web page list, instead of constantly reloading the whole index. Bear in mind, however, that entries are constantly being added to the index — an old copy will not cover the latest texts added to the site.
Note (June 2000): This index contains references to only a few of the main topics of Rexroth’s Communalism. For a more complete indexing of that book, which contains hundreds of references to historical events and utopian movements, see the separate index to it. A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z A AAUD (radical German labor union), 59 Abetz, Otto, 70 Ace, Johnny, 308 Action Committees (May 1968), 55, 56, 103 Acratas (Spain), 56 L’Action Française (fascistic French journal), 137, 204 Adam & Eve, 157 Adams, John, 106, 146 Adenauer, Konrad, 24 adhocracy, 104 Adler, Max, 59 Adler, Mortimer, 105 Adorno, Theodor, 75 advertising, 4, 29, 50, 117, 119, 255 affective détournement, 118, 131, 132, 190 affinity groups, 103, 104, 134, 264 AFGES (Strasbourg Student Union), 49, 71 Afghanistan, 101 Africa, 37, 38, 39, 48 L’Age d’or (Bunuel film), 50 Agence pour l’auto-suppression du prolétariat (Lille), 146 Agentur für die Selbstaufhebung des Proletariats (Berlin), 146 Aggressive School of Cultural Workers (Iowa), 146 Aitken, Robert, 158 Akerström, Fred, 308 Alba, Victor, 103 Alba Congress (1956), 5, 6, 7, 13 Albania, 24, 57, 105 Albert, Michael, 104 Albert, Stew, 252 Albigensians, 308 Algeria, 24, 38, 48, 52, 71, 111 —revolt against France (1954-1962), 5, 28, 39, 48 —self-management struggles (1962-1965), 37, 39, 45, 54, 263 alienation, 23, 27, 28, 41, 46, 111, 118, 136, 139, 141, etc. Alinsky, Saul, 158 Allen, Woody, 142 Allende, Salvador, 135 Alpert, Alan, 205 Alternative (Belgium), 21 alternative institutions, 102, 125 Althusser, Louis, 49, 71 American Civil War (1861-1865), 103 Amish, 139 anarchism, anarchists, 25, 27, 40, 56, 59, 66, 71, 73, 75, 101, 102, 103, 104, 105, 106, 119, 129, 130, 133, 138, 139, 157, 190, 191, 192, 251, 254, 263, 264. See also separate “Communalism” index. —American, 105, 106, 139, 157, 205 —Chinese, 107 —French, 49, 55, 56, 63, 71, 73, 75 —Italian, 59, 75, 123 —Japanese, 107, 130, 133, 190 —Polish, 107 —Spanish, 28, 59, 103, 139, 144 Anarchism (Japan), 130, 133, 146 Anarchism Today (ed. Apter & Joll), 75, 129 Anarchist Circle. See Libertarian Circle Anarchist Federation (France), 73, 75 Anarchist Review (England), 146 anarcho-Maoism, 57 anarcho-primitivists, anarcho-technophobes, 192, 257 Anarchos (New York), 105, 106, 264 Anarchy (London), 75, 105 Anarchy: A Journal of Desire Armed (Missouri), 146, 191, 192 Andersen, Hans Christian, 137 Andreotti, Libero, 76 Anglo-Catholicism, 137, 138 Angola, 101 Angry Brigade (England), 129 Angry Young Men, 9 Ansgar-Elde, 26 anticolonial struggles. See Third World Anti-Mass, 114, 262, 263 anti-situationist art, 26, 31, 35 Antoine, 71 Apollinaire, Guillaume, 137, 308 Apostolidès, Jean-Marie, 76 Aquinas, Thomas, 105, 137 Arab countries, 37, 48, 57, 103, 135 Arab-Israel war (Six Day War, 1967), 48 Arabian Nights, 105 Arafat, Yasser, 141 Aragon, Louis, 42, 49, 253 Aragon agrarian collectives (Spanish revolution), 59 architecture & urbanism, 2, 3, 7, 8, 15, 17, 18, 22, 24, 40, 60, 69, 70, 102, 104, 203. See also unitary urbanism; psychogeography; dérives Aref, Abd-ul-Rahman (Iraqi ruler), 48 Argentinian guerrillas, 50 Arguments (Paris), 28, 29, 41, 55, 56, 58, 71, 75 Ariadne, 2 Aristotle, 105, 128, 157 Armstrong, Louis, 137 Aron, Raymond, 56 Arshinov, Peter, 101 art, 4, 5, 6, 7, 8, 11, 14, 16, 19, 23, 26, 29, 30, 35, 36, 40, 42, 67, 68, 70, 102, 104, 107, 110, 139, 192, 203, 253. See also culture & society; poetry; film; détournement art criticism, 14, 68 Artaud, Antonin, 114 Ashley, Clarence, 105 Asimov, Isaac, 107 —Our Angry Earth: A Ticking Ecological Bomb (w/Pohl), 104 assemblyists, 104. See also popular assemblies astrology, 107, 138 Asturias (region in Spain): —1934 insurrection, 25, 27, 32, 40, 69, 101 —1960s strikes, 32, 37, 60, 72 At Dusk: The Situationist Movement in Historical Perspective (Jacobs & Winks), 130, 190 Atelier de Création Libertaire (Lyon), 146 Athanarópoulos, Tákes, 146 Athens (ancient), 104, 128, 137, 191, 264 Atkins, Guy, 75 Aufheben (England), 191, 192 Augustine, Saint, 28, 203 Aurelius, Marcus, 137 Austro-Marxism, 59 automation, 12, 28, 104 automobiles, 3, 10, 17, 25, 104, 191 avant-garde movements, 7 Avatamsaka Sutra, 138 Avrich, Paul, 101 Axelos, Kostas, 41 Azerbaijans, 103, 135 B Baath Party, 48 Babeuf, Gracchus, 139 Bach, Johann Sebastian, 105 —Well-Tempered Clavichord, 308 Bad: The Autobiography of James Carr, 106 Baez, Joan, 105, 139, 308 Baghdad comrades, 37 Baguette Quartette, 107 Baj, Enrico, 5 Bakunin, Mikhail, 70, 75, 105, 129, 133, 139, 190, 203 Baluchis, 103, 135 BAMN: Outlaw Manifestos & Ephemera 1965-1970 (ed. Stansill & Mairowitz), 75 La Bande des Dialecticiens (Brussels), 146 Bandini, Mirella, 76 Baran & Sweezy, 76 Barb (Berkeley), 251 Barbara (French singer), 308 Bardot, Brigitte, 28 Barjonet, André, 56, 73 Barrès, Maurice, 27 Barrot, Jean, 191 —“Critique of the Situationist International,” 75 —Eclipse & Re-Emergence of the Communist Movement (w/Martin), 75, 191 Barth, 59 Barthes, Roland, 34, 71 Basho, Matsuo, 107 Baudelaire, Charles, 32, 105, 137 Baudet, Jean-Pierre, 192 Baudrillart, Jean, 49 Bauhaus, 6, 7 Bauhaus (Nashist), 31 Bayen, Maurice, 58, 75 Beard, Henry, 102 Beardsley, Michael, 105, 107 Beardsley, Nancy, 105, 107 Béart, Guy, 107 Beatles, 105, 113, 265, 308 Beats, Beat Generation, 9, 71, 105, 107, 137, 139 Beauvoir, Simone de, 45 Bebel, August, 125 Becker-Ho, Alice (Debord), 76 Beethoven, Ludwig van, 47, 131 —Eroica Symphony, 4 behindism, 106, 118, 190 Beijing-Bao, 18 Beirne, Joe, 262 Belafonte, Harry, 308 Béland, Paul, 107 Belgium, 14, 25, 102 Belmondo, Jean-Paul, 68 Ben Bella, Ahmed, 37, 39, 45, 54, 135 Ben-Bellaism, 52, 59 Benes, Eduard, 57 Bense, Max, 41 Berreby, Gérard, 76 Berger, John, 75 Beria, Lavrenti, 47 Berkeley: —in the sixties, 105 —Free Speech Movement (FSM), 37, 38, 71, 72, 103, 105, 112, 205, 254, 264 Berkman, Alexander, 105, 137, 139 Bermudes, Winston, 70 Berne, Eric, 107 Berneri, Marie Louise, 104, 192 Bernstein, Eduard, 48, 71 Bernstein, Michèle, 2, 7, 13, 75, 76 —“No Useless Leniency,” 106 —“Victories” (series of paintings below), 36, 70 —Victory of the Bonnot Gang, 36 —Victory of the Great Jacquerie of 1358, 36 —Victory of the Paris Commune, 36 —Victory of the Spanish Republicans, 36 —Victory of the Workers Councils of Budapest, 36 Berque, Jacques, 46 Bertrand, André, 49 Besançon, Julien, 203 Bhagavad Gita, 137 Bible, 105, 137, 158. See also separate “Communalism” index. Bierce, Ambrose, 203 Biermann, Wolf, 308 Big Brother & the Holding Company, 105 Bigorgne, Gérard, 56 Birth of a Nation (Griffith film), 4 Black & Red (Michigan), 76, 105, 106, 157 Black Mask (New York), 62 Black Mass, 4 Black Muslims, 37, 54 black nationalism, 37, 38 Black Panthers, 105, 106, 112, 264 Black Power, 54, 55 blacks, American, 37, 38, 54, 71, 143, 264, 265, 308. See also civil rights movement; Watts riot Blake, William, 104, 105, 137, 139, 154 Blanchard, Daniel (alias Pierre Canjuers), 67 —“Preliminaries Toward Defining a Unitary Revolutionary Program” (w/Debord), 24, 139 Blanco, Secundo, 59 Blanqui, Louis-Auguste, 69 Blanquism, 25, 75 Blazwick, Iwona, 76 Bloch, Joseph, 129 Bloch, Nadine, 1, 106, 107, 121, 130, 146 The Blue Bird (Maeterlinck), 204 blues, 105, 139, 308 Boehme, Jakob, 132 —The Signature of All Things, 137 Boggs, Dock, 105 bohemianism, 29, 71, 308 Bolloten, Burnett, 103 Bolo’bolo (P.M.), 104 Bolshevik revolution. See Russia: 1917 revolution Bolshevism, Bolsheviks, Bolshevik Party, 28, 39, 40, 41, 47, 48, 52, 55, 57, 59, 69, 71, 74, 101, 103, 105, 106, 111, 116, 119, 139. See also Leninism; Trotskyism. See also separate “Communalism” index. Bonaparte, Napoleon, 4, 27, 203 Bonnefoy, Yves, 308 Bonnie & Clyde, 308 Bonnot Gang, 36, 50 boredom, 25, 203 Borman, Frank, 61 Bookchin, Murray, 75, 76, 106, 157, 205, 264 —“The May-June Events in France,” 75 —Post-Scarcity Anarchism, 191 —Social Anarchism versus Lifestyle Anarchism, 191, 192 —To Remember Spain, 103 Boorstin, Daniel, 253 Borkenau, Franz, 103 Bossuet, Jacques-Bénigne, 75 Boumaza, Bachir, 39, 45 Boumédienne, Houari, 37, 38, 39, 45, 48, 54, 135 “Bourderon & Passedieu” (Pierre Bourdieu & J.C. Passeron), 71 Bourdieu, Pierre. See above bourgeois revolution, 23, 28, 29, 52, 55, 101, 102, 103, 132, 201, 202 Bourne, Randolph, 139, 204 Bourricaud, François, 56 Bourseiller, Christophe, 76 Bové, José, 156 Boy Scouts, 105 boycotts, consumer strikes, 103 Bracken, Len, 76 Bradley, Michael, 190 Brakhage, Stan, 105 Brassens, Georges, 107, 139, 308 Braun, Werner von, 61 Brazil, 24 Breá, Juan, 103 breaks & exclusions, 7, 13, 19, 35, 36, 43, 51, 62, 66, 106, 130, 131, 132, 157, 191. See also revolutionary organization Brecher, Jeremy, 103 Brecht, Bertolt, 4, 7, 10, 75, 102, 145 —“Anecdotes of Herr Keuner,” 114 —Mother Courage, 4 Brel, Jacques, 107, 308 Brenan, Gerald, 102, 103 Brendel, Cajo, 134 Breton, André, 9, 32, 41, 75, 105, 137, 203 Brezhnev, Leonid, 47, 57 Brinton, Maurice, 101 British Columbia phone strike (1981), 103 British Mandate (over Palestine), 48 Brook, James, 76 Brooks, Van Wyck, 137, 157 Brotherhood of the Free Spirit, 132, 139. See also separate “Communalism” index. Broué, Pierre, 103 Brown, Bernard E., 75 Brown, Bill, 190 Brown, Bruce, 75, 129 Brown, James, 308 Brown, Jerry, 158 Brown, Norman O., 253 Bruant, Aristide, 107, 308 Buber, Martin, 105, 132, 138, 190 —I & Thou, 105, 138 —Paths in Utopia, 106, 138 —Tales of the Hasidim, 138 Buddha, 138 Buddhism, 107, 113, 114, 144, 158, 190, 191, 192, 265. See also Zen Buddhism —Rexroth on, 137, 138 —Gary Snyder on, 105 —socially engaged Buddhism, 144, 158 Buddhist Peace Fellowship (BPF), 144, 158, 190 —Turning Wheel, 146, 158 Buffet, Bernard, 9 Buffon, Georges, 4 Bugs Moran gang, 137 Bunyan, John, 157 Burckhardt, Jakob, 35 Bureau of Public Secrets, 106, 130, etc. See publications under Knabb bureaucracy, bureaucratic class, 28, 29, 38, 39, 41, 47, 48, 57, 71, 72, 73, 101, 102, 103, 104, 111, 134, 136, 202, 203, 258, etc. See also state capitalism; Stalinism Burgess, Ernest, 15 Burroughs, William, 106, 253, 263 —Naked Lunch, 251 Bush, George, 103, 141 C Caamaño, Francisco, 37 Caesar, Julius, 138 Cahiers du Cinéma, 68 Calas, Nicolas, 7 Calonne, Jacques, 5 calypso music, 308 Cambodia, US invasion of (1970), 251 Camous, Christian, 107, 146 Camus, Albert, 105 Canada: British Columbia phone strike (1981), 103 Le Canard Enchainé, 75 Canjuers, Pierre (Daniel Blanchard), 67 —“Preliminaries Toward Defining a Unitary Revolutionary Program” (w/Debord), 24, 139 Cannon, Gus, 105 Cánovas del Castillo, Antonio, 102 Caos (Mexico), 56 Capital (Marx), 58, 65, 75, 101, 102, 106, 116, 118 capitalism (commodity system), 23, 24, 27, 28, 29, 37, 38, 48, 52, 53, 55, 56, 58, 60, 67, 71, 72, 73, 101, 102, 103, 104, 111, 115, 116, 119, 120, 125, 136, 139, 141, 143, 156, 157, 202, 203, 253, 254, 255, 256, 264, 265, etc. See also state capitalism; work. See also separate “Communalism” index. Carco, Francis, 308 Cardan, Paul. See Castoriadis Carles, Trevor, 190 Carli, 75 Carmichael, Stokely, 54, 264 Carmina Burana, 139, 308 Carné, Marcel, 105 Carnegie, Dale, 118 Carolina Tar Heels, 105 Carr, James, 106 Carrión, Tita, 106, 122, 130, 146 —Reich: modo de empleo (translation of Voyer article), 106 —Banalidades de base (translation of Vaneigem article), 106 Carroll, Lewis, 28, 32, 75 —Alice’s Adventures in Wonderland, 109 —Silvie & Bruno, 102 Carter Family, 105 Casanova, Giacomo, 137 Cash, Johnny, 308 Castle, Barbara, 56 Castoriadis, Cornelius: —Workers’ Councils & the Economics of a Self-Managed Society, 75, 104 —alias Paul Cardan, 21, 29, 34, 37, 71 —alias Jean-Marc Coudray, 55 Castro, Fidel, 28, 39, 54, 55, 57, 111, 135, 254 Castro-Guevaraism, 52 Catholic Church, Catholicism, 7, 38, 103, 138, 139. See also separate “Communalism” index. Catullus, 137 Caussimon, Jean-Roger, 107 CCE (Council for Conscious Existence), 106 CCPOA (California prison guards union), 104 Céline, Louis-Ferdinand, 105 CEM. See Council for the Eruption of the Marvelous Censor (pseudonym of Gianfranco Sanguinetti) Center for Research on the Social Question. See CRQS Center for Socio-Experimental Art, 36 Cerf, Christopher, 102 CGT (French Communist Party-dominated labor union), 56, 63, 73, 103 Chadwick, David, 107 Chamfort, Sébastien-Roch, 75 Chandler, Raymond, 118, 137 Chang Kuo-hua, 47 Chao Yung-shih, 47 Chaplin, Charlie, 7, 105 character (in Reich’s sense), 114, 115, 116, 117, 118, 130, 131, 190, 191, 205. See also roles The Charge of the Light Brigade (film), 75 Charles, Jeanne (pseudonym of Françoise Denevert) Charles, Ray, 308 Chartres cathedral, 104 Chasse, Robert: —The Power of Negative Thinking, or Robin Hood Rides Again, 76, 112, 157, 264 —A Field Study on the Dwindling Force of Cognition (w/Elwell), 76, 114 —“Reply to Murray Bookchin” (w/Elwell), 157 Chastel, Arnaud, 106 Chatel, S., 68 Châtelet, François, 58, 71 Chaucer, Geoffrey 105 Chen Tsai-tao, 47 Cherry, Randall, 76 Chetin, Sara, 205 Cheval, Ferdinand 104 Cheval, Patrick, 56 Chiang Kai-shek (Jiang Jieshi), 47, 134 Chicago Eight, 106, 251 Chicano riot (Los Angeles, 1970), 106, 114, 256 Child ballads (collected by Francis James Child), 308 children, childhood, 101, 102, 104, 105, 137 China, 18, 29, 37, 39, 47, 48, 52, 57, 71, 73, 104, 105, 107, 110, 111, 134, 141, 254 —classic novels, 105, 138, 140 —landscape paintings, 104 —secret societies, 4 —revolution (1925-1927), 47, 52, 73; Shanghai uprising (1927), 47, 71, 134 —bureaucratic Stalinist revolution (1949), 7, 25, 37, 47, 103 —“Cultural Revolution” (1966-1976), 47, 71, 73, 103, 107, 111, 134, 254 —Tiananmen Square movements (1976 & 1989), 103, 104, 134, 158 Chirico, Giorgio de, 2, 3, 118 Chokei, 138 Chombart de Lauwe, Paul Henry, 15 Chomsky, Noam, 102, 157 Chou En-lai (Zhou Enlai), 47, 135 Christ, Jesus, 4, 27, 28, 119, 139, 190, 251 Christian Science Monitor, 102, 103, 104, 107 Christianity, 7, 24, 27, 28, 29, 34, 38, 40, 41, 46, 75, 105, 107, 119, 138, 139, 203, 204, 251, 254. See also separate “Communalism” index. Christie, Stuart, 75 Chronos (England), 76, 107, 157 Chtcheglov, Ivan, 2, 7, 75 —“Formulary for a New Urbanism,” 15, 104 —“Letters from Afar,” 2, 15 Chuang Tze, 138 CIA, 75, 135, 157 The Cid (Corneille), 4 cinema. See film Citizen Kane (Orson Welles film), 50 cities, city planning. See architecture & urbanism civil rights movement, 38, 102, 103, 105, 139, 264 Clark, Ramsey, 107 Clark, Timothy, 62 The Class Struggles in France (Marx), 74 classes, class society, 27, 29, 39, 47, 53, 71, 72, 103, 119, 201, etc. See also hierarchy; bureaucracy; capitalism Claudel, Paul, 41 Clausewitz, Karl von, 47, 55, 75, 145 —On War, 102 Cleaver, Eldridge, 111 Clemenceau, Georges, 4 CLER (French Trotskyist student group), 56 Cleyre, Voltairine de, 139 Clinton, Bill, 104 Club Med, 21, 41, 42, 203 CMDO (Council for Maintaining the Occupations), 55, 56, 63, 73, 75, 103 —“Report on the Occupation of the Sorbonne,” 56 —“For the Power of the Workers Councils,” 56 —“Address to All Workers,” 56, 104 CNRS (French National Center for Scientific Research), 23 CNT (Spanish anarchist labor union), 59, 133, 190 Cobbett, William, 157 Cobra (Experimental Artists’ International), 7, 75, 76 Cocteau, Jean, 7 Cohen, Leonard, 107, 139, 308 Cohn-Bendit, Daniel, 55, 56, 75 —Obsolete Communism: The Left-Wing Alternative (w/Gabriel Cohn-Bendit), 56, 75 COINTELPRO operation (FBI), 105, 106 Cold War, 24, 205 Coleman, Ornette, 137 collectives. See communes & collectives Collette, Rosa, 103 Collins, Judy, 308 colonialism. See Third World Coltrane, John, 107 Comecon, 57 comics, 50, 56, 106, 205 Comintern (Third International), 41, 47, 48, 71, 202 Committee for the Scientific Investigation of Claims of the Paranormal (CSICOP), 107 Committee of 100 (England), 71, 75 commodity system. See capitalism Commoner, Barry, 24 Common Market (European Community), 37 communalist movements, 40, 132, 139. See also separate “Communalism” index. communes & collectives (1960s), 112, 113, 254, 263, 264, 265. See also separate “Communalism” index. communism (in the true sense of the word), 46, 48, 72, 101, 104, 117, 136, 139, 202. See also separate “Communalism” index. Communist League (1847-1852), 74 Communist Manifesto (Marx & Engels), 4, 29, 74, 132, 202 Communist International. See Comintern “Communist” parties, 29, 47, 48, 57, 59, 71, 139, 202, 251, 254. See also Stalinism —Algerian, 39 —American, 157 —Chinese, 47, 73, 134 —Czechoslovakian, 57 —Danish, 50 —French, 48, 55, 57, 71, 73, 75, 101, 103, 139, 191, 203 —German, 59 —Greek, 103 —Indochinese, 48 —Indonesian, 39 —Iranian, 135 —Italian, 47, 56, 57, 103 —Polish, 71, 111, 134 —Russian, 47, 73, 134. See also Bolshevik Party computers, 60, 101, 104, 191 Confucianism, 138 Confucius, 47 Congo, 24, 32, 35, 37, 40 —Katanga region, 29, 37 —Kivu region, 72 Constant (Nieuwenhuis), 5, 7, 16, 31, 34, 71 consumer society. See capitalism consumer strikes, 103 Contemporary Issues (London), 106, 157, 202 —“The Great Utopia,” 157 Contradiction, 75, 106, 112, 113, 114, 129, 130, 131, 146, 190, 205, 250, 257, 262, 263, 264, 265 —“Anti-Anti-Mass,” 114, 262 —“Bureaucratic Comix” (Knabb), 106, 111, 114, 257 —“Critique of the New Left Movement,” 106, 114 —“On the Poverty of Hip Life,” 106, 114, 191 —“An Open Letter to John Zerzan,” 114 —“Still Out of Order” (w/Point-Blank), 114, 205, 262 —“Wildcat Comics,” 114 Cooper, David, 75, 129 Cooperstein, Robert, 106, 122, 130, 146 —The Reproduction of Human Capital (pamphlet on children), 106 Corbière, Tristan, 308 Cornand, Brigitte, 76 Cornuault, Joël, 1, 106, 107, 121, 130, 146 Correspondence (Detroit), 25 Cosséry, Albert, 102 Costa, Xavier, 76 Coudray, Jean Marc. See Castoriadis Council for Conscious Existence (CCE), 106 Council for Maintaining the Occupations. See CMDO Council for the Eruption of the Marvelous (CEM), 106, 114, 130, 250, 251, 252, 253, 254 —“Great Moments in the Void” trading cards (Hammer), 106 —On Wielding the Subversive Scalpel, 106, 114 councilism, 56, 59, 74, 103, 191. See also workers councils councilist organizations, 59 counterculture (1960s), 102, 105, 106, 107, 112, 113, 114, 139, 157, 205, 252, 254, 264, 265, 308. See also youth rebellion. See also separate “Communalism” index. counterfeitism, 106 Country Joe & the Fish, 105, 308 Cournot, Michel, 44 CP. See “Communist” parties CPE (Committee for Participatory Education), 251 Cravan, Arthur, 29 Create Situations (Chastel-Verlaan group), 106, 114, 146 crime & punishment, 101, 102, 104 Critique of Political Economy (Marx’s Capital), 50 Critique of the Gotha Program (Marx), 74 Cromwell, Oliver, 157 Cronin, Isaac, 106, 107, 122, 129, 130, 145, 146, 190, 205, 253. —“The American Situationists: 1972-77,” 106 —“A Critique of ‘On Wielding the Subversive Scalpel’ by One of Its Authors,” 106, 114 —“We’re Tired of Playing With Ourselves” (w/Hammer & Smith), 106, 205 —Implications (w/Shutes), 106, 130 —Call It Sleep (video w/Seltzer), 107, 145 —Money: Myths & Realities (w/Béland), 107 Cros, Charles, 308 CRQS (Center for Research on the Social Question), 106, 107, 121, 130 —Débat d’orientation de l’ex-Internationale Situationniste, 76, 130 —“Declaration Concerning the CRQS,” 106, 130 See other CRQS publications under Denevert CRS (French riot police), 55, 58 Crystal Night (1938), 27 Cuba, 24, 25, 32, 39, 47, 48, 52, 57, 71, 105, 110, 130, 254 cubism, 42 cubist poetry, 137 culture & society, 7, 11, 19, 23, 30, 31, 32, 36, 67, 70, 132, 139. See also art; poetry; counterculture cummings, e.e., 308 CWA (Communication Workers of America), 262 cybernetic welfare state, 27, 28, 112, 264 Czechoslovakia (1968 revolt), 56, 57, 58, 73, 74, 101, 103, 111, 158; Prague, 263 D dadaism, dadaists, 2, 7, 27, 29, 30, 32, 36, 40, 41, 70, 75, 76, 106, 107, 157, 205, 253 Dahou, Mohamed, 7 Daily Californian (Berkeley), 205 Daily Telegraph (London), 75 Dalai Lama, 158 Dalhart, Vernon, 308 Damia, 107 Danger: Official Secret—RSG 6 (Spies for Peace), 70 D’Annunzio, Gabriele, 4 Dante, 137, 138 Darrow, Clarence, 137 Darwin, Charles, 106, 107 De Bello Civili (Thessaloniki), 146 de Gaulle, Charles. See Gaulle, Charles de De Vries, Bernhard, 71 Dean, James, 264, 308 “The Death of J.H.” (metagraph), 4 Debord, Alice (Becker-Ho), 76 Debord, Guy, 2, 3, 4, 7, 8, 14, 15, 17, 20, 23, 26, 50, 66, 67, 68, 69, 70, 74, 75, 76, 106, 114, 118, 126, 130, 131, 142, 145, 157, 158, 191, 192 —films, 8, 16, 65, 75, 76, 102, 106, 107, 126, 142, 145, 157 —Comments on the Society of the Spectacle, 101, 102, 145 —“Correspondence with a Cybernetician,” 71 —“Declaration” (w/Riesel & Viénet), 74 —“Directives,” 70 —Hurlements en faveur de Sade (film), 65 —In girum imus nocte et consumimur igni (film), 75, 157 —Mémoires (w/Jorn), 16 —On the Passage of a Few Persons Through a Rather Brief Period of Time (film), 16 —“The Organization Question for the SI,” 74 —“Perspectives for Conscious Changes in Everyday Life,” 107 —Preface to the Fourth Italian Edition of “The Society of the Spectacle,” 103 —“Preliminaries Toward a Defining a Unitary Revolutionary Program” (w/Canjuers), 24, 68, 139 —The Real Split in the International (La véritable scission dans l’Internationale, including Debord & Sanguinetti’s “Theses on the SI & Its Time”), 1, 75, 102, 114, 123, 125, 129, 130, 205 —“Remarks on the SI Today,” 114 —“Report on the Construction of Situations,” 4, 10, 18 —“The Situationists & the New Forms of Action in Politics & Art,” 36 —The Society of the Spectacle (book), 1, 55, 56, 58, 65, 74, 75, 77, 101, 102, 106, 110, 114, 126, 130, 133, 139, 141, 145, 157, 205, 253 —The Society of the Spectacle (film), 65, 75, 126, 145 —“Theory of the Dérive,” 106 —“Theses on the Paris Commune” (w/Kotányi & Vaneigem), 55, 75, 114 —“A User’s Guide to Détournement” (w/Wolman), 16 For more information on Debord’s films & post-SI texts, see the Situationist Bibliography Debordism, 106 Debray, Régis, 157 Debs, Eugene, 102, 137, 140 Decameron (Boccaccio), 105 decentralization, 104 “Declaration of the 121,” 28, 75 Defoe, Daniel, 137 delinquents, 24, 25, 71, 264. See also youth rebellion democracy (direct & participatory as opposed to representative & governmental), 55, 56, 69, 73, 101, 103, 104, 111, 112, 157, 202, 264. See also self-management; workers councils; popular assemblies; electoral politics Denevert, Daniel, 106, 107, 119, 120, 121, 130, 146 —Suggestions relatives au légitime éloge de l’I.S., 106 —“Sur les fonds d’un divorce,” 106, 190 —“Theory of Misery, Misery of Theory,” 106, 125, 126, 130 —“To Clarify Some Aspects of the Moment” (Pour l’intelligence de quelques aspects du moment), 106, 130 Denevert, Daniel & Françoise, 106, 107, 121, 126 —“Un Anti-Denevert,” 130 —Chronique des Secrets Publics, 126, 127, 130 —“Declaration Concerning the CRQS” (w/Bloch & Cornuault), 106, 130 —“Lettres sur l’amitié,” 107 Denevert, Françoise (alias Jeanne Charles), 106, 107, 121, 126, 127, 146 Denmark, 37, 50, 70 dérives, 2, 7, 11, 15, 106, 107, 118. See also psychogeography Descartes, René, 41, 59 “Destruction of RSG-6” demonstration (Denmark), 36, 70 détournement, 4, 11, 16, 18, 22, 28, 32, 36, 40, 41, 42, 50, 58, 70, 75, 106, 107, 114, 118, 125, 142, 145, 151, 157, 253, 263 dialectics, 41, 58, 102, 119, 120, 201. See also revolutionary theory “The Dialectics of Celebrity” (article in a women’s lib paper), 264 Diderot, Denis, 75, 157 —Jacques the Fatalist, 157 Diem, Ngo-dinh, 48 Diggers (English Revolution), 139, 157. See also separate “Communalism” index. Diggers (San Francisco), 105, 112, 113, 264, 265 Dio, Johnny, 18 “Diverse Comments on the Public Activity of the Bay Area ‘Notice Comrades’,” 190 Diversion (Horelick), 106, 130, 190 Dogen, 107 Dohrn, Bernardine, 111 dolce stil nuovo (13th-century Italian poetic school), 32 Dolgoff, Sam, 103 Domenach, Jean-Marie, 46 Domino, Fats, 308 Don Quixote (Cervantes), 105, 137 Donovan, 139, 308 Dooley, Mr. (Finley Dunne character), 105 Doors (rock group), 308 Dorrenbach, H. (revolutionary sailor), 59 Dostoyevsky, Fyodor, 105, 138 Dotremont, Christian, 5 Douglass, Frederick, 102, 191 Doyle, Arthur Conan, 118 The Dream of the Red Chamber, 137, 140 Dresden insurrection (1849), 70 Dreyer, Carl, 105 Drouin, Pierre, 12 drugs, 23, 71, 105, 265. See also psychedelics Dubcek, Alexander, 57 Ducasse, Isidore. See Lautréamont Duchamp, Marcel, 4, 41, 70, 137 Dühring, Eugen, 114 Dumontier, Pascal, 76 Duncan, Robert, 105 Dunne, Finley Peter, 105 Dunnington, Greg, 205 Durrell, Lawrence, 105 Durruti, Buenaventura, 28, 102, 103 Durruti Column (Spanish civil war), 28, 49 Dutschke, Rudi, 57 Dylan, Bob, 105, 113, 137, 139, 265, 308 E East Bay Express, 107 East Europe, Eastern bloc, 7, 24, 27, 29, 36, 43, 47, 57, 71, 103, 139, 141, 144. See also Russia; Stalinism Ebert, Friedrich, 59 Eckhart, Meister, 138. See also separate “Communalism” index. ecological & environmental issues, 29, 74, 101, 104, 105, 119, 132, 139, 156, 157, 191, 202, 264. See also technology; architecture & urbanism economic crises, 55, 101 education, 71, 104, 105 Egypt, 48, 52 1844 Manuscripts (Marx), 74, 75 Eisenstein, Sergei, 4, 50, 65 —Potemkin, 75, 103, 145 —Ten Days That Shook the World, 75, 145 Elde, Ansgar, 26 electoral politics, 101, 102 Eliade, Mircea, 27 Eliot, T.S., 137, 157 Elle, 42 Ellington, Duke, 137 Elliott, Jack, 105 Ellul, Jacques: —Autopsy of Revolution, 75 —Propaganda, 29 Elwell, Bruce: —A Field Study in the Dwindling Force of Cognition (w/Chasse), 76, 114 —“Reply to Murray Bookchin” (w/Chasse) 157 Emerson, Ralph Waldo, 118 Emison, Grant, 190 Encyclopaedia Britannica, 137 Encyclopédistes, 28, 41, 71 “The End of Prehistory” (radio program), 129 Engels, Frederick (Knabb pseudonym), 114, 253 Engels, Friedrich, 69, 75, 104, 107, 116, 125, 129, 201, 202, 264 —Anti-Dühring, 114 —Communist Manifesto (w/Marx), 4, 29, 74, 132, 202 —The German Ideology (w/Marx), 114 —Introduction to Marx’s Class Struggles in France, 74 England, Great Britain, 9, 21, 27, 38, 49, 62, 71, 129, 202, 254 —process of “primitive accumulation,” 101 —Revolution (1640-1660), 40, 139, 157. See also separate “Communalism” index. —Mandate over Palestine (1920-1948), 48 —Spies for Peace scandal (1963), 70, 71, 102 —Rhodesian crisis (1965), 38 —labor government, 38, 56, 71 —youth rebellion, 9, 71 —wildcat strikes, 37, 56, 71 Enragés (1793), 27, 40 Enragés (1968), 55, 56, 58, 73, 75, 102, 103, 129 Enragés & Situationists in the Occupations Movement. See under Viénet Enragés-Situationist International Committee, 56, 73 Epimenides, 48 Erostratus, 27 Estes, Sleepy John, 105 Étiemble, René, 56 Eva (French singer), 308 Everson, William, 105 everyday life, 23, 27, 28, 130, 251, 252, etc. See also leisure; survival existentialism, existentialists, 7, 9, 18, 71, 105, 138 Experimental Artists’ International (Cobra), 7 Extraphile (Virginia), 146 F FAI (Iberian Anarchist Federation), 59, 74, 264 Faisal (king of Saudi Arabia), 48 Falangists (Spanish fascists), 37 fallout shelters, 24 Fanonism, 52 Fariña, Mimi & Richard, 308 Farmers Confederation (France), 156 fascism, 7, 27, 28, 29, 39, 40, 59, 101, 112, 139, 202, 264 Faupel, Wilhelm von, 103 FBI, 18, 105 Feltrinelli, Giangiacomo, 56 FER (French Trotskyist student group), 73 Ferlinghetti, Lawrence, 105, 308 Fernandel, 68 Ferré, Léo, 107, 308 feudalism, 27, 28, 41, 102. See also separate “Communalism” index. Feuerbach, Ludwig, 37 —Principles of the Philosophy of the Future, 118 FGEL (French Federation of Liberal Arts Groups), 71 Fields, W.C., 105, 137 Fifth Estate (Detroit), 146, 191, 192 Figaro (Paris), 4 Figaro Littéraire (Paris), 75 film, 4, 7, 8, 42, 50, 65, 68, 102, 105, 141, 142, 145. See also Debord: films Fine, Sidney, 103 First International (International Working Men’s Association), 25, 35 Fitzgerald, Ella, 308 FLN (Algerian National Liberation Front), 39 Flaubert, Gustave, 105 Flint, Michigan, sitdown strike (1937), 103 Florence, 104 folk music, 105, 107, 139, 308 Folkways Records, 308 Fonda, Jane, 264 For Ourselves (Berkeley), 75 For Whom the Bell Tolls (film), 75, 145 Ford, Ford Madox, 107, 138, 157 —Parade’s End, 105, 138 Ford, Simon, 76 Forsyth, Lucy, 76, 157 Foster, Nelson, 190 Fougeyrollas, Pierre, 25 Fourier, Charles, 28, 32, 40, 51, 60, 71, 104, 106, 118, 125, 158. See also separate “Communalism” index. —Notice to the Civilized Concerning the Next Social Metamorphosis, 60 Fourth International (Trotskyist), 71, 75 Fourth World Manifesto, 112, 264 France, 9, 24, 25, 71, 106. See also Paris —Fronde (1648-1653), 40 —revolution (1789-1793), 4, 21, 69, 117, 156, 204; Bastille (1789), 117; Parisian sections, 264; Enragés (1793), 40 —revolution (1848), 55, 69 —Franco-German war (1870-1871), 103 —Paris Commune (1871), 25, 27, 36, 39, 55, 59, 69, 71, 75, 101, 103, 119, 137, 156 —avant-garde movements (ca. 1918-1957), 7 —first Vietnam war (1946-1954), 48 —Algerian war (1954-1962), 5, 28, 39, 48 —Strasbourg scandal (1966), 49, 55, 56, 58, 75, 102, 103, 253 —May 1968 revolt, 55, 56, 58, 60, 63, 66, 73, 75, 101, 102, 103, 106, 120, 123, 125, 129, 139, 156, 203, 308, etc. See more detailed listing under May 1968 revolt —Lip company takeover (1973), 75, 103, 119, 129 —jobless revolt (1998), 156, 158 Franco, Francisco, 36, 37, 38, 55, 56, 70, 101, 103, 205 Frankfort School, 190 Franklin, H. Bruce, 205 fraternization, 103 Free Speech Movement. See FSM Freedom (London), 75 Freeman, Jo, 104 Fréhel, 107 French Socialist Party, 156 French songs, 107, 139, 308 The French Student Uprising (ed. Schnapp & Vidal-Naquet), 63, 75 Frères Jacques, 308 Freud, Sigmund, 7, 37, 40, 116, 191 Freudian psychology, 7, 10, 58. See also psychoanalysis Frey, Théo, 49 FSM (Berkeley Free Speech Movement), 37, 38, 71, 72, 103, 105, 112, 205, 254, 264 Fullerton, John, 76 functionalism, 7, 10, 24 Fusion, 75 futurism, 7 G Gagarin, Yuri, 29, 61 Galileo Galilei, 61 Gallizio, Giuseppe Pinot, 5, 14, 16 Gandhi, Mohandas, 132, 158 Gandhiism, 71, 132 gangs. See delinquents gangsters, 18 Garaudy, Roger, 42, 71 García Oliver, Juan, 59 Gardner, Martin, 107 Garnault, Jean, 49 Garnautins (Frey, Garnault & Holl), 49, 51, 62, 66 Gauguin, Paul, 70 Gaulle, Charles de, 28, 55, 56, 71, 73, 75, 102, 103, 105, 139 Gaullism, de Gaulle regime, 25, 48, 55, 56, 71, 73 Gaussen, Frédéric, 55 Gayraud, Joël, 76 Geismar, Alain (Maoist leader of SNESup), 55 The German Ideology (Marx & Engels), 46, 50, 74, 114 German Social Democracy, 57, 59, 71 Germany, 20, 24, 31, 48, 102, 141, 157, 202 —revolution (1918-1919), 25, 59, 101, 102, 103, 139; Kiel mutiny (1918), 32, 71; Spartakist insurrection (1919), 40, 41, 55, 59, 71 —East Berlin workers’ uprising (1953), 71 —West Berlin student movement (1960s), 48, 49 Getz, Stan, 308 Gibbon, Edward, 107 Gibson, Morgan, 190 —Revolutionary Rexroth: Poet of East-West Wisdom, 140, 300 Gide, André, 7, 41 Gifford, Kathie Lee, 191, 192 Giles-Peters, A.R., 201 Gilgamesh, 137 Ginsberg, Allen, 105, 108, 113, 139, 264, 265, 308 —Howl, 137 Gitlin, Todd, 75, 157 —The Sixties: Years of Hope, Days of Rage, 157 —The Twilight of Common Dreams: Why America Is Wracked by Culture Wars, 157 —The Whole World Is Watching: Mass Media in the Making & Unmaking of the New Left, 157 giveaway strikes, 60, 103 Glucksmann, André, 55 Gnostics, 138 God, 9, 23, 27, 28, 29, 41, 61, 71, 105, 107, 138, 157, 190, 203 God Speaks Through Me (Illinois), 146 Godard, Jean-Luc, 42, 49, 50, 65, 68, 71, 75, 106, 203, 251 —Breathless, 68 —The Gay Science, 65 —Love, 65 Goines, David Lance, 103 The Golden Ass (Apuleius), 105 Goldman, Emma, 105, 137, 139, 158 Goldner, Loren, 75, 129 Gombin, Richard, 75, 129 —Le projet révolutionnaire, 63 Gomulka, Wladyslaw, 57 Gonzalvez, Shigenobu, 76 The Good Soldier Svejk (Hasek), 102 Good Times (San Francisco), 262 Goodman, Paul, 102, 104, 107, 158, 191 —Communitas (w/Percival Goodman), 104 —“On a Writer’s Block,” 114 —People or Personnel, 104 Goodwin, Archie (Rex Stout character), 107 Gorz, André, 25 Gospels, 138 Gotha Program, 74, 125 graffiti, 50, 131, 156 —May 1968, 55, 56, 73, 75, 102, 111, 203 Graham, Billy, 190, 251 Gramsci, Antonio, 29, 37, 59 Grappin, Pierre, 56 Grateful Dead, 105 Gray, Christopher, 62 —King Mob, 62 —Leaving the Twentieth Century, 1, 75, 76, 107, 129, 146, 190 GRCA (Groupe Révolutionnaire Conseilliste d’Agitations — French situ group), 74 Great Leap Forward (China, 1958), 47 Greco, Juliette, 308 Greece, 264 —Athens (ancient), 104, 128, 137, 191, 264 Greek Communist Party, 103 Greek philosophers, 104, 128 Greek tragedies, 137 Green, Allan, 62 Greene, Robert, 76 Grégoire, Roger, 103, 106 —“To Readers of Black & Red” (w/Lanphear), 106 —Worker-Student Action Committees: France May ’68 (w/Perlman), 55, 103, 106 “Grenelle Accords,” 55 Griffith, D.W., 4 Gropius, Walter, 6 Groueff, Stéphane, 18 Group for Research on Everyday Life, 23 Grove Press, 75 Guérin, Daniel, 45, 54 Guerrilla Art, 130 Guevara, Che, 39, 48, 105, 251, 253 Guevaraism, 52, 60, 106, 134 Guiducci, Roberto, 29 Guigné, Joël, 146 Guilbert, Cécile, 76 Guilbert, Yvette, 308 Guillain, Robert, 29 Guitry, Sacha, 4 Gulf war (1991), 103, 107, 141, 190 Guthrie, Arlo, 308 Guthrie, Woody, 105, 308 Gutierrez, Donald, 140, 300 Gut-Rage (Enragés leaflet), 56 H Hadj, Messali, 39 Hahn, Thich Nhat, 107, 144, 158 Hahnel, Robin, 104 Haight-Ashbury, 105, 113, 265 Halle, Adam de la, 308 Hallyday, Johnny, 71 Hamalian, Linda, 140, 157, 300 Hamill, Sam 300 Hammer, Dan, 1, 106, 122, 130, 146, 205, 252 —“Great Moments in the Void” trading cards, 106 Hammett, Dashiel, 137 —The Maltese Falcon, 106 happenings, 30, 71, 110, 139 Harbi, Mohammed, 39, 45 Hardy, Françoise, 308 Harikrishnas, 252, 263 Haruki, Tommy, 106, 107, 130, 146 Hashimoto, Yoshiharu, 190 Hasidism, 138 Haussmann, Georges-Eugène, 3, 24 Havrenne, Marcel, 27 Hawking, Stephen, 104 Hayden, Tom, 111, 264 health care, 104 Heatwave (England), 71 Hegel, Georg Wilhelm Friedrich, 23, 24, 28, 29, 37, 41, 43, 46, 52, 55, 57, 58, 70, 71, 74, 75, 102, 106, 116, 117, 130, 131, 157, 201 —The Phenomenology of Spirit, 56, 102, 118, 190 Heidegger, Martin, 34 Heine, Heinrich, 157 Hell’s Angels, 264 Heraclitus, 128, 203 Herald Tribune, 24, 38 Hermetic Books, 138 Herodotus, 137 Herzl, Theodor, 48 Hesse, Hermann, 104, 105 —The Glass Bead Game (Magister Ludi), 107 hierarchy, hierarchical power, 27, 28, 29, 38, 53, 71, 72, 101, 102, 103, 104, 111, 119, 136, 143, 251, 253, etc. See also classes; capitalism High Life music, 308 Hill, Christopher, 157 —The Law of Freedom & Other Writings of Gerrard Winstanley, 157 —The World Turned Upside Down: Radical Ideas in the English Revolution, 157 Hill, Joe, 308 Histadrut (Federation of Jewish Labor), 48 hippies. See counterculture Hitler, Adolph, 102, 116, 141, 201 Hitler-Stalin Pact (1939-1941), 48, 139 “Hitler-Trotskyists,” 41 Hitomaro, 137 Ho Chi Minh, 48, 111, 300 hobbies, 12, 104 Hoffman, Abbie, 112, 264 Hoffman, Allan, 62 Hofstätter, Peter R., 18 Hofuku, 138 Holiday, Billie, 308 Hollon, Bobbi, 38 Hollywood, 38, 143 Holmes, Sherlock (Conan Doyle character), 118 Home, Stewart, 76, 192 homelessness. See housing; rent strikes Homer, 105, 107, 137, 138, 140 Hong Kong, 48, 107, 134, 190 Horelick, Jon, 106 House, Son, 105 housing, 104. See also architecture & urbanism How To Develop Self-Confidence & Influence People by Public Speaking (Carnegie), 118 HUAC (House Un-American Activities Committee), 253 Hughes, Langston, 308 Human Behavior, 130 humanism, 27, 38, 71 Humanité (French Communist Party paper), 23, 75 humor: —Rexroth on, 137 —as radical tactic, 102 Humphrey, Hubert H., 48 Humpty Dumpty, 32 Hung, General, 47 Hungarian revolution (1956), 5, 37, 39, 44, 55, 57, 59, 101, 103, 104, 105, 110, 111, 135, 145, 157, 158, 253, 256, 257; Budapest workers councils, 36, 59, 71, 73 Husák, Gustáv, 57 Hussein (king of Jordan), 48 Hussein, Saddam, 103, 141 Hutchins, Robert M., 105 Hutterites, 139. See also separate “Communalism” index. Huxley, Aldous, 105 —The Perennial Philosophy, 104 —Island, 107 I I Ching, 113, 265 Iberian Anarchist Federation (FAI), 59, 74 ICO (Informations, Correspondance Ouvrières — French ultraleftist newsletter/group), 55, 59, 71, 74, 114 iconoclasts, 27 ideology (as opposed to theory), 25, 28, 29, 35, 37, 41, 44, 47, 51, 53, 59, 71, 72, 102, 104, 106, 118, 119, 125, 136, 192, 254, 264, etc. See also revolutionary theory Imrie, Malcolm, 76 Ince, Thomas, 50 India, 47, 52 Indonesia, 39, 47 Industrial Revolution, 38, 101, 104, 143, 192, 202 INEB (International Network of Engaged Buddhists), 158 Informations, Correspondance Ouvrières. See ICO INSA (French National Institute of Applied Sciences), 55 intelligentsia, 28, 29 International Communist Current, 107 International Correspondence (Hong Kong), 190 International Monetary Fund (IMF), 104 International Movement for an Imaginist Bauhaus, 5, 6, 7, 76 —Eristica, 5 International Socialists, 262 International Working Men’s Association (First International), 25, 35 Internationale Situationniste. See Situationist International internationalism, 37, 48, 55, 73, 103 Internationalism Bulletin (New York), 75 Internationals, 40 —First (International Working Men’s Association), 25, 35 —Second (Socialist), 57, 71, 202 —Third (Communist, Comintern), 41, 47, 48, 71, 202 —Fourth (Trotskyist), 71, 75 Internet, 104, 191 Ionesco, Eugène, 137 IPN (National Pedagogical Institute), 55, 56 Irak: les révoltes inconnues (Montreal), 146 Iran (1979 revolution), 103, 107, 135, 190 Iraq, 48 —Baghdad comrades (1959), 37 —Gulf war (1991), 103, 107, 141, 190 I.S. (Internationale Situationniste). See Situationist International Isaacs, Harold, 47, 134 Islam, 37, 39, 40, 103, 107, 204. See also separate “Communalism” index. Isou, Jean-Isidore, 7, 36, 75 Israel, 37, 48, 135, 138 It Ain’t Me Babe (women’s lib paper), 253 Italian Anarchist Federation, 75, 123 Italian Anarchist Union, 59 Italian Socialist Party, 59 Italy, 7, 25, 57, 59, 102 —1920 revolution, 59, 101; Turin councils movement, 39, 59, 71, 73 —1968-1969 wildcat struggles, 56, 72 Ivain, Gilles (pseudonym of Ivan Chtcheglov) IWW (Industrial Workers of the World) (“Wobblies”), 102, 137, 139, 157, 204, 308 —Little Red Song Book, 308 Izvestia (Moscow), 47, 48 J Jacks, L.P., 204 Jackson, Jonathan, 264 Jacobinism, 69, 201 Jacobs, David, 76, 190, 205 Jacopetti, Gualtierro, 65 jacqueries (violent peasant revolts), 27, 36, 40. See also separate “Communalism” index. Jambu, Jeanne. See Smith, Jeanne James, Henry, 138, 139, 157 Japan, 7, 9, 48, 56, 71, 102, 106, 107, 130, 202 —anarchists, 107, 130, 133, 190 —Sanrizuka occupation (1970s), 103, 133 —Stalinism, 47 —Zengakuren, 35, 37, 71, 73 Jappe, Anselm, 76 Jarry, Alfred, 28, 308 jazz, 308 jazz poetry, 137 JCR (Revolutionary Communist Youth — French Trotskyist group), 55, 56, 71, 73 Jefferson, Blind Lemon, 105 Jefferson Airplane, 308 John of the Cross, St., 138, 190 Johnny Guitar (Nicolas Ray film), 75, 145 Johnson, Richard, 75 Johnson, Robert, 105 Johnson, Samuel, 138 Jones, Jim, 190 Jones, Ken, 158 Jones, LeRoi, 308 Jong, Jacqueline de, 20, 26 Jordan, 48 Jorn, Asger, 5, 6, 7, 12, 14, 20, 75, 76 —Detourned Painting, 16 —Mémoires (w/Debord), 16, 76 —alias George Keller, 25 Jospin, Lionel, 156 Journey Through Utopia (Berneri), 104 Joyce, James, 32, 40, 41, 105 —Finnegans Wake, 105 Judaism, 48, 138 Judas Iscariot, 190 Judd, Alan, 157 June 19th Declaration (accompanying Boumédienne’s coup), 37, 39 Jung, Carl, 138 K Kabbalism, 138 Kádár, János, 57 Kalevala (Lönnrot), 105, 137 Kamenev, Lev, 59 Kandel, Lenore, 308 KAPD (German Communist Workers Party), 59 Karol, K.S., 47 Kassem, Abd-ul-Karim, 48 Katanga (region of Congo), 29, 37 “Katangans” (France, May 1968), 55 KAUD (German Communist Workers Union), 59 Kaupp, Katia, 44 Kautsky, Karl, 104, 201 —The Social Revolution, 59 Keaton, Buster, 105 Keller, George (pseudonym of Asger Jorn) Kellner, Douglas, 201 Kennedy, John F., 24 Kerensky, Alexander, 55, 73 Kerouac, Jack, 105, 138, 139 —The Dharma Bums, 105 —On the Road, 137 Kesey, Ken, 105, 113, 265 Khatib, Abdelhafid, 7, 14 Khayati, Mustapha, 41, 49, 52, 74, 75, 103 Khomeini, Ayatollah, 103, 107, 135 Khomeiniists, 103, 107 Khrushchev, Nikita, 44, 47, 71 Khrushchevo-Brezhnevists, 39 kibbutzes, 48, 104, 138 Kiel mutiny (Germany, 1918), 32, 71 Kierkegaard, Soren, 40, 105, 138, 157 —Concluding Unscientific Postscript, 118 —The Sickness Unto Death, 205 King, Martin Luther, Jr., 38, 105, 132, 158 King Mob (Australia), 146 King Mob (England), 62 The Kings Depart: Versailles & the German Revolution (Watt), 103 Kipling, Rudyard, 138 Kivu (region of Congo), 72 Kleiner, Elaine Laura, 300 Klossowski, Pierre, 41 Knabb, Ken, 105, 106, 107, 114, 130, 131, 146, 190, 191, etc. —“Affective Détournement: A Case Study,” 106, 190 —“The Blind Men & the Elephant,” 76, 107, 129, 157, 190 —Bureau of Public Secrets #1, 1, 106, 124, 190 —Bureau Prehistory, 130, 250 —“Bureaucratic Comix,” 106, 114, 257 —“Confessions of a Mild-Mannered Enemy of the State” (autobiography), 107, 191, 192 —“Do We Need Snyder for Poet-Priest?” 106 —Double-Reflection, 106, 107, 129, 190 —“Hello, men!” balloon, 106 —“How Not To Translate Situationist Texts,” 76 —“In This Theater...,” 106 —“The Joy of Revolution,” 107, 155, 156, 158, 191, 192 —“Notice Concerning the Reigning Society” (w/Carrión, Cooperstein, Cronin, Hammer, Rosenberg & Shutes), 106, 107, 130, 190 —“Ode on the Absence of Real Poetry Here This Afternoon,” 106 —“Open Letter to the Tokyo ‘Libertaire’ Group,” 107 —“The Opening in Iran,” 107, 190 —“Paris Spleen,” 107 —Public Secrets, 153, 191, 192 —“A Radical Group in Hong Kong,” 107, 190 —The Realization & Suppression of Religion, 106, 107, 190, 191, 192 —“Reich: How To Use” (comic poster), 106 —The Relevance of Rexroth, 107, 190 —Remarks on Contradiction & Its Failure, 106, 130, 131, 205 —“Remarques sur le style de Double-Reflection,” 130 —Situationist International Anthology, 1, 107, 190, 191, etc. See complete listing under Situationist International —“The Society of Situationism,” 106, 107 —“Special Investigator” business card, 106 —“Strong Lessons for Engaged Buddhists,” 158, 190 —“The War & the Spectacle” (Gulf war leaflet), 107, 190, 191, 204 —“What Subversion Really Is” (alias Frederick Engels), 114 “Knabbists,” 130, 190 Knapp, Gregory, 300 Koran, 37 Korea, North, 105, 111 Korea, South, 158 —public-participation newspaper strike, 103 Korsch, Karl, 106, 119, 201 —“On an Activistic Form of Materialism & on the Class & Partisan Character of Science,” 201 —“Theses on Hegel & Revolution,” 201 Korun, Walter, 14 Kosygin, Alexei, 47, 57 Kotányi, Attila, 20, 26, 51, 74 —“Basic Program of the Bureau of Unitary Urbanism” (w/Vaneigem), 24, 69 —“Theses on the Paris Commune” (w/Debord & Vaneigem), 55, 75, 114 Kotik, Jan, 5 KPD (German Communist Party), 59 KPFA (Berkeley noncommercial radio station), 137, 139, 308 Kravetz, Marc, 55, 71 Krivine, Alain (JCR leader), 55 Kronstadt revolt (1921), 25, 27, 32, 40, 55, 59, 71, 73, 101, 105, 110, 111, 137, 139, 253, 256, 257 Kropotkin, Piotr, 59, 105, 133, 138, 139, 158, 190 Ku Klux Klan, 4 Kunzelmann, Dieter, 26 Kuo Min Tang (Guomindang), 47, 139 Kurds, 37, 103, 135 Kuron, Jacek, 71, 111, 134 Kwok, K.C., 134 http://www.slip.net/~knabb/index1.htm
3510 -- Anarchy in Kansas: Moses Harman, Lucifer, the Light-Bearer, Clarence Lee Swartz, Lois Nichols Waisbrooker, Charles T Fowler, Gaspar C. Clemens, Victor Yarros http://world.std.com/~bbrigade/anarchy%20in%20kansas%20%231
3510 -- With this personalism is connected a primordial anarchistic element in my world- outlook, which separated me off from other Russian thinkers of the XX Century, & separated me off also from the Marxists......Khomyakov was uniquely original as an anarchist in contrast with Vl. Solov'ev & this also made him characteristically a Russian thinker. K. Leont'ev sensed the modernist & reformist character of the ideas of Khomyakov, he saw in them elements, detestable to him, of liberalism, democratism, humanism.
Nikolai Berdyaev 1874 - 1948 http://www.chebucto.ns.ca/Philosophy/Sui-Generis/Berdyaev/essays/rsr.htm
3511 -- Poetry of Voltairine de Cleyre & Thou Too The Hurricane At the Grave in Waldheim The Dirge of the Sea I Am Love's Ghost Life or Death The Toast of Despair Mary Wollstonecraft John P. Altegeld The Feast of Vultures The Suicide's Defense Germinal The Road Builders Ave et Vale Marsh-Bloom "Light Upon Waldheim" Written-In-Red page originally online from Liberated Existence, no longer as of 2003 Denny Henke http://recollectionbooks.com/bleed/Encyclopedia/Decleyre/poetrydecleyre.htm
3519 -- BOOKCHIN, MURRAY Communalism: the democratic dimension of anarchism Bookchin M. Democracy & Nature. Vol 3 Issue 2. 95. Page 1-17. Democracy is not a form of 'rule' but the direct management of society in face-to-face assemblies. This means that consensus decision making, in fact, represents the individualistic alternative to democracy, & it presupposes a kind of uniformity and psychological homogeneity which rules out the individual diversity that constitutes the basis of a free society. Democracy is the political dimension of anarchism, & communalism is the politics that is engaged in in the process of creating active citizens and genuine communities related to each other through confederations that could ultimately challenge the existence of the state.
3519 -- The Anarcho-Statists of Spain: An Historical, Economic, & Philosophical Analysis of Spanish Anarchism by Bryan Caplan In the spirit of F.A. Hayek's The Road to Serfdom , I dedicate this essay to anarcho-socialists of all factions. Preface In "Looking Back on the Spanish War," George Orwell writes, "I have little direct evidence about the atrocities in the Spanish civil war. I know that some were committed by the Republicans, & far more (they are still continuing) by the Fascists. But what impressed me then, & has impressed me ever since, is that atrocities are believed in or disbelieved in solely on grounds of political predilection. Everyone believes in the atrocities of the enemy and disbelieves in those of his own side, without ever bothering to examine the evidence." The same remark applies with equal force to much of the recent debate about the behavior of the Spanish Anarchists during the Spanish Civil War. Seeing that it was very difficult to unravel the truth behind the conflicting accounts & citations, I decided to look at the evidence for myself. The following essay is the product of my investigations. Quotations may sometimes seem overlong, because I avoided cutting them whenever possible to eliminate any suspicion of creative editing. --Bryan Caplan "Suffer no man & no cause to escape the undying penalty which history has the power to inflict on wrong." --Lord Acton, "The Study of History" If you would like to volunteer to translate this essay into Spanish, please e-mail me at bdcaplan@princeton.edu. 1. Introduction The Spanish fascists used barbaric methods throughout the Spanish Civil War in order to establish a brutal dictatorship.[1] The Spanish Communists used similar wartime measures in their failed effort to give birth to an even more totalitarian regime.[2] But many discussions of the Spanish Civil War overlook, minimize, or apologize for the atrocious behavior and tyrannical aspirations of perhaps the most powerful faction of the Sp